فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٠٥ - مبحث دوم عناوين حقوق اساسى ملت

حمايتهاى ويژه بهره‌مند گردند. [١]

١٠. حق مذهب

حق مذهب شامل داشتن عقيده مذهبى، تغيير مذهب، انجام اعمال و مراسم مذهبى، تعليمات مذهبى، اجتماعات مذهبى و علايم به صورت فردى و دسته‌جمعى مى‌باشد.

١١. حق تجمع و تشكل

هركس حق دارد مجامع، جمعيتها، سازمانها و تشكلها را ايجاد و يا در آنها شركت نمايد و يا خود را از عضويت آنها معاف نمايد. كسى را نمى‌توان بر شركت يا ترك آنها اجبار نمود.

١ [٢] . حق مشاركت سياسى

هركس مى‌تواند در اداره كشور و سرنوشت جمعى خود مشاركت نموده و رأى خود رابه طور مستقيم و يا غيرمستقيم (توسط نمايندگان خود) اعلام نمايد. حق مشاركت سياسى موجب حق حاكميت ملى است و اراده ملت منشأ قدرت دولت است و اين اراده نبايد در خدمت فرد يا گروه خاص قرار گيرد.٢

١٣. حق اشتغال

هركس حق دارد كار كند و شغل خود را به اراده خود انتخاب و تغيير شغل دهد و اشخاص بيكار بايد مورد حمايت جامعه و دولت باشند و شرايط و امكانات اشتغال به طور مساوى در اختيار همگان قرار گيرد برخوردارى از اجرت مساوى و عادلانه و امنيت شغلى حق هر فردى است.

[١] . در ماده ٢٣ ميثاق بين‌المللى حقوق مدنى و سياسى، تعبير مبسوطترى در باره اين حق آمده است.

[٢] . اين حق در ماده ٢١ اعلاميه و در ماده ٢٥ ميثاق بين‌المللى حقوق مدنى و سياسى آمده است.