٤٦- خداوند تعالى فرمود اى نوح صحيح است كه من نجات دادن خاندان تو را وعده داده بودم اما، در حقيقت اين فرزند تو از خاندان تو نيست، خاندان تو اشخاص صالحى هستند كه به خداوند تعالى ايمان آورده باشند، پسر تو و اعمالش غير صالح است (اى نوح) چيزى را كه بر آن علم ندارى از من سؤال نكن تو به اين عالم نبودى كه سؤال درباره نجات پسرت جايز است با نبودن اين علم چرا نجات او را سؤال مى‌كنى الحال كه اين علم در تو نبود نبايد اين سؤال از تو صادر مى‌شد) و من تو را موعظه و نصيحت مى‌كنم كه آنچه را كه مصلحت آن را نمى‌دانى سؤال نكرده از مردم جاهل نباش.
٤٧- نوح گفت پروردگارا به تو پناه مى‌برم از اين كه بعد از اين از تو سؤال كنم چيزى را كه بر صحت آن (سؤال) علم ندارم موعظه تو را قبول كرده بعد از اين ديگر چنين سؤالى نمى‌كنم الهى مرا ببخش و از تقصير من درگذر از اين عمل توبه كرده به طرف تو رجوع مى‌كنم الهى اگر تو مرا نبخشى و رحم نكنى من در اعمال خود از زيانكاران خواهم بود.
٤٨- (يا محمد) همين كه كشتى نوح (در كوه جودى قرار گرفت از طرف ما (به نوح) گفته شد اى نوح به سلامتى و خاطر جمعى از طرف ما در حالى كه همه گونه نعمت و خير و بركت شامل توست از كشتى خارج شده به زمين پياده شو، همچنين خير و بركت به جماعتى (به هشتاد نفر) باشد كه با تو در كشتى هستند، اى نوح (از اين جماعت همراه تو) امتهايى بعد از اين به دنيا مى‌آيند، آنها را به سبب گذران خوب در دنيا برخوردار مى‌كنم و سپس به سبب كفران نعمت عذاب الم انگيز به آنها مى‌رسد.
٤٩- (يا محمد) اين خبر (خبر نوح) از اخبار غيب است كه به تو وحى كرده و معلوم مى‌كنيم، (يا محمد) نه تو و نه امت تو (قريش) قبل از فرستادن اين اخبار نمى‌دانسته و عالم نبوده‌ايد (چون حضرت ختمى مرتبت و قوم او امى و بى‌سواد بوده‌اند خواندن و نوشتن نمى‌دانستند اين اخبار براى آنها علم غيب بوده و براى رسول اكرم معجزه مى‌باشد) (يا محمد) به اذيت قوم خود صبر كن و احكام الهى را به آنها برسان هم چنان كه نوح زمان بسيار به اذيت قوم صبر نمود در حقيقت آخر الامر نصرت و غلبه به كفار با پرهيزكاران خواهد بود (هم چنان كه خداوند تعالى نوح را نجات داده دشمنانش را غرق نمود تو را هم نجات داده دشمنانت را ذليل خواهد كرد).
٥٠- (يا محمد) به جماعت عاد برادرشان هود را پيغمبر فرستاديم (يعنى يك نفر از جنس خودشان را پيغمبر قرار داديم) هود گفت اى قوم به خداوند تعالى عبادت كرده به او شريك قرار ندهيد براى شما هيچ معبود به حقى غير از خداوند تعالى نيست اين بتها چيست كه به آنها عبادت مى‌كنيد؟ در ستايش بتها و شريك قرار دادن به ذات پروردگار جز افترا كنندگان نيستيد.
٥١- اى قوم در رساندن احكام الهى به شما اجر و مزد از شما نمى‌خواهم، اجر و مزد من جز به عهده خداوند تعالى كه مرا از نيستى به وجود آورده، و خلق نموده است نيست، (هر پيغمبر اين سخن را به قوم خود بيان كرده است زيرا شأن انبياء نصيحت و موعظه است با طمع به مال مردم نمى‌توانند جامع را موعظه و نصيحت كنند) اى قوم آيا به عقل رفتار نمى‌كنيد تا نصيحت شخصى را كه از شما اجر و مزد نمى‌خواهد قبول كرده به سخنانش عمل كنيد؟
٥٢- اى قوم استغفار كرده به پروردگارتان خداوند تعالى ايمان بياوريد، بعد، از ستايش بتها و شرك به خداوند تعالى، توبه كرده به سوى خداوند تعالى برگرديد، اگر استغفار كرده به طرف خداوند تعالى برگرديد در موقع احتياج به باران، خداوند تعالى به شما مرتب باران مى‌فرستد، (جماعت عاد داراى باغات و كشت زارهاى بسيار بوده احتياج فراوان به آب داشتند هود آنها را با آب مورد احتياج وعده مى‌دهد بلكه ايمان بياورند) خداوند تعالى قدرت شما را به قوت و قدرت بيشتر افزوده مى‌كند (جماعت عاد مردمانى قوى و ستبر بودند، هود به آنها وعده قوت و استعداد بيشتر مى‌دهد تا قبول ايمان كنند) در اين حال كه به گناه و معصيت اصرار مى‌كنيد به من پشت نكرده از سخنان من اعراض نكنيد.
٥٣- (قوم هود به هود جواب داده) گفتند اى هود تو براى ما دليل و برهان آشكار نياورده‌اى تا ما به تو ايمان بياوريم، و ما عبادت معبودان خود را به سبب سخنان تو ترك نمى‌كنيم ما به تو ايمان آورنده نيستيم.