١٩٤- هم چنان كه اهل مكه سال گذشته، احترام ماه ذى القعده را مراعات نكرده، شما را از دخول به مكه مانع شدند. به شما هم اذن داده مى‌شود كه اگر امسال در آن ماه با شما جنگ كردند، شما هم با آنها جنگ كنيد. اين ماه حرام مقابل ماه حرام سال گذشته باشد. براى هر چيز حرمت‌دار قصاص است، قصاص ذى القعده گذشته را امسال مى‌توانيد بگيريد. هر كس از حد تجاوز كرده و به شما ظلم نمود و با شما جنگ كرد، شما هم تلافى به مثل كنيد. از خدا بترسيد و بدانيد كه تحقيقا خداوند تعالى با پرهيزكاران است و هميشه كمك كننده آنها است.
١٩٥- در راه خدا اموال خودتان را انفاق و احسان كنيد. در راه خدا جهاد مهم انفاق به مال است به دستهاى خود خودتان را به هلاكت نيندازيد و انفاق و احسان را ترك نكنيد. ترك كردن انفاق و احسان سبب هلاك انسان و بركنارى از رحمت الهى است، احسان كنيد در جايى كه احسان كردن لازم است. در حقيقت خداوند تعالى اشخاص احسان كننده را دوست دارد.
١٩٦- وقتى كه براى حج يا عمره احرام بستيد، بايد حج و عمره را به وجه كامل و با تمام شرائط براى خداوند تعالى تمام كنيد. در موقع حج يا عمره براى كسى كه احرام بسته قبل از اتمام اعمال مربوطه خارج شدن از احرام جايز نيست. اگر بعد از دخول احرام از اتمام عمل حج يا عمره ممنوع شديد (مثلا در اثناى راه مريض شديد و نتوانستيد به مكه داخل شويد، يا اين كه دشمن شما را از دخول به مكه ممانعت كرد. در آن صورت مى‌توانيد همان جا از احرام خارج شويد، ولى بايد براى آن يك حيوان به مكه هديه بفرستيد) هر حيوانى كه (شتر يا گاو يا گوسفند) هديه كردن براى شما ممكن شود، بايد آن را بفرستيد، تا در حرم ذبح شود و تا آن حيوان ذبح نشده خروج از احرام جايز نيست. با تراشيدن سر از احرام خارج نشويد، تا حيوانى كه براى هديه فرستاده‌ايد، به محل ذبح خود برسد وقتى كه هديه به آن محل رسيد و ذبح شد، شما در همان محلى كه از حركت باز مانده‌ايد، از احرام خارج شويد. هر كس از شما در موقع حج در حال احرام ناخوش شود و احتياج به تراشيدن سر داشته باشد و يا سر او اذيتى داشته باشد (در اين دو صورت مى‌تواند سر خود را بتراشد، ولى بايد در عوض كفاره بدهد) براى فديه و كفاره تراشيدن سر (بايد سه روز، روزه بگيرد و يا به شش نفر فقير طعام بدهد و يا يك گوسفند ذبح كند) (يكى از اين سه كفاره تراشيدن سر است) وقتى كه در امان بوديد و براى دخول به مكه مانعى نبود. پس هر كه با عمره به خداوند تعالى تقرب يابد، تا رسيدن وقت حج (يعنى از ميقات براى عمره احرام ببندد داخل مكه شود و كعبه را طواف نمايد و بين صفا و مروه سعى نمايد، بعد از آن از موى خود قدرى قطع كند، به اين اعمال عمره مى‌گويند) بعد از فراغت از عمره هر حيوانى كه ممكن شود، آن را ذبح كند (و به اين هديه متعه گفته مى‌شود) و هر كس براى عمره جهت ذبح قربانى پيدا نكند، به جاى آن بايد سه روز در ايام حج روزهاى هفتم و هشتم و نهم ذى الحجه روزه بگيرد و هفت روز هم بعد از مراجعت به وطن خود روزه بگيرد، اين سه روز و هفت روز ده روز كامل مى‌شود پس هر كس براى عمره قربانى پيدا نكند بايد به جاى آن جمعا ده روز، روزه بگيرد. واجب شدن عمره تمتع براى شخصى است كه اهل و عيال آن شخص در مكه و اطراف آن ساكن نباشد (هر كه از مكه دوازده ميل دور شد براى او عمره تمتع واجب است) از خداوند تعالى بترسيد و احكام حج را محافظت كنيد و بدانيد كه در حقيقت خداوند تعالى هر كه را از اطاعتش خارج شود، مجازات شديد مى‌نمايد.
١٩٧- اوقات حج چند ماه معين است. كه در آنها شبهه نيست و به غير از آن ماهها در ماههاى ديگر حج درست نمى‌شود (ماههاى شوال و ذى القعده و ده روزه ذى الحجه براى حج مقرر شده) مراد از حج هم عمره و هم حج است اما اعمال عمره مقدم بر اعمال حج است و كيفيت عمره به طور اختصار اين است: شخصى كه به حج مشرف مى‌شود، همين كه به ميقات رسيد، از همانجا براى عمره احرام مى‌بندد. بعد از دخول به مكه اول هفت مرتبه كعبه را طواف مى‌كند.
بعد از آن دو ركعت نماز طواف را در عقب مقام ابراهيم بجا مى‌آورد. بين صفا و مروه هفت مرتبه سعى كرده، بعد تقصير مى‌كند.
يعنى قدرى از موى سر يا ريش خود قطع كرده، از احرام خارج مى‌شود و لباسهاى خود را مى‌پوشد و چيزهايى كه براى او در حال احرام حرام بود، در آن وقت حلال مى‌شود (چنانچه در آيه قبلى واضح شد، قربانى كردن لازم است و اگر نتواند بايد سه روز هفتم و هشتم و نهم را روزه بگيرد. هفت روز نيز در مراجعت تا ده روز تمام شود) بعدا تا هشتم ذى الحجه صبر مى‌كند. در همان روز در آب زمزم غسل كرده، براى حج تمتع حجة السلام احرام بسته، از مكه خارج مى‌شود. روز نهم ذى الحجه ظهر تا غروب شمس در صحراى عرفات توقف مى‌كند. بعد از آن به مشعر الحرام آمده و روز عيد قربان بين الطلوعين در مشعر توقف مى‌كند. بعد از آن به منى آمده رمى جمره كرده، قربانى ذبح مى‌كند و سر خود را تراشيده، به مكه مى‌آيد. طواف حج كرده دو ركعت نماز طواف به جا مى‌آورد و بعد بين صفا و مروه سعى كرده، بعد از آن به منى مراجعت مى‌كند.
در آنجا شب را مى‌ماند، روز دوازدهم با جماعت كوچ مى‌كند. بدين ترتيب اعمال حج و عمره تماما واجب مى‌باشد و بايد همه را به جاى آورد، (علاوه بر اينها شيعه مذهب طواف نسا و دو ركعت نماز آن را واجب دانسته‌اند) و هر كس در ماههاى مذكور اعمال عمره يا حج را