فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٦٩ - مبحث دهم حق برخوردارى از امنيت ملى

منطق عقل فلسفى و حتى عقل متكى بر علم و تجربه محدود نيز انطباق كامل دارد و ممكن است و در آن قسمت كه براى عقلانيت لائيك مخدوش و مشكوك مى‌نمايد با توسعه و تكامل علم و تجربه، وفاق كامل حاصل آيد.

منظور آن است كه تلاش براى توجيه عقلى (متكى بر علم و تجربه) موارد اختلاف يعنى مواردى از احكام شرعى كه به ظاهر تبعيض به نظر مى‌رسد، نه تنها پايان ندارد و بايد بعد از مدتى با علم و تجربه جديد توجيه و تفسير جديدى ارائه داد اصولاً ناكافى و براى همه و در همه‌جا قانع‌كننده نيست.

هنگامى كه مبانى موازين حقوقى اسلام، يعنى اصول بنيادين دين اسلام و توحيد و نبوت با دلايل عقلى اثبات گرديد نيازى به توجيه و تفسير مورد به مورد احكام اسلام وجود ندارد.

افزون بر اين، همواره در شبهات جزئى جوابهاى نقضى متناسب با مورد، وجود دارد كه انديشه لائيزم را نيز همواره به چالش مى‌كشاند.

مبحث دهم: حق برخوردارى از امنيت ملى

مفهوم امنيت بويژه در سطح زندگى شخصى و ملى و نيز ضرورت آن به عنوان حق عمومى و تأكيدهاى مكرر اسلام بر اين اصل و تضمينهاى مناسب آن به طور فشرده در مناسبتى ديگر ارائه گرديده است. [١] در اين عرصه كه از حقوق عمومى به شكل وسيع‌تر بحث به ميان آورده‌ايم لازم است بدون آنكه مطالب از پيش نوشته شده را تكرار نماييم به تحليل ديگر دست يازيم.

شدت عمل اسلام در مجازات قاتل، محارب و سارق، نمونه بارز اهتمام اسلام به امنيت اجتماعى است. در ديدگاه اسلام امنيت شامل اصول زندگى فردى و اجتماعى است.

با توجه به توضيحاتى كه در بخش حقوق فردى داده شد. موضوع بحث در اينجا

[١] . رك: همين قلم، همين مجموعه، ج ١، ص ٥٤٨-٥٥٢.