فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢١٥ - مبحث چهارم ارزيابى بيانيه جهانى حقوق بشر

كرده بود كه در ايفاى مسؤوليتهاى خود كميسيون ويژه‌اى براى حقوق بشر اختصاص دهد و چنانكه ديديم اين شورا نيز يكى از پنج كميسيونهاى خود را به نام كميسيون حقوق بشر تأسيس نمود و در سال [١] ٩٤٦ وظايف اين كميسيون را در ٥ بند به طور صريح بيان كرد كه يكى از مهمترين آنها تهيه لايحه بين‌المللى حقوق بشر بود.١ سرانجام پس از طى مراحلى لايحه تهيه‌شده توسط كميسيون حقوق بشر در دسامبر ١٩٤٨ به صورت بيانيه جهانى حقوق بشر در مجمع عمومى سازمان ملل متحد با ٤٨ رأى موافق و ٨ رأى ممتنع به تصويب رسيد.

مبحث چهارم: ارزيابى بيانيه جهانى حقوق بشر

اعلاميه جهانى حقوق بشر را از دو نظر مى‌توان مورد ارزيابى قرار داد:

١. ارزش حقوقى

مجمع عمومى در اولين نشست خود پس از كنفرانس سانفرانسيسكو و تأسيس سازمان ملل و تصويب منشور ملل متحد از شوراى اقتصادى اجتماعى خواسته بود كه طرح «بيانيه حقوق اساسى افراد و حقوق و وظايف دولتها» كه توسط كوبا تهيه شده بود را به كميسيون حقوق بشر ارجاع نمايد و نتيجه را به نشست دوم مجمع گزارش نمايد.

در كميسيون حقوق بشر در مورد اين طرح دو ديدگاه وجود داشت. ديدگاه اول:

معتقد بود كه طرح بايد به صورت بيانيه تدوين گردد و ديدگاه دوم: بر آن بود كه طرح به صورت يك معاهده تنظيم شود.

جناح طرفدار ديدگاه اول را آمريكا رهبرى مى‌كرد و هدايت جناح دوم را انگليسى‌ها بر عهده داشتند و طرفين بالاتفاق بررسى لايحه نامبرده را به تعويق انداختند و كميسيون

[١] . موارد ديگر كه كميسيون موظف به تنظيم و تسليم پيشنهادها و گزارشها بود، به قرار زير است: الف - اعلاميه‌ها يا ميثاقهاى بين‌المللى در خصوص آزاديهاى مدنى، مقام زن، آزادى اطلاعات و موضوعات مشابه. ب - حمايت از اقليتها. ج - جلوگيرى از تبعيض. د - موضوعات ديگر متعلق به حقوق بشر.