ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٢ - ٢ سوره بقره

(بقره) نام گذارى شده است. در سوره‌هاى بعدى كه حروفى از اين قبيل ذكر شده تماما نام سوره‌ها است. اما در عرف براى آن سوره‌ها نيز اسم ديگر گذاشته‌اند)
٢- اين قرآن كتابى كامل است كه در آن هيچ نقصان نمى‌باشد و هيچ شك و شبهه نيست كه اين كتاب از طرف خداوند متعال نازل شده (اگر چه نمى‌توان گفت كه كسى درباره قرآن شك و شبهه ندارد، ولى مقصود اين است اگر شخص از روى انصاف فكر كند معلوم خواهد شد كه اين قرآن كلام الهى بوده، كلام انسان نيست و شايسته نيست كه انسان در آن شك و ترديد كند). به اشخاص با تقوى راه مستقيم را نشان مى‌دهد.
٣- از صفات اشخاص با تقوى اين است كه به پيغمبر (محمد صلّى اللَّه عليه و آله) و قرآن و حقايق غير مريى غايبانه ايمان بياورند و نماز را بر پا مى‌دارند و از نعمتهايى كه به آنها داده‌ايم در حق محتاجان انفاق و احسان مى‌كنند.
٤- ديگر (از صفات اشخاص متقين اين است كه به قرآنى كه (يا محمد) به تو نازل شده و بر آن كتبى كه قبل از تو نازل شده (تورات و انجيل) ايمان بياورند و به روز قيامت يقين كنند و بدانند كه قيامت حتما واقع خواهد شد.
٥- اشخاص با تقوى كه صفات آنها ذكر شد، از طرف خداوند تعالى هدايت يافته و در طريق رستگارى و در دين حق ثابت قدم هستند. البته ايشان از عذاب آخرت نجات يافته و به نعمت ابدى رسيده‌اند.
٦- در حقيقت آنهايى كه عناد با حق دارند، مساوى است بر آنها كه آنها را از عذاب الهى بترسانى يا نترسانى به هر حال به اين قرآن ايمان نخواهند آورد.
٧- يا «محمد» به علت كفر مشركين و ثبات قدم آنها در عناد و لجاج، خداوند تعالى به قلب آنها مهر زده، تا اينكه هيچ عمل خير را درك نكنند. همچنين به گوشهاى آنها مهر زده شده تا حرف حق نشنوند، پرده عناد و جهالتى كه جلو چشمشان هست آنها را از ديدن حق مانع مى‌شود به طورى كه هيچ وقت حق را درك نمى‌كنند، براى آنها در روز آخرت عذابى بزرگ آماده است.
٨- (يا محمد) بعضى از مردم هستند كه مى‌گويند: به خداوند تعالى و به روز قيامت ايمان آورده‌ايم (گوينده اين سخن در مدينه عبد اللَّه بن ابى و تابعين او بودند.) (يا محمد) آن منافقين اين سخن را به دروغ مى‌گويند و ايمان آورنده نيستند.
٩- منافقين با خداوند تبارك و تعالى مكر و حيله كرده و به اشخاصى كه به قرآن ايمان آورده‌اند خدعه مى‌كنند، مكر و حيله نمى‌كنند، مگر به ضرر نفس خودشان (زيرا جزاى مكر و حيله به ايشان خواهد رسيد) اما آنها به ضرر خود متوجه نشده مكر و حيله را ترك نمى‌كنند.
١٠- در قلب منافقين مرض نفاق است. خداوند تعالى نيز به سبب نزول قرآن كريم به مرض آنها مرض ديگرى مزيد كرد (هر قدر آيات قرآن بيشتر نازل مى‌شد عداوت و بغض منافقين اضافه مى‌شد) براى آن منافقين در روز قيامت عذاب شديد فراهم است زيرا كه آيات الهى و قرآن را منافقين تكذيب مى‌كردند.
١١- و زمانى كه به آن منافقين گفته شد (يعنى مؤمنين گفتند) در روى زمين فساد نكنيد (فساد منافقين اين بود كه نمى‌گذاشتند مردم به پيغمبر ايمان بياورند) منافقين در جواب گفتند در حقيقت شأن ما اصلاح كردن است و هيچ وقت فساد از ما ناشى نمى‌شود.
١٢- اى مؤمنين! آگاه باشيد كه منافقين اين جواب را به دروغ مى‌گويند، در حقيقت آنها البته فساد كننده هستند، لكن شعور ندارند تا بفهمند توليد فساد چه قبيح است و چقدر نزد خداوند تبارك و تعالى براى آن عذاب آماده است.
١٣- زمانى كه به آن منافقين گفته شد (يعنى مؤمنين به منافقين گفتند) به اين قرآن ايمان بياوريد هم چنان كه غير از شماها مردم ديگر ايمان آورده‌اند. منافقين گفتند: آيا ايمان بياوريم آن چنانى كه اشخاص سفيه ايمان آورده‌اند. آگاه باشيد اى مؤمنين البته منافقين اشخاص سفيه هستند، اما به سفاهت و حماقت خود عالم نمى‌باشند.
١٤- زمانى كه منافقين اشخاص مؤمن را ملاقات كردند، گفتند: به محمد (صلّى اللَّه عليه و آله) و قرآن ايمان آورده‌ايم و زمانى كه با شيطانهاى خود خلوت كردند (يعنى اشخاصى كه مثل خودشان منافق بودند) گفتند:
در حقيقت ما با شما هستيم: از اين كه نزد مؤمنين اظهار ايمان مى‌كنيم آنها را استهزاء مى‌نمائيم.
١٥- خداوند تعالى جزاى استهزاء منافقين را به آنها خواهد رساند.
خداوند تعالى به علت ثبات و پايدارى در كفر و ضلالت، بيشتر به آنها مدد و قوت مى‌دهد و يا آن كه ايشان را رها كرده و به خودشان وا مى‌گذارد تا اين كه در كفر و گمراهى متحير مانده در كارهاى خود عاجز مى‌شوند (به مصداق كلام احديت بعد از قوت اسلام منافقين در كارهاى خود متحير مانده به مسلمين ملتجى شدند).
١٦- منافقين اشخاصى هستند كه ضلالت و گمراهى را در عوض هدايت و راه مستقيم خريدارى نموده‌اند (يعنى به جاى ايمان كفر را اختيار كردند) ولى در اين خريد و فروش منفعت نكرده‌اند، منافقين به راه تجارت هدايت نيافته و در امر تجارت بصيرت ندارند (اگر كسى به امر تجارت آشنا باشد كالاى بد را به جاى خوب انتخاب نمى‌كند، ولى منافقين كفر را بر ايمان و بدى را به جاى نيكى انتخاب كردند.).