از آن اعراض كند (يا محمد) در حقيقت ما از كفار و گناهكاران انتقام كشنده‌ايم.
٢٣- (يا محمد) حقيقتا ما به موسى كتاب (تورات) داديم كتابى هم كه به تو داديم نظير كتاب موسى است، همان طور كه به موسى كتاب وحى كرديم به تو هم كتاب وحى نموديم پس در ملاقات نظير كتاب موسى و وحى به مثل وحى كه به موسى فرستاده شده در شك و ترديد نباش، كتابى را كه به موسى داديم جهت بنى اسرائيل هدايت قرار داديم (همچنين قرآن را هم مانند تورات هدايت قرار داديم)
٢٤- زمانى كه از بنى اسرائيل به آيات ما يقين كرده در دين خود به هر بلايى صبر نموده آنها را در امر دين پيشوايان قرار داديم تا اين كه مردم را به اطاعت ما و عمل كردن تورات دعوت كنند (يا محمد) همچنين از امت تو اشخاصى را كه به آيات قرآن يقين كرده در نشر دين اسلام به هر بلا و مصيبتى دچار گشته‌اند پيشوا قرار خواهم داد تا اين كه مردم را به طرف ما دعوت كنند).
٢٥- (يا محمد) در حقيقت پروردگار تو روز قيامت خودش بين اشخاصى كه در دين و مذهب خود اختلاف كرده‌اند حكم كرده عاصيان را عذاب مى‌كند
٢٦- (يا محمد) طوايف و قبائلى را كه ما پيش از اهل مكه هلاك كرديم و اينان در مسافرتها از ديارشان گذشته و آثارشان را مى‌بينند آيا هلاكت و اضمحلال آنها موجب هدايت و عبرت اينان نمى‌شود تا به آيات قرآن ايمان آورند؟. در حقيقت در هلاكت آن امم (مثلا جماعت عاد و ثمود) براى توحيد و قدرت خداوند تعالى دليل و برهان موجود است آيا مشركين آيات و احكام خداوند تعالى را شنيده موعظه قبول نمى‌كنند؟.
٢٧- (يا محمد) آيا نمى‌بينند كه ما به قدرت خودمان آب باران را به سوى سرزمينهايى كه علفشان قطع و زايل شده و در آن نباتات هيچ آثارى نيست مى‌رانيم، و به سبب آن حبوباتى را كه زراعت كرده‌اند مى‌رويانيم تا از آن حيواناتشان و خودشان بخورند؛ آيا اين چيزها را نمى‌بينند تا به توحيد و قدرت خداوند تعالى قائل باشند.
٢٨- (مؤمنين به مشركين مى‌گفتند روزى خواهد رسيد كه خداوند تعالى بين ما و شما حكم كرده ما را به شما غالب خواهد كرد جواب مشركين را خداوند تعالى ضمن آيه خبر مى‌دهد مشركين در جواب آنها) مى‌گفتند روز فتح كى خواهد شد اگر راستگو هستيد براى ما آن روز را بيان كنيد. (ضمن آيه بعد خداوند تعالى جواب آنها را مى‌دهد).
٢٩- (يا محمد) بگو به مشركين در خواهش روز فتح و غلبه تعجيل نكرده استهزاء نكنيد؛ آن روز شما را مى‌بينم كه از خوف حاضر شده و ايمان خواهيد آورد، اما در آن روز به كفار مثل شما، ايمانشان منفعت نمى‌دهد و اگر براى عذاب هم مهلت بخواهند مهلت داده نخواهد شد.
٣٠- (يا محمد) از مشركين اعراض كن با آنها در امر دين ديگر تكلم منما آنها ايمان نمى‌آورند من كه وعده كرده‌ام تا تو را بر آنها غالب سازم منتظر وعده باش آنها هم منتظرند تا به تو غلبه كرده تو را هلاك سازند. ببينيم كدام واقع مى‌شود (وعده خداوند تعالى مصداق يافته حضرت رسول اكرم در بدر كبرى غلبه كرده مشركين مقتول و يا اسير شدند).
٣٣ سوره احزاب‌
در مكه نازل شده است به نام خداى بخشنده مهربان‌
١- (خداى تعالى در قرآن شريف موقع خطاب به رسول اكرم (صلّى اللَّه عليه و آله) به سبب كرامت و شرافت آن حضرت نام او را ترك فرموده (يا ايها النبى و يا ايها الرسول) خطاب فرموده است اما ساير انبياء را به نام خطاب فرموده‌اند) معنى آيه چنين است:
اى پيغمبر من، در تقوى به خداى تعالى مواظب و ثابت قدم باش از كفار و منافقين كنار شده احتراز كن در هيچ امرى با آنها مشورت نكرده قبول منما در حقيقت خداوند تعالى به تميز حق از باطل و مصلحت از مفسده عالم است هر فعل از او از روى حكمت صادر مى‌شود (يا محمد) هر حكمى كه از خداوند تعالى به تو رسيد حق و مصلحت همان است رأى كفار و منافقين باطل و مفسده است بايد از آنها احتراز كنى.
٢- (يا محمد) هر حكمى كه از طرف پروردگار تو به تو وحى مى‌شود به آن تابع شده به هيچ يك از سخنان كفار و منافقين گوش مده، در حقيقت آن خداوندى كه به تو وحى مى‌فرستد به اعمال شما عالم است اصلاح هر عمل را به شما وحى خواهد كرد به رأى كفار و منافقين محتاج نخواهيد بود.
٣- (يا محمد) در هر امرى به خداوند تعالى توكل كرده تدبير جميع امور را به خداوند تعالى واگذار كن كه تنها خداوند تعالى براى واگذار كردن امور كفايت مى‌كند.
[توضيح: (ابو معمر حميد ابن معمر القهرى) در بين جماعت قريش به درايت و فهم‌