كه در سوره بقره بيان شد).
٦- زنانى را كه طلاق داديد به قدر امكان و به قدر طاقت در منازل مسكونيتان سكنى داده منزل بدهيد، به زنان ضرر نرسانده به فكر اذيت كردنشان نباشيد و به آنها تنگ و سخت نگيريد تا به اجبار از منزل خارج شوند، اگر زنان مطلقه حامله باشند بايد به آنها مخارجشان را بدهيد تا وضع حمل نمايند اگر زنان مطلقه به فرزندان شما شير بدهند اجرت آنها را بدهيد شير دادن زنان مطلقه به آن اولاد بدون اجرت الزامى نيست. شما پدران و مادران درباره فرزندان ما بين خودتان به وجه نيكو مشورت كرده سخن يكديگر را قبول كنيد (مثلا موقعى كه پدر به مادر فرزند بگويد اگر چه به تو طلاق داده‌ام از من اجرت بگير، مادر بايد قبول كند. همچنين مادر وقتى كه به پدر مى‌گويد كه اين طفل مال تو است مرا هم دايه حساب كرده از روى عادت به من مخارج بده و اگر قدرى زيادتر بدهى به سبب فرزندت به تو ضررى نمى‌رسد پدر بايد قبول كند و گذشت نمايد) اگر شما پدران و مادران «به سبب طلاق» به همديگر در حق اولاد سخت بگيريد (اجرت مورد مطالبه مادر را پدر ندهد و مادر هم بدون اجرت شير ندهد) ليكن مادران بايد احوال طفل را ملاحظه كرده به اجرت قليل راضى شده به سپردن طفل به دايه ديگر راضى نشوند اگر مادران احوال طفل را ملاحظه نكرده به آنها ترحم نكنند آن وقت دايه ديگر قحط نيست براى پدر جهت دادن شير به طفل دايه ديگر پيدا شده شير خواهد داد ولى بايد مادر به دادن شير به طفل خود راضى شده به دادن طفل به دايه ديگر راضى نشود (مادرانى كه از اطفال خود دست كشيده و به سپردن آنها به دايه‌هاى ديگر راضى مى‌شوند در اين آيه شريفه مورد عتاب و مذمت خداى تعالى قرار گرفته‌اند) پدران نيز بايد احوال طفل را ملاحظه كرده به سبب طلاق به مادر طفل به طفل ضرر نرساند، شخص دارا و متمكن بايد به قدر وسع خود به مادر طفل انفاق كرده اجرت بدهد تا اين كه مادر به طفل خودش شير داده به دادن شير زن ديگرى راضى نشود و هر كه از پدران كه ندارد و تنگ معيشت باشد براى اين قبيل اشخاص به مانند متمكنين تكليف نبوده به تناسب روزى اعطايى خداوند تعالى به مادر طفل انفاق كند تا طفل در حضانت مادر باقى بماند درباره دادن نفقه اطفال به مادران، خداوند تعالى به هيچ نفسى (از غنى و فقير) تكليف نمى‌كند مگر به قدر مالى كه به هر نفس داده (به تناسب حال فقير يا غنى تكليف مى‌كند) فقراء بايد صبر كنند اميدوار باشند كه خداوند تعالى براى آنها بعد از فقر غنا و بعد از تنگى وسعت داده، درهاى روزى را به روى آنها باز مى‌كند.
٧- (يا محمد) چه بسيار مردم ديار و قراء كه از امر پروردگارشان خداوند تعالى و پيغمبران او اعراض كرده سركشى كردند بعد از درك موت ما هم با آنها به سختى حساب و مؤاخذه كرديم و به عذاب ناگوار معذب نموديم.
٨- صاحبان عصيان نتيجه امر خود را چشيده عاقبت كارشان در آخرت براى آنها زيانكارى گرديد.
٩- خداوند تعالى براى عاصيان عذاب شديد حاضر نموده است اى صاحبان عقل از خداوند تعالى بترسيد عاصى نشويد تا به شما هم، چنين عذابى نكند.
١٠- صاحبان عقل اشخاصى هستند كه به خداوند تعالى ايمان آورده موحد هستند حقيقتا خداوند تعالى رحمت خود را شامل حال شما كرده قرآن و پيغمبر فرستاد.
١١- پيغمبر آيات خداوند تعالى را كه بيان حلال و حرام مى‌كند به شما تلاوت مى‌كند تا اين كه ايمان آورندگان و صاحبان عمل صالح را از ضلالت و جهالت به طرف ايمان و نور علم خارج كرده به راه حق برساند، و هر كه به خداوند تعالى ايمان آورده عمل صالح كند خداوند تعالى چنين شخصى را به چندين بهشت كه از زير درختان و قصور آنها نهرها جارى است داخل مى‌سازد و در آن جنات هميشه خواهند بود حقيقتا براى چنين شخصى خداوند تعالى روزى نيكو قرار داده است.
١٢- خداوند تعالى به قدرت كامله خود هفت آسمان، و از زمين نيز به مانند هفت آسمان خلق نمود، امر و اراده خداوند تعالى به مخلوق ما بين آسمانها و زمين جارى شده هيچ چيز از تحت قدرت و اراده او نمى‌تواند خارج شود خداوند تعالى آسمانها و زمين را خلق نمود تا شما بدانيد كه خداوند تعالى در حقيقت بر هر چيزى قادر است همچنين بدانيد كه خداوند تعالى از جهت علم بر هر چيز احاطه كرده هيچ چيز از اشياء از علم او خارج نمى‌شود.