فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٧٣ - مبحث دهم حق برخوردارى از امنيت ملى

اسلامى از آن به عنوان عوامل مؤثر در تهديد امنيت ياد شده است.

تشبيهى كه در كلام امام على (ع) در مورد چگونگى شكل‌گيرى ابتدايى فتنه‌ها و سير مراحل پنهانى آنها و نحوه تولد و بروز اجتماعى ناگهانى آنها بوضوح تفسير موسعى را بر اين واژه مى‌طلبد. [١]

امام على (ع) تحولات تدريجى تكوين فتنه‌ها را به جنين انسان تشبيه مى‌كند كه پس از يك دوره كمون و به دور از هر ديده‌اى به ظاهر به‌طور ناگهانى تولد مى‌شود، درحالى‌كه مراحل مختلفى از رشد را پشت سر گذاشته است.

ازاين‌رو امام (ع) در كالبدشكافى فتنه‌ها، شناخت «اعلام الفتنه»، «رايات الفتنه» [٢] و «معاريق الفتن» [٣] را براى اهل بصيرت و براى نجات جامعه از آثار تهديدكننده فتنه‌ها ضرورى مى‌شمارد [٤] و چند نوع فتنه را خطرناك‌تر معرفى مى‌كند: فتنه‌هايى مانند دين [٥] ، امامت [٦] تسلط بر سرنوشت مردم [٧] وحدت [٨] و بدعت [٩] .

٦. امنيت و مصالح ملى

خط قرمز حق استيفاى حقوق، زيان رساندن به ديگران است. آيا حفظ امنيت ملى هم مرز مشخص و خط قرمز مى‌دارد. و اگر چنين است، آن مرز كدام است‌؟

از مسائل جديدى كه امروز اقليت را در سطح ملى و بين‌المللى مخدوش كرده، تفسير موسعى است كه از امنيت ملى به وسيله «استكبار» مطرح مى‌گردد و كشورهاى مقتدر سعى بر آن دارند كه هر عاملى را كه مصالح ملى آنها را تهديد مى‌كند به امنيت ملى خود مرتبط سازند و آن را عامل تهديد امنيت و تروريسم بخوانند. بى‌گمان اين نوع تفسير از امنيت ملى خود تهديدى بر امنيت ديگران و تعرضى به نقض حق حاكميت ملتها محسوب مى‌گردد.

به موجب قاعده نفى ضرر، حفظ امنيت ملى نيز مانند هر نوع حق اجتماعى ديگر

[١] . نهج‌البلاغه، خ ١٥١

«و احذروا بوائق النّقمة... و اعوجاج الفتنه عند طلوع جنينها».

[٢] . همان، خ ١٠١.

[٣] . همان، نامه ٦٩ (معاريق: ريشه‌ها).

[٤] . همان.

[٥] . همان، خ ٢١٥.

[٦] . همان، نامه ١.

[٧] . همان، خ ٩٣.

[٨] . همان، خ ١٢١.

[٩] . همان، خ ١٥١.