ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ١٧٧ - ١٠ سوره يونس

١٠ سوره يونس‌
در مكه نازل شده است‌
به نام خداى بخشنده مهربان‌
١- (الر) «چنان كه قبلا ذكر شد حروف مقطعه در اول سوره‌ها اسم همان سوره است» اين آيات آيه‌هاى مشحون از حكمت اين سوره است (اصحاب نظر از روى دقت تأمل نموده حكمتهاى آن را استخراج نمايند).
٢- آيا براى مردم امر تعجب‌آورى است كه ما به مردى از خود آنها وحى فرستاده و او را پيغمبر قرار داديم و به او وحى فرستاديم كه مردم را بترسان از عذاب خداوند تعالى تا جهالت را كنار گذاشته و صفات انسانيت را كسب كنند همچنين به آن پيغمبر وحى فرستاديم اشخاصى را كه به خداوند تعالى ايمان آورده و از صفات رذيله كنار گشته‌اند بشارت بده كه براى آنها مقام عالى و فضيلت در نزد پروردگارشان خداوند تعالى است. آيا به اين ترتيب فرستادن پيغمبر چيز تعجب آورى است كه متعجب مى‌شوند (همين كه رسول اكرم پيغمبر والا مقام حضرت محمد بن عبد اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله در مكه مبعوث شد اهل مكه تعجب نموده گفتند آيا خداوند تعالى غير از يتيم ابو طالب شخص ديگرى از متمولين و بزرگان ما را پيدا نكرد كه او را به پيغمبرى فرستاد، بعد در مقابل قرآن عاجز مانده آن را سحر ناميدند) مشركين و بت پرستان گفتند در حقيقت اين قرآن سحر آشكارى مى‌باشد (در رد قرآن شريف سحر ناميدن آن بزرگترين دليل بر حقانيت آن مى‌باشد و اين مطلب بر اهل بصيرت پوشيده نيست).
٣- در حقيقت پروردگار شما آن خداوند تعالى است كه آسمانها (هر چيزى كه بالاى سر شما واقع است) و زمين را در شش روز خلق نمود (شش روز كنايه از خلقت تدريجى آنها و موجودات ديگر) خداوند تعالى بعد از خلقت آسمانها و زمين به عرش مسلط گرديد (تسلط خداوند تعالى به عرش كنايه است از تسلط به جميع امور چنان كه سلطان بعد از تسلط به تخت سلطنت به جميع امور مملكت مسلط مى‌شود تسلط به عرش خداى تعالى نيز از مسلط شدن به جميع اشياء كنايه مى‌باشد) جميع امور مخلوق را به مقتضاى حكمت تدبير مى‌كند. براى گناه هيچ يك از مخلوقات روز قيامت شفيعى نخواهد بود، مگر اين كه خداوند تعالى خود براى شفاعت اذن بدهد بعد از صدور اجازه شفاعت مى‌شود (چون اهل مكه مى‌گفتند كه بتها براى ما شفاعت خواهند كرد از اين جهت خداوند تعالى سخن آنها را رد مى‌فرمايد) اين چنين خداى موصوف به عظمت و كبريا است كه پروردگار شما است او را به يگانگى عبادت كنيد و به او شريك قرار ندهيد- آيا از خواب غفلت بيدار و متذكر نمى‌شويد كه خداوند تعالى را شريك و نظير نيست؟
٤- آخر امر بازگشت همگى (بعد از مرگ) به طرف خداوند تعالى است در برابر عمل هر شخصى به او جزا خواهد داد. وعده بازگشت شما به طرف خداوند تعالى وعده به حق است كه از طرف خداوند تعالى داده شده هيچ وقت وعده خداوند تعالى خلاف نمى‌شود در حقيقت خداوند تعالى است كه بعد از آفريدن مخلوقات و مرگ آنها دوباره اعاده و در محشر حاضر مى‌كند (چون مقتضاى حكمت اين است كه جزاى كردارهاى مكلفين به آنان داده شود لا بد بايد مخلوق دوباره اعاده شوند) تا اشخاصى را كه به خداوند تعالى ايمان آورده و اعمال پسنديده كرده‌اند از روى عدالت جزاى خير و ثواب بدهد (زيرا مقتضاى عدالت اين است كه در مقابل خدمت و بندگى نيكو پاداش خوب و دلشاد كننده داده شود) و براى كسانى كه كافر گشتند در روز قيامت براى آنها نوشيدنى از حميم دوزخ موجود است و به سبب كفر آنها به خداوند براى آنها عذاب دردناك مهياست.
٥- خداوند تعالى به قدرت كامله خود نعمتش را به شما تمام نموده، براى آفتاب روشنايى فوق العاده قرار داد (تا اين كه به سبب آن كارهاى دنيايى خود را انجام دهيد) و براى ماه روشنايى كمتر از روشنايى خورشيد قرار داد (تا به سبب آن بتوانيد بعضى از كارهاى خود را در شب انجام دهيد) (ضياء و نور در لغت عرب هر دو به معنى روشنايى است، كلمه ضياء به سبب اين كه روشنايى بيشتر را افاده مى‌كند مخصوص خورشيد شد و نور مخصوص ماه) خداوند تعالى براى سير قمر چندين منزل قرار داد تا به سبب حركت قمر به حساب سال عالم شويد (دوازده ماه يك سال است) همچنين حساب اوقات و ماهها و روزها را بدانيد- آفتاب و ماه و منازل آن را خداوند تعالى به حق آفريده و براى اظهار قدرت كامله خود خلق فرموده، و عبث و باطل خلق نكرده است خداوند تعالى حكيم و دانا است و از حكيم حقيقى چيز عبث به وجود نمى‌آيد- خداوند تعالى آيات داله بر توحيد خود را تفصيل داده و براى دانايان بيان مى‌فرمايد تا به آن آيات روشن به توحيد و قدرت كامله الهى استدلال كرده گمراهانى را كه در وادى شرك و ضلال مانده‌اند به سر چشمه زلال توحيد هدايت كرده سيراب كنند.
٦- (در اين آيه شريفه خداوند تعالى آيات و دلايلى را كه به توحيد و قدرتش دلالت دارد بيان كرده مى‌فرمايد) در حقيقت در آمد و شد شب و روز كه يكى زايل و ديگرى نمودار مى‌شود. و در آن مخلوقاتى كه خداوند تعالى در آسمانها و زمين آنها را خلق نموده است، هر آينه از براى جماعت و قومى كه اهل تقوى هستند دليل و برهانى به قدرت و وحدانيت خداوند تعالى است.