فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٠٨ - مبحث دوم عناوين حقوق اساسى ملت
برخلاف مقاصد و اصول ملل متحد اجرا گردد.
ابهام كاملاً واضحى كه در دو عنوان «يك جامعه دموكراتيك» و «مقاصد و اصول ملل متحد» وجود دارد در حقيقت ماده ٢٩ را عملاً از قابل اجرا شدن انداخته است.
دموكراسى داراى قرائتهاى مختلف و راهكارهاى كاملاً متفاوت است و شرايط جوامع بشرى و كشورها در برخوردارى از دموكراسى يكسان نيستند و نيز مقاصد و اصول ملل متحد در حال تحول و در واقع در جهت منافع بنيانگذاران اوليه جامعه ملل متحد مىباشد، جامعه ملل متحدى كه خود از تضاد و تبعيض رنجور است.
٢٠. حقوق در شرايط استثنايى
در شرايط استثنايى كه موجوديت ملتى مورد تهديد قرار مىگيرد اگر به هر دليلى، انحرافى نسبت به حقوق افراد (در غير حقوق اساسى) صورت بگيرد دولتها موظفند آغاز و پايان آن را به ساير دولتها توسط دبيركل سازمان ملل متحد اعلام نمايند. [١]
٢١. حق حيات
اين حق به طور ضمنى در ماده ٣ اعلاميه حقوق بشر و به نحو صريح در ماده ششم ميثاق بينالمللى حقوق مدنى و سياسى آمده است كه حق زندگى از حقوق ذاتى شخص انسان است و اين حق بايد به موجب قانون حمايت شود. به نظر مىرسد با ذكر و تأكيد بر امنيت كه روشنترين مصداق آن امنيت جانى است، حق زندگى را نمىتوان حق مستقل و جدا از ديگر حقوق اساسى به شمار آورد. اعلاميه حقوق بشر در ماده ٣ و قانون اساسى كشورمان در اصل ٢٢ اين نكته را رعايت نموده است.
به هر حال در ماده ششم ميثاق بينالمللى حقوق مدنى، سياسى حق كشتار جمعى به معنى منع هر نوع كشتار جمعى (ژنوسيد) انحراف از حقوق اساسى ملتها تلقى شده است.
[١] . رك: ماده چهارم ميثاق بينالمللى حقوق مدنى و سياسى، در ماده ١٢ همان ميثاق نيز به اين حق اشاره شده است.