شب قدر بر تو معلوم نيست).
٢- (يا محمد) فضيلت ليله قدر را كه تا چه اندازه است هيچ كس بر تو معلوم نكرده ما بايد به تو بفهمانيم اين است بيان مى‌كنيم.
٣- (يا محمد) فضيلت شب قدر از عبادت هزار ماه بهتر است.
٤- آن شب به سبب اجتماع و اتفاق مؤمنين و شب با بركت بودن، ملائكه و روح مقدس (كه مخصوص خداى تعالى بوده انبياء خود را بدان مؤيد و آدم را به وسيله او نفخ نموده است) به اذن و اجازه پروردگارشان براى رساندن خير و بركت هر امر، به آن جماعت نازل شده در آن اجتماع با مؤمنين شركت كرده به امور خيرى كه آنها اقدام كرده‌اند معين و كمك مى‌شوند آن شب به سبب اجتماع مؤمنين شب پر خير شده و تا دميدن صبح خداى تعالى رحمت خود را شامل مؤمنين مى‌نمايد نبايد مؤمنين فضيلت آن شب را فوت كنند.
٥- آن شب به سبب اجتماع و اتفاق مؤمنين و شب با بركت بودن، ملائكه و روح مقدس (كه مخصوص خداى تعالى بوده انبياء خود را بدان مؤيد و آدم را به وسيله او نفخ نموده است) به اذن و اجازه پروردگارشان براى رساندن خير و بركت هر امر، به آن جماعت نازل شده در آن اجتماع با مؤمنين شركت كرده به امور خيرى كه آنها اقدام كرده‌اند معين و كمك مى‌شوند آن شب به سبب اجتماع مؤمنين شب پر خير شده و تا دميدن صبح خداى تعالى رحمت خود را شامل مؤمنين مى‌نمايد نبايد مؤمنين فضيلت آن شب را فوت كنند.
٩٨ سوره بيّنه‌
در مدينه نازل شده است به نام خداى بخشنده مهربان‌
١- (يا محمد) مشركين و اهل كتاب كه به قرآن كافرند قبل از مبعوث شدن تو مى‌گفتند ما دين خود را ترك نمى‌كنيم مگر موقعى كه از طرف خداى تعالى دليل واضح و حقيقى به ما برسد. آن وقت دين خود را ترك كرده تابع او مى‌شويم.
٢- مشركين و اهل كتاب مى‌گفتند؛ آن دليل و برهان پيغمبرى است كه از طرف خداى تعالى فرستاده شده از باطل پاك و منزه بوده و به حق و عدالت امر مى‌كند و آياتى را كه در صحيفه‌ها ثبت است به مردم خوانده آنها را به سوى حق دعوت خواهد كرد، در موقع مبعوث شدن چنين پيغمبرى از طرف خداى تعالى ما به او تابع شده ايمان مى‌آوريم. (يا محمد) اكنون كه تو را به حق و عدالت به پيغمبرى فرستاديم و كتابى مانند قرآن شريف مشتمل آيات بينات به تو داده‌ايم. به گفته خود عمل نكرده حق را ترك و به قرآن ايمان نياوردند.
٣- مشركين و اهل كتاب مى‌گفتند؛ آن دليل و برهان پيغمبرى است كه از طرف خداى تعالى فرستاده شده از باطل پاك و منزه بوده و به حق و عدالت امر مى‌كند و آياتى را كه در صحيفه‌ها ثبت است به مردم خوانده آنها را به سوى حق دعوت خواهد كرد، در موقع مبعوث شدن چنين پيغمبرى از طرف خداى تعالى ما به او تابع شده ايمان مى‌آوريم. (يا محمد) اكنون كه تو را به حق و عدالت به پيغمبرى فرستاديم و كتابى مانند قرآن شريف مشتمل آيات بينات به تو داده‌ايم. به گفته خود عمل نكرده حق را ترك و به قرآن ايمان نياوردند.
٤- اختلاف اهل كتاب (يهود و نصارى) درباره نبوت تو از اختلاف مشركينى كه اهل كتاب نيستند بيشتر مايه تعجب است زيرا آنها اختلاف نكردند مگر پس از آن كه پيغمبرى، به دليل و برهان (قرآن) به ايشان آمد و چون اهل كتاب هستند به سبب ذكر خبر تو در كتابهاى آنها نبايد اختلاف مى‌كردند بلكه بايد نبوت تو را قبول مى‌نمودند، اما آنها خودشان را با مشركين برابر كرده اختلاف نمودند.
٥- و حال آن كه اهل كتاب (يهود و نصارى) امر شده بودند كه از جميع اديان باطل بگذرند دين و ايمان خود را براى خداى يگانه خالص كنند نماز بخوانند و زكاة بدهند؛ راه راست، و دين و آئين محكم و درست همين است. محمد هم به همين دين و آئين امر مى‌كند اما اهل كتاب چنين دين و آئين را ترك كرده به محمد كافر گشتند.
٦- (يا محمد) در حقيقت اهل كتاب كافر به قرآن و مشركين در آخرت در آتش جهنم هميشه در عذاب خواهند بود. بدترين مردم كسانى هستند كه هميشه در عذابند.
٧- و در حقيقت اشخاصى كه به قرآن ايمان آورده عمل صالح انجام دهند البته بهترين مردم آنها هستند.
٨- جزاى آنهايى كه عمل صالح مى‌كنند در آخرت نزد پروردگارشان بهشت باقى خواهد بود كه از زير درختان و قصور آنها نهرها جارى مى‌شود هميشه در آن بهشت‌ها بوده و به آن نعمتها متنعم خواهند شد. خداى تعالى از آنها راضى شده اعمالشان را قبول خواهد كرد آنها هم از نعمتها و اجر و ثواب اعطايى خداى تعالى راضى خواهند شد رضاى خداى تعالى براى شخصى است كه از عذاب پروردگارش خوف كرده در دين و ايمان خود ثابت شده باطن خود را از اوصاف خبيثه مبرا و ظاهر خود را به صفات انسانيت آراسته كند.
٩٩ سوره زلزله‌
در مكه نازل شده است به نام خداى بخشنده مهربان‌
١- (يا محمد) زمانى كه به مقتضاى حكمت و مشيت خداى تعالى زمين به زلزله مخصوص خود زلزله‌اى كه بعد از آن ديگر چنان زلزله‌اى نخواهد شد به زلزله در آيد (با اين زلزله عمر كره زمين به انتها رسيده و بعد از آن قيامت كبرى واقع خواهد شد).
٢- و زمين به سبب زلزله تمام دفاين و خزاين و معدنيات و اموات را كه در بطن خود دارد خارج كرده به عرصه شهود در آورد (از زلزله كه از لرزش زمين به وجود مى‌آيد انقلاب حاصل گشته ظهر و بطن‌