بياورد: اى مؤمنين زنان مؤمنه را به مشركين عقد نكنيد، تا ايمان بياورند. البته غلام مؤمن از شخص مشرك بهتر است، اگر چه حسن و جمال او شما را به تعجب بياورد: آن زن و مرد مشرك شما را به طرف كفر كه باعث آتش جهنم است، دعوت مى‌كنند: (زيرا ممكن است كه زن مؤمنه به شوهر مشرك و يا مرد مؤمن به زن مشركه تابع شده از اسلام خارج و داخل كفر شود، از اين جهت نبايد بين مشرك و مؤمن نكاح واقع شود) اما خداوند تعالى به طرف بهشت و بخشودگى دعوت مى‌كند: خداوند تعالى آيات خود را براى مردم بيان مى‌فرمايد، شايد متذكر شده دعوت او را قبول و به طرف بهشت رجوع كنند.
[توضيح: جماعت يهود در ايام حيض زنان از خوردن و آشاميدن و هم منزلى و جماع با آنها اجتناب مى‌كردند مؤمنين در اين باره از رسول خدا سؤال كردند آيه شريفه زير در جواب آنها نازل شده فرمود:] ٢٢٢- يا محمد! از مباشرت و مجامعت كردن با زنان در مواقع حيض از تو سؤال مى‌كنند: بگو به آنها حيض رنجى است، اجتناب از آن لازم است: از زنان در مواقع حيض بر كنار شده با آنها جماع نكنيد، تا از حيض پاك شوند (اما به غير از جماع پرهيز ديگر لازم نيست) وقتى كه پاك شدند و غسل حيض كردند: براى جماع از طرفى كه خداوند تعالى حلال و امر فرموده مباشرت كنيد (از قبل نه از دبر زيرا دبر تخم را ضايع و فنا مى‌سازد مقصود از مقاربت باقى ماندن نسل مى‌باشد دبر محل نسل نيست و نطفه ضايع مى‌شود با اين وصف مقاربت با ذكور و لواط چقدر قبيح و حرام است!) در حقيقت خداوند تعالى كسى را كه اتفاقا خطا كرده، نفهميده با زن خود از دبر مقاربت كند و بعد از آن توبه كند همچنين اجتناب كنندگان از جميع اعمال خبيثه را دوست مى‌دارد (در بين فرق اسلام اجماعا جماع با عيال در حال حيض حرام است).
٢٢٣- زنان شما براى شما محل زراعت‌اند: همان طور كه در زراعت تخم لازم است تا ثمر دهد از شما هم تخم لازم است تا اولاد عمل آيد: به محل زراعت به هر قسم و در هر مكان كه بخواهيد براى جماع حاضر شويد (از قبل نه از دبر اگر چه حرام شدن مقاربت از دبر آشكارا بيان نشده ولى در اين كه زنان را محل زراعت بيان فرموده و دبر هم محل زراعت نبوده تخم را ضايع مى‌كند، براى ترك و حرمت آن دليل بزرگ مى‌باشد) قبل از مرگ براى خود عمل صالح بفرستيد. منهيات الهى را عمل نياوريد، با زنان از دبر مقاربت نكنيد.
از خداوند تعالى ترسيده از آنچه نهى فرموده است، اجتناب كنيد و اين را بدانيد و عالم باشيد كه در قيامت خداوند تعالى را ملاقات خواهيد كرد: نتيجه اعمال را به شما خواهد رسانيد (يا محمد) به مؤمنين بشارت بده كه به سبب اعمال نيك نزد خداوند تعالى عزيز و محترم خواهند بود.
[توضيح: بين دو نفر از صحابه رسول اكرم (عبد اللَّه بن رواحه و بشر بن نعمان) كدورتى واقع شد عبد اللَّه قسم خورد كه با بشر حرف نزده به منزل او داخل نشود و به او خوبى نكرده و بين او و خصم اصلاح نكند آيه شريفه زير در اين باره نازل شد.] ٢٢٤- خداوند تعالى را به سبب قسم خوردن براى چيزهايى كه قسم خورده‌ايد، دست آويز و مانع قرار ندهيد (يعنى نگوئيد كه قسم خورده‌ام كه فلان عمل خير را بجا نياورم، زيرا قسم خوردن به ترك عمل خوب روا نيست و آن قسم واجب الوفا نخواهد بود) قسم مى‌خوريد كه احسان نكنيد وصله ارحامى را كه باعث تقوى است، ترك كرده ميان مردم اصلاح نكنيد: اين قبيل قسم خوردنها را ترك كنيد، زيرا تمام اينها مخالف اسلام و باعث تفرقه جماعت است. بايد اعمالى را كه سبب تفرقه است، ترك كنيد و كارهايى را كه سبب اجتماع و اتفاق مى‌باشد، به عمل بياوريد. خداوند تعالى قسم خوردن شما را شنيده و به نيات شما عالم است (اگر چه اين آيه و آيات ديگر در امور مخصوصى نازل شده، اما حكم آن شامل جميع متدينين اسلام مى‌باشد و از اين جهت اسم شخص در آيه ذكر نشده و به لفظ عموم به جميع مسلمين خطاب شده است).
٢٢٥- خداوند تعالى شما را براى قسمهاى لغو و بى معنى كه مى‌خوريد اما قلبتان غافل بوده و قصدتان قسم خوردن نباشد، مؤاخذه نخواهد كرد: ولى براى قسم‌هايى كه قلبتان قصد و نيت نموده است، مؤاخذه مى‌كند. خداوند تعالى قسم خوردن بدون قصد و نيت را بخشوده تعجيل در عذاب گناهان ندارد.
[توضيح: آيه زير در مورد ايلا نازل شده ايلا آن است كه شخص قسم خورد با عيال خود چهار ماه يا بيشتر مقاربت نكند. هر چهار شب يك مرتبه در رختخواب نزد عيال خويش خوابيدن و هر چهار ماه يك دفعه جماع را زن حق دارد و اگر ترك شود مرد بايد از او حليت بخواهد اما قبل از چهار ماه زن درباره مقاربت حقى ندارد از اين جهت ايلا به كمتر از چهار ماه تعلق نخواهد گرفت اگر ايلا اتفاق افتاد حكمش چنين است، اگر در ضمن چهار ماه مرد به زن خود رجوع كند بايد كفاره بدهد بعد با زن خود مقاربت كند كفاره آزاد كردن غلام و يا طعام ده نفر فقير و يا دادن لباس به ده نفر مى‌باشد اگر چهار ماه گذشت و رجوع نكرد آن وقت حاكم شرع براى رجوع و يا طلاق حكم مى‌كند اجراى يكى از دو امر لازم است بعد از اتمام چهار ماه يا بعد از آن اگر مرد رجوع كند ديگر كفاره ندارد فرمايد:] ٢٢٦- اشخاصى كه با زنان خود ايلا مى‌كنند (يعنى براى ترك مقاربت قسم مى‌خورند) زنان چهار ماه منتظر مى‌مانند (زيرا در مدت چهار ماه مرد اختيار دارد با زن خود مقاربت نكند، اما بعد از اتمام چهار ماه در صورت قدرت واجب است، يا رجوع كند و يا او را طلاق بدهد و نمى‌تواند در فاصله چهار ماه ترك كند، مگر به اذن زن) اگر قبل از اتمام چهار ماه كفاره بدهد و قسم خود را بشكند، به زن خود رجوع كند: در حقيقت خداوند تعالى به آنها رحم كرده و به سبب ايلا گناهى را كه مرتكب شده با دادن كفاره به آنها مى‌بخشد.
٢٢٧- اگر رجوع نكرده مصمم به طلاق شدند، آن وقت اختيار طلاق‌