فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٠٣ - مبحث دوم عناوين حقوق اساسى ملت

تعبير تلقى شود.

در اعلاميه حقوق بشر اسلامى، اين جمله اضافه شده است: «عقيده صحيح تنها تضمين براى رشد اين شرافت از راه تكامل انسان مى‌باشد». [١]

[٢] . آزادى انسان

همه افراد بشر آزاد به دنيا مى‌آيند. آزادى انسان شامل زبان، مذهب، عقيده سياسى، تابعيت، قلم و بيان، اجتماعات، احزاب، مطبوعات، اعتصابها، رأى، شغل، مسكن و هنر نيز مى‌گردد.٢

[٣] . مساوات

همه انسانها از هر نژاد، رنگ، جنس، زبان، مذهب، عقيده سياسى، مليت، وضع اجتماعى و ساير شرايط اجتماعى برابرند و هر نوع تبعيض ناروا محكوم مى‌باشد.

هيچ‌كس را نمى‌توان در بردگى نگاه داشت و٣ نيز همه در برابر قانون يكسانند و به طور واحد از حمايت قانون بهره مى‌برند.

٤. عقل و وجدان

همه انسانها داراى عقل و وجدان مى‌باشند و نسبت به يكديگر حق برادرى و احترام متقابل دارند.

[١] . رك: ماده يكم اعلاميه حقوق بشر اسلامى مصوب كنفرانس قاهره، مردادماه ١٣٦٩. شايان ذكر است كه قبل از تصويب نهايى اين اعلاميه در كنفرانس قاهره، آخرين اصلاحات آن در كنفرانس تهران انجام گرفت كه مؤلف، افتخار رياست هيئت ايرانى شركت‌كننده در اين كنفرانس را داشت و بخشى از اصلاحات اساسى اين اعلاميه با پيشنهادات هيئت ايرانى انجام گرفت.

[٢] . اين حق در ماده ١، ٢ و ٣ اعلاميه حقوق بشر و نيز در ماده ١٨ و ١٩ ميثاق بين‌المللى حقوق مدنى و سياسى آمده و در سند اخير مواردى استثنا شده است. از آن جمله آموزش مذهبى والدين و سرپرستان نسبت به كودكان و حفظ امنيت ملى و نظم عمومى و اخلاق و تبليغ به درگيرى و دعوت به تنفر قومى و خشونت.

[٣] . اين حق در ماده ١، ٧ و ١٠ اعلاميه حقوق بشر و در ماده ٣، ١٤، ٢٤، ٢٥، ٢٦ و ٢٧ ميثاق بين‌المللى‌حقوق مدنى و سياسى آمده است.