بدون اذن نخورد) نام خداوند تعالى را در موقع فرستادن حيوانات به شكار ذكر كنيد تا شكار آنها به شما حلال شود (اين كلام شريف نيز اشاره بر اين شرط است كه موقع اعزام حيوان به شكار بايد بسم اللَّه ذكر شود) از خداوند تعالى بترسيد حلال و حرام را تغيير ندهيد در حقيقت خداوند تعالى روز قيامت به سرعت حساب مى‌كشد.
٥- امروز كه دين اسلام رونق يافته است چيزهاى پاك (آنهايى كه در شريعت اسلام حرام نشده است به شما حلال مى‌شود (منظور از اهل كتاب يهوديان و نصارى و زردشتيان مى‌باشد، طعام مطلق، به چيز خوردنى مى‌گويند اغلب اهل تفسير گفته‌اند كه منظور ذبيحه اهل كتاب است و برخى گفته‌اند منظور جميع طعام از ذبيحه و غير ذبيحه مى‌باشد) طعام شما هم به آنها حلال است (دعوت اهل كتاب به مهمانى و طعام دادن به آنها حلال است) تزويج زنان عفيفه و صالحه به شما حلال است (اين آيه شريفه براى تحريص و ترغيب تزويج زنان صالحه و عفيفه مى‌باشد) همچنين به شما حلال است گرفتن زنان عفيفه و با عصمت از آنهايى كه قبل از شما كتاب داشته‌اند مثل (يهود و نصارى و زردشتيان) (دلالت آيه به تزويج با اهل كتاب ظاهر و آشكار مى‌باشد ولى دسته‌اى از علما عقد دائم را جائز نديده و به عقد متعه حمل كرده‌اند چنانچه طعام را نيز به حبوبات حمل نموده‌اند و معلوم نيست با اعتقاد به نجاست آنها چگونه براى عقد متعه كه لازمه معاشرت و آميزش است فتوا داده‌اند در صورتى كه در عقد متعه و دائم درباره معاشرت تفاوتى نيست) تزويج زنان اگر مهريه آنها را تماما بدهيد براى شما جايز است (اگر شخص تزويج كند و در مخيله خود نخواهد مهريه زن را بدهد عمل آن شخص در حكم شخص زناكار خواهد بود) با زنان با عصمت و عفيف تزويج كنيد در حالى كه شما هم صاحب عصمت شده و زناكار نباشيد و زنان زناكار را براى خودتان در خفا دوست و رفيق قرار ندهيد هر كه به احكام دين اسلام كافر شده از زنان زناكار رفيق گيرد و حلال و حرام الهى را مراعات نكند، اعمال خير او باطل شده و آن شخص در آخرت از زيانكاران خواهد بود.
٦- اى اشخاصى كه ايمان داريد چون وقت نماز اراده كرديد به نماز بايستيد رويتان را بشوئيد و دستها را هم تا آرنج بشوئيد (كلمه الى در كلام عرب به معنى انتهى است قيد لفظ الى براى تعيين حد مغسول است لفظ الى براى تعيين حد به لفظ مرافق داخل شده است ولى كيفيت شستن كه آيا از ابتداى مرفق باشد يا از سر انگشتان در آيه ذكرى نشده است و لازم هم نبوده زيرا شستن موقوف به عرف و عادت است چنانچه خداوند تعالى كيفيت شستن صورت را هم بيان نفرموده و به عرف و عادت واگذار فرموده است در شستن دستها هم هر طور عرف و عادت اقتضا كند بايد از همان طريق شسته شود اهل دقت تأمل فرمايند) هنگام وضو به سر و به پاهاى خويش تا كعب مسح كنيد.
(در آيه شريفه لفظ ارجل به لفظ رءوس عطف است جماعتى از علما به لفظ ايديكم عطف كرده‌اند علامه زمخشرى در تفسير كشاف درباره تصحيح اين عطف كلامى ذكر كرده كه از آن فاضل مورد تعجب مى‌باشد در اول اسلام عمل صاحب شريعت بر شستن پاها بود در سال هشتم هجرت اين آيه شريفه نازل شده براى نبودن عسر حرج در اسلام مسح پا را ثابت نمود.
هم چنان كه علمايى كه معتقد به شستن پاها هستند در موقع مسافرت در مقام عسر حرج به مسح پا از روى چكمه فتوا داده‌اند به ديده انصاف بايد تأمل شود، ابن عباس گفته وضو عبارت است از دو شستن و دو مسح كردن قتاده هم به همين طور گفته انس بن مالك گفته در قرآن به مسح پاها امر شده ولى سنت پيغمبر اكرم ابتدا به شستن بود.
عكرمه گفته در وضو شستن پاها لازم نيست درباره پاها مسح مقرر شده شعبى گفته در مورد پا فقط بايد مسح كشيد، در معنى لفظ كعبين كه در آيه شريفه ذكر شده علماء اختلاف كرده‌اند جماعت معظم از علماء گفته‌اند كعبين دو استخوان پائين‌تر از ساق است كه از طرفين پا خارج شده جماعت ديگر گفته‌اند كعب قبه روى پاهاست علامه حلى و چند تن از علماء ديگر گفته‌اند به محلى كه پا از ساق جدا مى‌شود كعب گفته مى‌شود.
(اين اختلاف درباره كعب از علماء مورد تعجب مى‌باشد كعب شيئى آشكار مى‌باشد در انسان و جميع حيوانات موجود است كعب به معنى كاب مى‌باشد همان طور كه كاب گوسفند بر همه معلوم است انسان هم داراى كاب است اگر به بچه عرب كابى نشان دهيم و سؤال كنيم اين چيست؟ خواهد گفت (هذا كعب) درباره كعب انسان، بايد از علماء تشريح سؤال نمود علماء تشريح گفته‌اند كه كاب انسان بين پا و ساق است، به اهل خبره رجوع نكرده به رأى خويش عمل كرده موجب اختلاف گشته‌اند در اين جا بيان قول علامه موافق با قول اهل تشريح مى‌باشد پس به پاها تا جايى كه از هم سوا مى‌شوند بايد مسح كشيد) اگر جنب بوديد غسل كنيد (در دو مقام غسل جنابت لازم مى‌شود يكى در موقع خروج منى در زمان بيدارى و خواب ديگر در موقع هم خوابگى و جماع و لو منى خارج نشود، در اين حال غسل لازم است). اگر ناخوش يا در سفر بوديد يا اين كه بول و غايط از شما خارج شد و يا با زنان مقاربت نموديد در اين حالات كه ذكر شد چنانچه براى وضو يا غسل آب نيافتيد در آن صورت در زمين پاك خالى از نجاست تيمم كنيد. همين كه تيمم كرديد به رو و دستهاى خويش بدان مسح كنيد (كيفيت تيمم ضمن سوره نساء آيه ٤٤ بيان شده) خداوند تعالى چون در امر دين براى شما سختى و اشكال اراده نفرموده، تيمم را مقرر فرمود تا به مشكل نيفتيد. اراده احديت‌