نزول بلاى خداوند تعالى مى‌شود متعرضش نشويد، اگر عذاب خداوند تعالى به ما نازل شود كيست كه به ما كمك شده از آن عذاب ما را نجات دهد؟ (بيائيد به خداوند تعالى ايمان بياوريد و اطاعت موسى كنيد) فرعون به سخن شخص مؤمن اعتنا نكرده به وزرا خطاب نموده گفت: رأيى را كه (قتل موسى را) براى شما مصلحت ديده‌ام غير از آن رأى ديگرى براى شما مصلحت نمى‌دانم رأى مرا قبول كرده در قتل موسى مانع من نشويد و به سخن اين شخص (مؤمن) گوش ندهيد من شما را به راه رشد و هدايت و خير و صلاح هدايت مى‌كنم. خير و صلاح شما در به قتل رسانيدن موسى است.
٣٠- شخصى كه به موسى ايمان آورده بود به قوم خود خطاب كرده گفت اى قوم من، از مثل روز هلاكت جماعت گذشتگان كه به آنها پيغمبر آمده و به سبب عصيان به انبياء در آن روز به آنها عذاب نازل شده است بر شما مى‌ترسم مبادا به شما هم عذاب نازل شود.
٣١- اى قوم من مى‌ترسم جزايى كه به سبب تكذيب انبياء بنا به دأب و عادت قوم نوح و قوم عاد و ثمود و آنان كه از پس ايشان بودند به آنها داده شده به شما هم همان جزا داده شود (همان طور كه آنها پيغمبران را تكذيب كردند به همه‌شان عذاب نازل شده هلاك شدند همين طور به شما هم عذاب نازل شده هلاك شويد) خداوند تعالى از براى بندگان خود چيزى از ظلم اراده كننده نيست، بلكه اقوام هلاك شده را به سبب اعمال خبيثشان از روى عدالت هلاك كرده است.
٣٢- اى قوم من (همان مؤمن مى‌گويد) آن روزى كه همه مخلوق از طرف خداوند تعالى ندا شده براى حساب دعوت مى‌شوند از عذاب آن روز بر شما خوف دارم كه در آن روز از اهل عذاب باشيد.
٣٣- آن روز چنان روزى است كه پس از مراجعت از حساب و بردنتان به جهنم براى شما حفظ كننده از عذاب پيدا نمى‌شود تا اين كه از عذاب خلاص شويد، هر كه را خداوند تعالى به سبب اعمال خبيثش در ضلالت باقى گذارد براى او هدايت كننده‌اى پيدا نمى‌شود تا او را به طرف حق هدايت كند.
٣٤- اى قوم من (همان مؤمن مى‌گويد) حقيقتا سابق بر اين يوسف (پسر يعقوب) با دلايل و براهين روشن به شما پيغمبر آمد، اما شما در حق احكامى كه يوسف آورد در شك و ترديد شده قبول نكرديد تا اين كه وقتى يوسف قبض روح شده از دنيا رفت آن وقت گفتيد خداوند تعالى بعد از يوسف ديگر پيغمبر نخواهد فرستاد و هيچ پيغمبر نخواهد بود هر شخصى كه در امر دين از حد تجاوز كرده و مانند شما در شك باشد خداوند تعالى او را در ضلالت باقى مى‌گذارد.
٣٥- اشخاصى كه درباره بطلان آيات و معجزات خداوند تعالى بدون دليل و برهان خدايى خصومت كنند (چنان كه شما مى‌كنيد) مجادله اينها نزد خدا و نزد كسانى كه ايمان دارند دشمنى بزرگ است، خداوند تعالى اين چنين به قلب هر شخص ظالم و متكبر مهر زده آنها را در ضلالتشان باقى مى‌گذارد (همين جا سخنان شخص مؤمن تمام شد).
[توضيح: از صداقت حضرت موسى به فرعون خوف غالب شده از قتل موسى اعراض نمود ليكن براى مغلوب نمودن موسى دنبال بهانه و وسيله ديگر مى‌گشت چنان كه ضمن آيه شريفه خبر مى‌دهد.] ٣٦- (فرعون به وزير خود هامان خطاب كرده و گفت) اى هامان براى من قصر بلندى بنا كن شايد من به بعضى سببها برسم و بدانها (سببها) به بعضى از امور مخفى خبردار شوم.
٣٧- آن اسباب سببهاى رسيدن به آسمان است تا اين كه روى آن قصر بروم به آسمان برسم به معبود موسى مطلع شوم ببينم براى او غير از من معبودى هست يا نه؟. زيرا در حقيقت من او را دروغگو گمان مى‌كنم اگر من خودم در آسمانها به معبود او مطلع شوم آن وقت صدق او به من ظاهر مى‌شود، اين چنين شيطان براى فرعون عمل زشتش را زينت داده از تبعيت راه حق او را بازداشت از اين جهت در كفر خود باقى مانده درباره ايات موسى بناى مكر و حيله را گذاشت، (يا محمد) مكر و حيله فرعون هيچ مؤثر نشده مگر اين كه پوچ و فنا گشته از آن به موسى هيچ صدمه‌اى نرسيد.
٣٨- (همان شخص كه به موسى ايمان داشت «عموزاده فرعون» در مقام نصيحت به قوم خود خطاب كرده) گفت: اى قوم من بيائيد تابع من شويد شما را به راه رشد و كمال هدايت كنم (ضمن آيه شريفه اجمالا هدايت را ذكر نموده ضمن آيات زير فناى دنيا و بقاى آخرت و جزاى خير و شر را براى آنها تفصيلا بيان مى‌كند تا حقيقت هدايت را درك كرده به خير اقبال كرده از شر اعراض نمايند).
اى قوم من در حقيقت حيات اين دنيا شيئى قليل مى‌باشد زمان اندكى از آن برخوردار شده بعد از آن منقطع خواهد شد.
٣٩- در حقيقت وطن اصلى و سراى بقا آخرت است بايد در دنيا خانه آخرت را تعمير نمود و براى آن حاضر گشت.
٤٠- هر كه عمل گناهى كند به او به قدر همان گناه جا داده مى‌شود اما هر شخصى از مرد و زن و با داشتن ايمان عمل صالح انجام دهد آنها داخل جنت شده در همان جنت به آنها روزى بى‌حساب مى‌رسد.