٤٠- (يا محمد) چنين نيست كه آنها گفته حيات دوباره را منكر مى‌شوند به خداوند تعالى پروردگار مشرقها و مغربها (به ذات مقدس خودم) قسم مى‌خورم در حقيقت به هلاكت آنها و قرار دادن مخلوق بهترى به جاى آنها ما قادريم و هيچ وقت عاجز نيستيم.
٤١- (يا محمد) چنين نيست كه آنها گفته حيات دوباره را منكر مى‌شوند به خداوند تعالى پروردگار مشرقها و مغربها (به ذات مقدس خودم) قسم مى‌خورم در حقيقت به هلاكت آنها و قرار دادن مخلوق بهترى به جاى آنها ما قادريم و هيچ وقت عاجز نيستيم.
٤٢- (يا محمد) از مشركين اعراض كن آنها را واگذار به سخنان لغو و باطلشان غوطه زده به دنيايشان لهو و لعب نمايند تا روزى را كه به آنها وعده شده (قيامت را) ملاقات كرده گرفتار عذاب شوند ديگر به آنها موعظه و نصيحت اثر كننده نيست.
٤٣- (يا محمد) روزى كه مشركين حيات دوباره يافته از قبرها خارج شده به سرعت به طرف دعوت كننده از طرف خداوند تعالى مى‌روند گويى به سوى بتها و سنگها كه در دنيا به آنها عبادت مى‌كردند روى مى‌آورند (در مقام استهزاء به مشركين بيان شده است) نه؛ به طرف بتها نخواهند رفت بلكه به طرف خداوند كه از آنها انتقام كشد و قاهر و قادر مطلق است رفته گرفتار عذاب هميشگى خواهند شد.
٤٤- از خوف چشمانشان فرو افتاده و صورتهايشان را هم ذلت و خوارى گرفته به عذاب يقين مى‌كنند، آن روز همان روزى است كه در دنيا به آنها وعده داده مى‌شود ليكن قبول نمى‌كنند ولى موقع ظاهر شدن به تكذيب كردنشان نادم خواهند شد.
٧١ سوره نوح‌
در مكه نازل شده است به نام خداى بخشنده مهربان‌
١- (يا محمد) در حقيقت ما نوح را به سوى قوم خودش فرستاديم و به او امر كرده گفتيم كه اى نوح قبل از نزول عذاب اذيت كننده (طوفان) قوم خود را از عذاب ما بترسان و آنها را براى ترك شرك و موحد بودن دعوت كن.
٢- (نوح) به امر اطاعت كرده شروع به دعوت قوم نموده گفت اى قوم در حقيقت من براى شما پيغمبر ترساننده از عذاب خدا و بيان كننده احكام او هستم.
٣- بايد به خداى تعالى عبادت كرده موحد شده و از او بترسيد و عاصى نشويد، اى قوم درباره امر و نهى كه به شما كردم به من اطاعت كنيد.
٤- اگر به من اطاعت كرده به خداى يگانه ايمان بياوريد خداى تعالى گناهان شما را مى‌بخشد، براى مرگ شما قبل از وقت معين به شما عذاب نفرستاده هلاك نمى‌سازد بلكه به همان وقت معين به تأخير انداخته موقع اجل، شما را مرگ درك مى‌كند اما اگر اطاعت نكنيد عذاب مى‌فرستد و قبل از وقت معين شما را هلاك مى‌سازد در حقيقت وقت مقرره خداى تعالى به تأخير نيفتاده لا محاله شما را مرگ درك خواهد كرد اگر شما بدانيد كه براى شما موقع مرگ چقدر ندامت دست مى‌دهد البته ايمان آورده موحد مى‌شويد.
٥- (همين كه نوح عليه السّلام ساليان دراز قوم خود را دعوت كرده اطاعت ننمودند آخر الامر دلتنگ شده خداى تعالى را خوانده درباره آنها نفرين كرده چنين) گفت پروردگارا من قوم خود را شب و روز به توحيد و ترك شرك دعوت كردم.
٦- دعوت من بر آنها هيچ تأثير نكرد مگر اين كه بيشتر از حق فرار كرده نفرتشان افزود.
٧- پروردگارا هر زمان من آنها را به توبه دعوت كردم تا اين كه آنها را ببخشى آنها انگشتهاى خود را در گوشها گذاشته و جامه‌ها را به سر كشيدند تا سخنان مرا نشنوند در كفر و شرك خودشان اصرار كرده از ايمان آوردن شديدا كبر و غرور ورزيدند.
٨- پروردگارا بعد از آن همين كه در كفر خودشان اصرار كردند باز من آشكارا به طورى كه هيچ شك و شبهه در آن نباشد در هر مجلس و محفل آنها را دعوت به ايمان كردم.
٩- همين كه ايمان نياوردند براى آنها مكرر دعوت خود را آشكار كردم و به قدر امكان در نهان هم يكا يك آنها را دعوت كردم به انواع دعوت بر آنها اتمام حجت نمودم (حضرت نوح جميع شقوق امر به معروف و نهى از منكر و ارشاد را همان طور كه به آمر و ناهى لازم است تمام كرد).
١٠- پروردگارا، به آنها گفتم بياييد توبه كنيد از خداوند تعالى طلب مغفرت نمائيد در حقيقت خداوند تعالى بسيار بخشنده گناهان است.