ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٢٩٣ - ٢١ سوره انبياء

ملت شده و از آن كنار نشويد من خداوند تعالى پروردگار شما هستم به من عبادت كنيد به غير من به ديگرى عبادت نكنيد.
٩٣- (اين آيه شريفه احوال امروزى ملت اسلام را خبر داده فرمايد) ملت اسلام عوض اين كه به دين اسلام محكم چسبيده و اتحاد و اتفاق داشته باشند اجتماع و اتفاق خود را از بين خود قطع كرده‌اند هر فرقه و هر طايفه از براى خود مذهب و طريقه‌اى قرار داده يكديگر را لعن و طرد كرده هر فرقه خود را بر حق و ديگران را باطل حساب مى‌كنند و حال آن كه از آن روزى كه همه به سوى ما رجوع كرده و به سبب اختلاف در دين اسلام به آنها جزا داده عذاب خواهم كرد غافلند.
٩٤- هر كه در حال مؤمن بودن از اعمال نيكو و پسنديده انجام دهد سعى و عمل او باطل نشده از اجر آن محروم نمى‌شود، در حقيقت ما اعمال او را نوشته حفظ كرده جزاى آن را به نحو پسنديده به او واصل مى‌كنيم.
٩٥- اهل قريه‌اى كه به سبب كفر هلاكت آنها را اراده كرديم بازگشت آنها از كفر و قبول ايمانشان امر محال است در حقيقت آنها در همان حال از كفر خود بر نمى‌گردند و به طرف خداوند تعالى رجوع نمى‌كنند.
٩٦- كفار از كفر خود بر نمى‌گردند تا اين كه سد يأجوج و مأجوج گشوده شود، آنها از اطراف زمين به سرعت منتشر شده به اكثر بلاد مالك گشته بيشتر كفرشان افزون مى‌شود (چنان كه سد اسكندر در باب الأبواب شكسته طايفه‌اى كه مراد يأجوج و مأجوج است به روى زمين منتشر شده و مالك دنيا گشته‌اند اين مطلب به اشخاص فطين و عاقل پوشيده نيست).
٩٧- بعد از تسلط آنها به دنيا (خداى مى‌داند كه چه مدت از آنها مى‌گذرد) وعده حق (روز قيامت) نزديك شده واقع شود، به محض وقوع قيامت ناگهان ديدگان اشخاص كافر از هول قيامت خيره مانده چشمك نمى‌زنند، آن وقت كفار از كفر خود برگشته مى‌گويند اى واى بر ما از اين روز ما، در غفلت بوديم بلكه به سبب انكار چنين روزى ظالم گشته‌ايم.
٩٨- اى مشركين اهل مكه احوال مشركين قبل از شما چنين است اما در حقيقت شما مشركين و بتهايى كه به غير خدا عبادت مى‌كنيد هيزم جهنم و سوخت آن هستيد البته به جهنم وارد خواهيد شد.
٩٩- اگر بتهاى شما حقيقتا خدايانى بودند به جهنم وارد نمى‌شدند شما عبادت كنندگان بتها و معبودهاى شما جمله در جهنم ابدى خواهيد بود.
١٠٠- (يا محمد) براى مشركين در جهنم ناله غمگين و دردناك خواهد بود ولى خداوند تعالى گوش آنها را كر مى‌كند ناله همديگر را نمى‌شنوند.
١٠١- در حقيقت كسانى كه اهل ايمانند هنگام رفتن از دنيا از طرف ما به آنها بشارت خوب داده شده آن گروه از آتش جهنم دور خواهند بود.
١٠٢- اشخاص مذكور صداى شعله جهنم را نشنيده در جنت اعلا لذات مورد خواهش نفس را درك كرده هيچ وقت از آنجا خارج نمى‌شوند.
١٠٣- خوف عظيم روز قيامت اهل جنت را غمگين و محزون نمى‌سازد (خوف عظيم روز قيامت موقعى است كه مردم از حساب فارغ شده معلوم نمى‌شود اهل بهشت يا جهنم كيست آيا امر به بهشت خواهد شد يا به جهنم، مردم منتظر مانده ترسان مى‌شوند) ملائكه به پيشواز اهل جنت آمده به آنها مى‌گويند امروز روز اجر و ثواب مى‌باشد كه خداوند تعالى در دنيا به شما وعده داده نعمتهاى الهى به شما نوش جان باد.
١٠٤- روزى كه ملائكه بهشتيان را به رحمت الهى ملاقات مى‌كنند روزى است كه ما آسمانها را مانند طومار يك جا جمع مى‌كنيم همان طور كه كاغذهاى نوشته را جمع مى‌كنند. (روز قيامت اوضاع و احوال اين عالم تغيير يافته هر چيز محو و نابود مى‌شود از اين جهت خداى تعالى محو شدن آسمانها را به پيچيدن طومار كاغذ و دور انداختن آن تعبير مى‌فرمايد) همان طور كه آفرينش را ابتداى امر از عدم پديد آورديم دفعه ديگر آن را مثل دفعه پيش به صورت اول از عدم اعاده كرده به وجود مى‌آوريم در خلق دفعه اول و دفعه ثانى براى ما هيچ تفاوتى نيست، خلق مجدد آدميان و آوردن آنها به محشر وعده معين ما است در حقيقت به خلقت مجدد آدميان ما قدرت داريم همان طور كه اول دفعه نيز قدرت داشتيم.
١٠٥- (يا محمد) حقيقتا ما، در كتاب زبور بعد از نوشتن در تورات نوشته به داود فهمانديم به اين سرزمين مقدس (شام) بعد از اين بندگان صالح من (امت محمد صلّى اللَّه عليه و آله) وارث خواهند بود شما بنى اسرائيل از ارض مقدس خارج شده امت محمد به آن وارث خواهند بود وعده الهى صادق و واقع شده مسلمين به شام مالك گشتند (رسول اكرم بنا به مضمون آيه، فتح شام را به صحابه خبر داد و اين خبر براى حقانيت رسول اكرم دليلى است).