قسم زنى كه در نسب ذكر شد، آنها در رضاع هم حرام مى‌باشند، مثلا اگر طفلى شير زنى را خورد، آن زن مادر آن طفل است، شوهر آن زن پدر آن طفل مى‌باشد. اطفال آن زن از همان شوهر يا شوهر ديگر و يا اطفال رضايى برادر و خواهر آن طفل محسوب مى‌شود، خواهران زن خاله آن طفل است، و خواهران مرد عمه آن طفل مى‌باشد، رضاع و نسب هيچ تفاوت ندارد. هر عورتى كه در نسب حرام است، در رضاع هم حرام مى‌باشد. در حرمت رضاع چند شرط لازم مى‌باشد، اول شير بايد شير ولادت باشد، يعنى از زن بچه متولد شده باشد و از آن شير عمل بيايد. در آن صورت اگر از آن شير طفلى بخورد، زنان مذكور در آيه به او حرام مى‌شوند. ولى اگر زنى بدون تولد شير داشته باشد، و به طفلى از آن شير بدهد، حرام نخواهد بود. دوم بايد ولادت آن زن به نكاح شرع صورت گيرد. اگر از زنا متولد شود، و از آن شير به طفلى بدهد، حرام مى‌شوند. سوم يك روز و يك شب يا ١٥ مرتبه تمام از آن زن شير بخورد، اگر كمتر از اين بخورد حرام نخواهند بود. چهارم- بايد در فاصله يك شب و يك روز يا ١٥ مرتبه از زن ديگر يا مادر خود شير نخورد، پنجم بايد دو سال آن طفل تمام نشده باشد، اگر دو سالش تمام شود و شير بخورد، حرام نخواهد بود. اين مسائل اينجا ذكر شد تا مراجعين بصيرت پيدا كنند والا محل ذكر مسائل اين كتاب نمى‌باشد) ولى به مصاهره چهار قسم زن حرام مى‌شود، سه قسم حرام اصلى است كه هيچ وقت آنها حلال نمى‌شوند. يك قسم عارضى است كه بعد از رفع آن، حرمت نيز رفع و حلال مى‌شود) حرام اصلى اينها است:
حرام است بر شما مادر زنهاى شما (اگر شخصى عورتى را عقد نمود، به سبب عقد مادر آن عورت به او حرام مى‌شود. اگر بدون مقاربت به آن زن طلاق بدهد، مادر او را نمى‌تواند بگيرد. زيرا به عقد نكاح مادر زن به او حرام مى‌شود، همچنين حرام است به شما دخترانى كه به آنها تربيت داده‌ايد و آن دختران از زنانى باشند كه با آنها مقاربت كرده‌ايد (يعنى اگر شخصى عورتى را عقد نمود كه از شوهر ديگرش دخترى دارد. بعد از مقاربت به آن زن دخترش به او حرام مى‌شود، اگر قبل از مقاربت به آن زن طلاق بدهد، دختر او را مى‌تواند بگيرد. ولى مادر زن به محض نكاح حرام مى‌شود) اگر بر زنان عمل مقاربت انجام نشده باشد، و آنها را طلاق دهيد. براى شما گناهى نخواهد بود كه دختران آنها را بگيريد. همچنين حرام است، بر شما زنهاى فرزندانى كه از نسل خودتان هستند، اگر به زنانشان طلاق بدهند. گرفتن آنان به پدران حرام است. اگر چه فرزندان با آنها مقاربت نكرده باشند، زيرا عيال فرزند به عقد نكاح به پدر حرام مى‌شود. هم چنان كه زن پدر به عقد نكاح به فرزند حرام مى‌شود (اين سه قسم همسر به مصاهرت حرام است كه هيچ وقت حلال نخواهد بود. ولى يك قسم زن به عرض حرام مى‌شود، به طورى كه فرمايد) به شما حرام است، گرفتن دو خواهر در يك جا، مگر آنچه كه قبلا اتفاق افتاده. ولى بعد از اين به شما حرام است (اين حرمت عارض است، زيرا گرفتن جدا جدا حرام نيست. گرفتن يكى بعد از طلاق ديگرى يا وفات آن جايز مى‌باشد) كسى كه با دو خواهر، در يك زمان ازدواج كرده باشد و بعد توبه كرده ترك كند. خداوند تعالى رحم كرده او را مى‌بخشد.
٢٤- همچنين زنان شوهر دار به شما حرام است، مگر زنان شوهر دارى كه در موقع جهاد با مشركين آنها را اسير بكنيد. آنان به شما حلالند. اين حكم كه درباره زنان محرم ذكر شد، احكام خداوند تعالى است كه براى شما نوشته شده، ابدا تغيير پيدا نمى‌كند و محرمات مذكور هميشه به شما حرام خواهد بود. و غير از زنان مذكوره عقد نكاح بقيه به شما حلال است. اراده احديت بر اين است كه شما صاحب عصمت شده، و زناكار نشويد، زنان حلال را جستجو و پيدا كنيد و از اموالتان، به آنها مهريه قرار دهيد، و در برابر هر لذتى كه بعد از نكاح از زنان برديد. مهريه آنها را بدهيد (زيرا تعيين مهريه در برابر لذت بردن از زن است و اداى آن واجب است، و بايد به واجب عمل كنيد) شما زن و شوهر بعد از رضايت به مبلغ مهريه اگر آن را تغيير داده، مهريه ديگر تعيين كنيد: به شما گناهى نخواهد بود (يعنى بعد از تغيير مهريه، اگر زن تمام يا قسمتى از مهريه را به شوهر ببخشد و يا شوهر مهريه زن را اضافه كند، گناهى نخواهد بود) در حقيقت خداوند تعالى به احوال بندگان عالم است و از روى حكمت با آنها رفتار مى‌كند.
[توضيح: آيه شريفه زير درباره نكاح كنيز نازل شده است خداوند تعالى در آن باره سه شرط قرار داده فرمايد اول- در صورتى كه شخص قدرت گرفتن زن آزاد نداشته باشد، مى‌تواند كنيز بگيرد. دوم- بايد صاحب كنيز اذن بدهد بدون اذن بدهد بدون اذن صاحبش نكاح جايز نيست. سوم- چنانچه خوف داشته باشد كه اگر كنيز نگيرد مبتلاى زنا خواهد شد، در اين حال مى‌تواند كنيز بگيرد. با وجود بودن اين سه شرط كنيز را نكاح بكند، ولى به سبب مالكيت شخص مى‌تواند كنيز را عورت قرار دهد و هيچ شرط ندارد فرمايد.] ٢٥- و هر كس از شما از جهت مال استطاعت و قوه نداشته باشد كه از زنان آزاد صالحه و مؤمنه عقد نكاح كند (در آن صورت براى شما جايز است كه از كنيزان مؤمنه مملوكه عقد كنيد، خداوند تعالى به ايمان شما عالم است «كه آيا ايمان شما زياد است و يا ايمان كنيزان، نزد خداوند تعالى ايمان معتبر مى‌باشد. شما مؤمنين و كنيزان مؤمنه، چون با هم در اصل ايمان شريك هستيد، همين كه براى شما عقد نكاح زن آزاد ممكن نگرديد. كنيزكان مؤمنه را به اذن صاحبانشان‌