ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٤٨١ - ٥٨ سوره مجادله

آنهايى را كه به عيسى تابع شده ايمان آوردند داديم ليكن اكثر آنها احكام دين را محافظت نكرده فاسق گشتند.
٢٨- اى ايمان آورندگان به خداوند تعالى (مؤمنين تورات و انجيل) از خداوند تعالى بترسيد به پيغمبر او محمد ايمان بياوريد تا ايمانتان كامل باشد اگر چنين كنيد به سبب كمال ايمانتان خداوند تعالى از رحمت خود به شما دو حصه عطا مى‌فرمايد و براى شما نورى قرار مى‌دهد كه به سبب آن نور روى زمين راه رفته خلق به شما تابع مى‌شوند و در آخرت هم شما را مى‌بخشد خداوند تعالى به آنهايى كه خالصا ايمان بياورند رحم كرده آنها را بخشنده است.
٢٩- خداوند تعالى به ايمان آورندگان محمد و ساير انبياء دو حصه از رحمت خود عطا فرموده به آنها نورى (علم) عطا مى‌كند تا اهل كتاب بدانند كه در حقيقت از فضل و رحمت خداوند تعالى به هيچ چيز نمى‌توانند قادر باشند مگر اين كه خداوند تعالى خود عطا فرمايد و در حقيقت فضل و رحمت به يد قدرت خداوند تعالى است به هر شخص بخواهد عطا مى‌فرمايد خداوند تعالى صاحب رحمت و فضل بزرگ مى‌باشد.
٥٨ سوره مجادله‌
در مدينه نازل شده است به نام خداى بخشنده مهربان‌
[توضيح: در مدينه منوره (خوله دختر ثعلبه) از انصار عيال (اوس بن صامت) زنى نيكو اندام و چاق بود به نماز مشغول شده و در حال نماز اوس زوج او به او نظر كرده و نفس بر او غالب شده بعد از فراغت از نماز اوس خواهش نفس خود را از او طلب نمود خوله تمكين ننمود اوس غضبناك شده بنا به عادت جاهليت طلاق اهل جاهليت (ظهار) را جارى نموده زن را طلاق داد بعد از آن پشيمان شد. خوله حضور رسول خدا شرفياب شده عرض كرد يا رسول اللَّه موقعى كه من نوجوان و خوش صورت بودم و همه كس راغب بود (اوس) مرا تزويج كرد اكنون كه سنم گذشته و اولادم زياد شده است مرا براى خود مانند مادر قرار داده از من ظهار نموده و براى خود حرام كرده است من فرزندان كوچك دارم اگر به او بسپارم ضايع مى‌گردند و اگر خودم ببرم گرسنه مى‌مانند يا رسول اللَّه به من چاره ساز. آن جناب فرمود بر زوج خود حرام شدى، عرض كرد يا رسول اللَّه قسم به خداوند تعالى طلاق ذكر نكرده پدر فرزندان من است بيشتر از همه او را دوست مى‌دارم رسول خدا فرمودند حرام شدى، خوله با رسول خدا بناى منازعه گذاشته هر زمان كه به او مى‌فرمود حرام شدى آه و ناله كرده مى‌گفت شكايتم را به خداوند تعالى مى‌كنم آن وقت همين سوره مباركه (المجادله) نازل شد چنان كه در آيه شريفه ذكر شده طلاق بودن ظهار نفى گرديد ليكن شخص ظهار كننده بايد قبل از مقاربت با عيالش كفاره بدهد بعد از آن مقاربت نمايد چنان كه در اين سوره مباركه ذكر مى‌شود.] ١- (يا محمد) آن زنى كه (خوله) درباره ظهار كردن شوهرش (اوس) با تو منازعه كرده به خداوند تعالى شكايت مى‌كرد حقيقتا خداوند تعالى سخن او را شنيد. (يا محمد) گفتگوى شما را خداوند تعالى مى‌شنود در حقيقت خداوند تعالى كلام و شكايت تضرع كنندگان را شنيده احوال آنها را ديده و خبردار است.
٢- (يا محمد) اشخاصى از شما كه زنان خود را ظهار مى‌كنند (يعنى به زنان خود مى‌گويند تو، به من مانند پشت مادرم هستى و آنها را به مادران خود تشبيه مى‌كنند آن زنان مادران آنها نيستند (با گفتن آن كلام زنان به آنها مادر نمى‌شوند) هيچ زنى به حقيقت مادر آنها نيست مگر آن زنانى كه آنها را (توليد) كرده زائيده‌اند غير آنها هيچ زنى به شخص حقيقتا مادر نمى‌شود و با تشبيه عيال به مادر عورت حرام نمى‌گردد در حقيقت مردان باظهار كردن زنان سخن دروغ از حق و قبيحى مى‌گويند و در حقيقت خداوند تعالى آنان را كه از گفتن اين حرف توبه كنند بخشيده گذشت كننده است.
٣- (يا محمد) حكم ظهار اين است كه بيان مى‌شود اشخاصى كه از زنان خود ظهار كرده براى خود حرام مى‌كنند بعد پشيمان شده به تدارك گفته خود بر مى‌گردند، مرد ظهار كننده از ملاقات يكديگر (مقاربت كردن) غلامى آزاد نمايد بعد مقاربت با عيال به او حلال شود با اين حكم به شما نصيحت و موعظه مى‌شود تا چنين امر قبيح را (ظهار را) ترك كرده بدان مباشر نشويد هر عملى كه انجام دهيد خداوند تعالى بدان عالم و خبردار است.
٤- و هر كه بعد از ظهار براى كفاره، غلام جهت آزاد كردن پيدا نكند آن شخص بايد قبل از مقاربت دو ماه متصل روزه بدارد و هر كه قدرت روزه گرفتن براى كفاره نداشته باشد و گرسنگى براى او مشكل باشد بايد آن شخص به شصت نفر فقير طعام بدهد تا مقاربت با عيال بر او حلال شود بيان و تعليم احكام الهى از اين جهت است كه به احكام شريعت عمل كرده و با ترك احكام جاهليت به خداوند تعالى ايمان آورده و به پيغمبر او تابع شويد و به عمل قبيح به مثل ظهار مرتكب نشويد احكام مذكور حدود خداوند تعالى است نمى‌توان از آنها تجاوز نمود براى كفارى كه از اين حدود تجاوز كرده و عمل به احكام نكنند در آن صورت عذاب اذيت كننده آماده است (آياتى كه درباره ظهار نازل شده تمام شد).
٥- (يا محمد) در حقيقت اشخاصى كه خداوند تعالى و پيغمبر او محمد را دشمن گرفته به امر آنها اطاعت نكنند خداوند تعالى آنها را ذليل و هلاك مى‌سازد چنان كه قبل از آنها دشمنان دين را ذليل و هلاك نمود و حال آن كه حقيقتا ما براى صدق پيغمبر دليل و براهينى كه دلالتشان ظاهر و آشكار است فرستاديم با اين حال به دلايل توجه نكرده كافر گشتند براى كفارى كه منكر دليل و براهين باشند عذاب عزت بردار و ذليل كننده هست (چنان كه شد).
٦- (يا محمد) آن روز كه (روز قيامت) خداوند تعالى تمام نوع بشر را دوباره حيات داده محشور مى‌كند و اعمالشان را به آنها خبر