كليساهاى نصارى و معابد يهوديان و مساجد مسلمين آنجاهايى كه اسم خداوند تعالى بيشتر ذكر مى‌شود همه را خراب مى‌كردند هر كه به دين خداوند تعالى و پيغمبرش كمك باشد البته خداوند تعالى به او كمك مى‌كند خداوند تعالى در كمك به دوستان، قوى و در كشيدن انتقام از دشمنان خود غالب و قاهر است.
٤١- (ضمن آيه كريمه خداوند تعالى فضيلت مهاجرين را قبل از هجرت بيان مى‌فرمايد:) (يا محمد) مؤمنينى كه بعد از اين هجرت كرده به مدينه مى‌روند كسانى هستند كه اگر ما به آنها اقتدار دهيم و روى زمين آنها را صاحب سلطنت كنيم البته به امر خداوند تعالى اطاعت كرده نماز بر پا دارند و زكاة را بدهند نهى از منكر و امر به معروف كنند بازگشت و عاقبت هر امر به خداوند تعالى است خداوند تعالى به وعده خويش وفا كرده مؤمنين را به مشركين غالب مى‌سازد.
٤٢- درباره تكذيب مشركين خداوند تعالى به اين آيه شريفه رسول خدا را تسلى مى‌دهد: (يا محمد) اگر مشركين (جماعت قريش) تو را تكذيب مى‌كنند غمگين مباش، قبل از اين، مشركين قوم نوح و عاد و ثمود
٤٣- و ابراهيم و لوط
٤٤- و اصحاب مدين نيز پيغمبران خود را تكذيب كردند، به آنها نظر كرده تسلى پيدا كن، بيشتر از همه آنها موسى داراى معجزات واضح و آشكار بود او را هم تكذيب كردند پيغمبر تكذيب شده تنها تو نيستى در هر زمان امم، پيغمبران خود را تكذيب كرده‌اند (يا محمد) به كفارى كه پيغمبران را تكذيب مى‌كنند زمانى مهلت داديم عذابشان را به تأخير انداختيم آنها مغرور شده خاطر جمع مى‌كنند بعد از آن ناگهان به آنها عذاب فرستاده هلاك كرديم (يا محمد) چگونه بود اين كار من، كه نعمت آنها را به نقمت و حيات آنها را به ممات تغيير داده همه را هلاك ساختيم. آيا توانستند عذاب ما را از خود دفع كنند؟ احوال قريش هم كه تو را تكذيب كرده منكر توحيد من گشتند همين طور خواهد بود.
٤٥- (يا محمد) چه بسيار از اهل قريه‌ها را كه به ظلم و ستم مشغول بودند عذاب فرستاده هلاك ساختيم، تمام قراء بر سقفهاى خود افتاده خراب گشتند، چه بسيار چاهها كه جماعات از آن آب برمى‌داشتند، و چه بسيار قصور كه آنجا با انواع نعمتها مردم راحت مى‌شدند آن چاهها معطل و آن قصور خالى ماندند.
٤٦- آيا مشركين اهل مكه روى زمين سير نكرده و به مسافرت خارج نمى‌شوند تا به مكان اشخاصى كه قبل از آنها هلاك شده‌اند بنگرند و از براى ايشان قلب باز باشد تا با آن توحيد خداوند تعالى را درك كنند و يا گوش شنوا داشته باشند تا با آن قصه و سرگذشت آنها را شنيده عبرت گيرند و به خداوند تعالى شريك قرار ندهند؛ و حال آن كه به مسافرت رفته و از آثار هلاك شدگان مطلع شده‌اند اما قلب عبرت بردار و گوش شنوا در آنها نيست در حقيقت كورى چشم به انسان ضرر نمى‌زند بلكه كورى قلب به انسان ضرر مى‌رساند (چشم و گوش اين مشركين اگر چه سالم است اما قلبشان كور بوده نمى‌توانند حقيقت توحيد را درك كنند در تاريكيهاى كفر و شرك باقى مانده‌اند).
٤٧- (يا محمد) مشركين به عذابى كه در حقشان وعده شده تعجيل دارند و از تو مى‌خواهند تا براى آنها به زودى عذاب را بياورى، آنها چنان تصور مى‌كنند كه خداوند تعالى خلف وعده كرده به آنها عذاب نخواهد فرستاد البته خداوند تعالى خلف وعده خود نكند در وقت معين (روز بدر) به آنها عذاب خواهد فرستاد، روزگار طولانى شما نزد خداوند تعالى كوتاه است در حقيقت (يا محمد) مثل هزار سال شما پيش خداوند تعالى يك روز محسوب مى‌شود از اين جهت در فرستادن عذاب به مشركين تعجيل ندارد.
٤٨- چه بسيار از اهل قراء را مانند شما جماعت قريش با آن كه ظالم و ستمكار بودند مهلت داديم در دنيا از نعمتهاى ما متلذذ شده به ما كافر گشتند بعد از آن ناگهان عذاب فرستاده هلاكشان كرديم بازگشت جميع مخلوق به طرف من است از حيطه قدرت من نمى‌توانند خارج شوند.
٤٩- (يا محمد) به مردم بگو من به شما از طرف خداوند تعالى ترساننده آشكار فرستاده شده‌ام از عذاب خداوند تعالى بترسيد به او شريك قرار ندهيد.
٥٠- اشخاصى كه به قرآن ايمان آورده و اعمال نيكو انجام دهند براى آنها نزد خداوند تعالى بخشودگى از گناهان و روزيهاى نيكو آماده است.
٥١- آنان كه (مشركين) براى بطلان آيات ما (قرآن) سعى و كوشش كردند كه خودشان جلو افتاده مردم را از ايمان به قرآن مانع شوند به قرآن گاهى شعر و گاهى سحر گفتند براى آن گروه در آخرت آتش جهنم مهياست ابدا از آنجا نمى‌توانند خلاص شوند.
[توضيح: همين كه جماعت قريش در مكه به رسول خدا اطاعت نكرده از او اعراض نمودند و هر قسم اذيت و آزار به آن حضرت روا داشتند آن بزرگوار آرزو كرد و قلبا از خداوند تعالى درخواست نمود تا مدتى درباره مشركين آيه نازل نشود بلكه ساكت شده از اذيت او دست بردارند ضمنا در آن مدت آنها را به نحوى به طرف خود متمايل كرده رام نمايد، خداوند تعالى اين آرزوى رسول خدا را قبول نموده مدتى وحى منقطع گرديد.]