شريك قرار دادن به خدا و مخالفت خود را با پيغمبران بياوريد آن وقت پيغمبران به مشرك بودن آنها شهادت مى‌دهند خودشان نيز از آوردن دليل عاجز مى‌گردند آن وقت مشركين مى‌فهمند كه حق با خداوند تعالى بوده است. سخنان باطل و دروغى كه مشركين به خداوند تعالى نسبت مى‌دادند روز قيامت نابود و غايب مى‌شود.
٧٦- در حقيقت قارون از وزراى فرعون از بنى اسرائيل و قوم موسى بود، فرعون او را به بنى اسرائيل امير تعيين نمود او به بنى اسرائيل ظلم كرد، به قارون آن مقدار از خزائن داديم كه حمل كليدهاى خزائن طلا و نقره قارون به ده تا پانزده مرد صاحب قوت سنگينى مى‌كرد بنى اسرائيل (قوم خودش) به قارون گفتند به مال دنيا و حكومت آن شادى مكن كسانى را كه به چنين امورى شاد شوند خداوند تعالى دوست نمى‌دارد.
٧٧- (اى قارون) عمل خير كرده به وسيله مال و ثروت اعطايى خداوند تعالى آخرت را طلب كن همه اين مال و دولت فنا خواهد شد، نصيب و قسمتى را كه از دنيا بايد ببرى فراموش منما در دنيا به قدر احتياج طعام و لباس به خود و اهل و عيالت لازم است بيش از آن لازم نيست مگر اين كه در راه خداوند تعالى صرف كنى، همان طور كه خداوند تعالى بر تو احسان نموده تو هم به بندگان خداوند تعالى احسان بكن فساد روى زمين و ظلم به ديگران را طالب نباش خداوند تعالى فساد كنندگان را دوست نمى‌دارد.
٧٨- قارون گفت مالى را كه من دارم، بنا به رأى و ظن خودم، به سبب علمى است كه من دارم و بنا به تدبير و مهارت در امر تجارت و خريد و فروش تحصيل كرده‌ام (خداوند تعالى در جواب قارون فرمايد) قارون ادعا كرده مى‌گويد من علم دارم و به سبب علم تحصيل مال كرده‌ام آيا اين علم را ندارد كه خداى تعالى پيش از او چه بسيار از امم و طوايف را كه در ثروت و مال بيشتر از او بودند هلاك ساخته است، با داشتن اين علم بايد به خداوند تعالى شكرگزار مى‌بود نه اين كه به مال دنيا مغرور شده به مردم ظلم كند و به خداوند تعالى كافر شود. خداوند تعالى به گناهكاران امثال قارون عالم است. احتياج به سؤال ندارد و به عذاب كردن آنها قادر است.
٧٩- قارون (روزى) با زيور و تجمل زياد خود را آراسته نموده ميان قوم خود بنى اسرائيل بيرون آمد همين كه بنى اسرائيل او را ديدند تماما مبهوت ماندند از جماعت بنى اسرائيل آنهايى كه حيات دنيا را اراده كرده بودند گفتند اى كاش همين قدر كه از مال و منال دنيا به قارون دادند به ما هم عطا مى‌شد در حقيقت قارون در دنيا بهره بزرگ داشته و حظ وافر را دارا است.
٨٠- اما كسانى كه به خداوند تعالى معرفت رسانده موحد شده و صاحب علم بودند در جواب آنها گفتند، اى واى بر شما از گفتن اين سخنان بر كنار باشيد ثروت قارون شما را مغرور نسازد ثواب اعطايى خداوند تعالى در آخرت براى كسى كه به خداوند تعالى ايمان آورده موحد شده عمل صالح كند از ثروت قارون بهتر است، ولى هيچ كس جز آنان كه صبر پيشه كنند به آن ثواب نخواهد رسيد.
٨١- بعد از آن كه طغيان قارون به نهايت رسيد ما هم او را با خانه و گنج و خزائن تماما به زمين غرق كرديم هيچ آثارى از او نماند (همان طور كه در موقع زلزله زمين از شدت زلزله منشق شده بعضى قراء و شهرها زير زمين غرق مى‌شود كيفيت هلاك و غرق شدن قارون هم بدين قسم شد) و هيچ جمعيتى جز خدا نتوانست او را يارى كرده نجاتش دهد و از جانب حق هم هيچ نصرت نيافت.
٨٢- آنان كه روز گذشته مرتبه و منزلت قارون را از خدا طلب و آرزو مى‌كردند صبحگاه بعد از هلاكت قارون با خود گفتند، اى واى؛ ما ندانسته‌ايم چنين معلوم است كه خداوند تعالى به هر يك از بندگان خود به هر كه خود بخواهد روزى را بسط داده و افزون مى‌كند و به هر كه بخواهد تنگ مى‌گيرد، اگر خداوند تعالى بر ما منت نمى‌داشت و رحم نمى‌كرد ما را هم مانند قارون به زمين غرق مى‌كرد اى واى ما ندانسته‌ايم كه كافران از عذاب نجات نخواهند يافت (اين آيه دلالت مى‌كند كه به سبب زلزله قارون و اموال و عمارت او به زمين غرق شده ساير بنى اسرائيل نجات يافته‌اند).
٨٣- (خداوند تعالى ضمن اين آيه سخنان بنى اسرائيل را كه گفتند كافران نجات پيدا نخواهند كرد تصديق مى‌فرمايد) اين خانه آخرت (يعنى جنت) را كه ذكر مى‌شود براى اشخاص حاضر و آماده مى‌كنم كه روى زمين اراده برترى و فساد نكنند، روز قيامت عاقبت نيك مخصوص اشخاص متقى است (على عليه السّلام فرمود هر مردى كه دوست بدارد بند نعلين او از بند نعلين رفيقش بهتر باشد آن مرد مشمول همين آيه مى‌باشد يعنى آن مرد از برترى جويان و مفسده طلبان بوده براى دخول به بهشت لايق نيست بايد به كلام امام دقت نمود).
٨٤- هر كه روز قيامت به حضور خداوند تعالى عمل خيرى بياورد، براى او نزد خداوند تعالى اجر و ثواب نيكوتر از عملش موجود است و هر كه روز قيامت به حضور خداوند تعالى عمل شرى بياورد جز به همان اعمال بد مجازات نشود.