ارث بردن از بيگانگان مقدمند و در نسب مرتبه اولى مرتبه دومى را از ارث مانع مى‌شود در حقيقت خداوند تعالى به هر چيزى عالم است.
٩ سوره توبه‌
در مدينه نازل شده است‌
[توضيح: چون ضمن سوره كريمه درباره قتل مشركين كه به مسلمين رخنه نموده و اذيت مى‌كردند حكم صادر شده آيه شريفه بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ كه آيه رحمت است در اول سوره ترك شده است.
مكه مكرمه در سال هشتم هجرت به وسيله عساكر اسلام فتح شده اين سوره مباركه در سال نهم هجرت نازل گرديد. تا نزول اين سوره مباركه مشركين در مكه ساكن بوده. به قاعده و رسوم خود كعبه را طواف مى‌كردند، مسلمين با مشركين عهد بسته بودند كه مشركين در اطاعت باشند، جنگ بين آنها ترك شود ولى مشركين عهد را شكسته از اطاعت خارج گشتند آن وقت اين سوره نازل گرديد، رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله چهل آيه از سوره را به ابو بكر داده او را امير حاج تعيين نموده به مكه فرستاد تا احكام آيات را به اهل مكه اعلام كند بعد از آن على عليه السّلام را دنبال او فرستاد تا آيات را از ابو بكر گرفته به مردم ابلاغ كند، سبب سؤال كردند فرمود: از طرف خداوند تعالى مأمورم اين آيات را شخصا و يا به وسيله شخصى كه از اهل خودم باشد به آنها برسانم. على عليه السّلام به شتر (عضبا نام) رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله سوار شده به راه افتاد ابو بكر و رفقاى او به منزل رسيده بودند ناگهان صداى عضبا را شنيدند همه سراسيمه گشته به پا خاستند ديدند على عليه السّلام ظاهر شد و حكم رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله را به آنها رسانيد ابو بكر اطاعت كرده آيات را تسليم، و خود به مدينه مراجعت نمود عرض كرد يا رسول اللَّه آيا درباره من چيزى نازل شده است؟ فرمود چيزى نازل نشده برو به عمل خود (عمل امير حاج) مشغول باش ولى بايد آيات را على تبليغ كند ابو بكر برگشته به مكه رسيدند، على عليه السّلام در عرفات در منا چهل آيه را به مردم ابلاغ كرد بعد گفت يا ايها الناس از طرف رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله مأمورم چهار امر را به شما برسانم.
اول- از امسال به بعد هيچ يك از مشركين اذن ندارند كه به خانه كعبه آمده طواف كنند.
دوم- در حال طواف نبايد عريان شد (رسم مردان و زنان عرب اين بود لباسى را كه با آن طواف مى‌كردند صدقه مى‌دادند از اين جهت عريان طواف مى‌كردند.) سوم- هر يك از مشركين كه با رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله معاهده دارند تا موقع انقضا معتبر است.
چهارم- بر بهشت داخل نمى‌شوند مگر اشخاصى كه به خداوند تعالى و قرآن ايمان آورده‌اند. بعد از اين تفسير سوره مباركه شروع مى‌شود:] ١- حكم برى شدن خدا و پيغمبر او (محمد صلّى اللَّه عليه و آله) بايد به مشركين متعاهد شما مسلمين، رسيده به آنها معلوم شود كه خداوند و پيغمبر او از آنها بيزارند بين شما و آنها بعد از اين عهد و ميثاق نيست، از اين جهت كه آنها عهد را شكستند
١- يا محمد! به مشركين ابلاغ كن و بگو اى مشركين در سرزمين مكه چهار ماه در حال خاطر جمعى و امان بگرديد و آسايش كنيد بعد از انقضاى مدت، يك نفر از شما نبايد در مكه بماند، و بايد از آنجا خارج شويد زيرا خيانت كار شده از اطاعت خارج گشتيد، اى مشركين بدانيد كه شما نمى‌توانيد خداوند تعالى را عاجز بكنيد هميشه خداوند تعالى به شما مسلط بوده انتقام خواهد كشيد در حقيقت خداوند تعالى كفار را در دنيا به وسيله قتل و در آخرت به سبب جهنم ذليل كننده است.
٣- از طرف خداوند تعالى و پيغمبر او (محمد صلّى اللَّه عليه و آله) در روز حج اكبر (عرفه) به مردمى كه در صحراى عرفات هستند اعلام مى‌شود در حقيقت خداوند تعالى و پيغمبر او (محمد صلّى اللَّه عليه و آله) از مشركين برى و بيزارند بعد از اين با آنها عهدى نيست زيرا آنها مردمان عهدشكن و خيانت كارند، اى مشركين اگر از شرك توبه كرده داخل ايمان شويد براى شما بهتر است در دنيا و آخرت سلامت مى‌مانيد و اگر از توبه روگردانده اعراض كنيد بدانيد كه در حقيقت شما بر قدرت خدا غالب نيائيد و او را نمى‌توانيد عاجز كنيد البته خداوند تعالى به شما مسلط بوده انتقام كشنده است، يا محمد اشخاص كافر را به عذاب اذيت دهنده خداوند تعالى بشارت بده (اين بشارت در مقام استهزاء ذكر شده و الا بشارت در كارهاى ثواب است نه عذاب).
٤- به سبب خيانت مشركين عهد آنها باطل شده، چهار ماه براى آنها مهلت داده شد مگر مشركينى كه با آنها عهد بسته‌ايد، در عهد خود باقى مانده به نحوى از انحا به عهد خود خيانت ننموده و آن را نقض نكرده‌اند و به هيچ فردى از دشمنان شما عليه شما كمك نشده‌اند عهد اين قبيل مشركين را تا وقتى كه با آنها قرار داد داريد وفا نموده تمام كنيد (جماعت بنى ضمره و بنى كنانه از مشركين اطراف مكه در عهد خود ثابت ماندند. نه ماه به انقضاى عهد آنها باقى مانده بود) از خداوند تعالى ترسيده عهد مشركين را كه به شما خيانت ننموده‌اند محفوظ بداريد در حقيقت خداوند تعالى اهل تقوى را، آنهايى كه به احكام الهى عمل كنند دوست مى‌دارد.
٥- چون چهار ماه مهلت مشركين كه در آن چهار ماه جنگ با آنها حرام بود (شوال، ذى القعده، ذى الحجه، محرم) تمام شده موعد منقضى گشت بعد از آن هر جا آنها را يافتيد (اگر توبه نكرده و برنگردند) به قتل برسانيد و اسيرشان كنيد و به حبس بيندازيد اگر حبس مصلحت باشد، در سر راه آنها كمين كرده بنشينيد تا آنها را اسير كرده بگيريد؛ اگر مشركين توبه كرده نماز خوانده و زكاة دادند آنها را آزاد بگذاريد زيرا آنها هم مثل شما مسلمان شدند در حقيقت خداوند تعالى گناهان گذشته آنها را به سبب دخول به اسلام بخشيده به آنها رحم كننده است.
٦- يا محمد اگر بعد از انقضاى مهلت يكى از مشركين نزد تو آمده امان بخواهد تا سخنان تو را بشنود و بداند كه چه مى‌گويى و به چه دعوت مى‌كنى او را امان بده كلام خداوند تعالى را بشنود، بعد از آن اگر داخل ايمان شد چه بهتر اگر قبول ايمان نكرده از رفتن به وطن خود احتياط نمود يا محمد تو او را به محل مورد اطمينانش برسان تا در راه از مسلمين به او اذيت نرسد امان دادن به آنها لازم است از اين جهت كه مشركين جماعت نادان و جاهل هستند هيچ بهره از علم‌