خواهد داد اين سخن را دروغ گفته به خداوند تعالى افترا مى‌بندد يا اين كه در او جنون هست و از جنون اين سخنان از او ناشى مى‌شود، نه؛ (محمد صلّى اللَّه عليه و آله) اين سخنان را به خدا افترا نگفته و در او جنون نيست از هر دو برى است بلكه آنان كه به آخرت ايمان نياورده منكرند در دنيا به سبب ضلالت دور از حق، حيات دوباره را منكر مى‌شوند «جنون و حماقت همين است نه سخنان محمد صلّى اللَّه عليه و آله».
٩- آيا مشركين كورند و به پس و پيش خود نمى‌نگرند كه در هر مكان باشند و به هر طرف بروند آسمان و زمين به آنها محيط است قادر به خروج از دايره آنها نيستند از اين امر عبرت نمى‌گيرند تا به توحيد و قدرت ما عالم شوند؟ قدرت ما به مرتبه‌اى است كه اگر مشيت ما علاقه گيرد و بخواهيم آنها را قهرا به زمين فرو برده غرق مى‌كنيم (مانند قارون)، يا اين كه از آسمان يك قطعه آتش فرستاده آنها را سوزانيده هلاك مى‌سازيم در هيچ حال از قدرت ما نمى‌توانند خارج شوند. در حقيقت در اين (نظر كردن با تأمل و تدبر در وضع آسمان و زمين) دليل و برهان براى توحيد و قدرت خداوند تعالى هست مر بندگانى را كه به طرف خدا رجوع كرده مطيع باشند.
[توضيح: خداوند تعالى به حضرت داود عليه السّلام كتاب (زبور) با حسن صوت عطا فرموده بود در موقع خروج از مقر سلطنت و رفتن به صحرا موقع تلاوت زبور در دامنه كوه‌ها صوت او را ترجيع مى‌نمودند (انعكاس صوت در كوه‌ها نزد همه معلوم است) اين امر بر حسن صوت او افزوده و به نغمه‌اش پرندگان جمع مى‌شدند همچنين از صنايع، زره‌سازى از آهن را به واسطه عقل شريف به او تعليم فرموده بود. مخترع اولى زره حضرت داود عليه السّلام بود. خداوند تعالى فضائلى را كه به داود عطا فرموده ضمن آيه شريفه زير خبر داده، فرمايد:] ١٠- (يا محمد) ما از طرف خودمان به داود تفضل كرده نبوت و كتاب (زبور) عطا كرديم، به كوه‌ها و پرندگان خطاب كرده گفتيم شما هم با تغنى داود با او هم آواز شده صوت او را ترجيع كنيد (چون حيوان و جمادات در تحت قدرت خداوند تعالى مسخرند و آنها را ذوى العقول فرض كرده به آنها خطاب مى‌شود) زره بافتن را بر او تعليم كرده از براى او آهن را (مانند خمير يا موم) نرم كرديم تا از آن حلقه‌ها درست كرده زره مى‌ساخت (علماى تفسير گفته‌اند كه نرمى آهن را خداوند تعالى براى داود معجزه قرار داده بود آهن سرد در دست او مانند موم نرم مى‌شد ليكن ضمن آيه شريفه براى معجزه بودن اين امر دليلى نيست به علاوه معجزه در برابر دعوت قوم بايد صورت گيرد در صورتى كه خداوند تعالى نرمى آهن را در مقابل دعوت قوم معجزه قرار نداده ضمنا معجزه يك مرتبه يا دو مرتبه اتفاق مى‌افتد حضرت داود تمام عمر را در زره بافى صرف نموده امر معاش خود را بدين وسيله تأمين مى‌كرد در بين مردم يا در خلوت و منزل خود به اين صنع مشغول مى‌شد بعد آن را فروخته صرف اهل و عيال خود مى‌كرد ضمنا به فقرا نيز بذل مى‌نمود. معجزه گفتن چنين چيزى معقول نيست بلكه علم اصلاح آهن و ذوب آن را خداوند تعالى به داود عليه السّلام عطا كرده بود قبل از او كسى از آن علم اطلاع نداشت و معلوم نيست روى چه غرضى علم را معجزه گفته‌اند ...
شرافت علم و علو درجه آن را بايد از آيه شريفه (و قل رب زدنى علما) كه در قرآن شريف به پيغمبر نامدار خود امر نموده استنباط نمود.
١١- به داود عليه السّلام امر كرده گفتيم كه از آهن زره وسيع كامل بسازد، و حلقه‌هاى آن را تنگ و اندازه و يك شكل گردان تا آلت حرب از آن گذر نكرده به بدن تأثير نكند، اى اهل بيت داود عمل صالح كرده به خداوند تعالى اطاعت كنيد من اعمال شما را مى‌بينم و عالمم.
١٢- براى سليمان باد را مسخر كرديم موافق مطلوب او حركت كرده به هر طرف كه او مى‌خواست بساطش را مى‌برد باد جارى مى‌شد بساط سليمان را يك ماهه راه صبحگاه و يك ماهه راه هنگام عصر مى‌برد و براى سليمان چشمه (معدن) مس را ذوب كرده و مانند آب قابل هر شيئى قرار داديم (همان طور كه خداوند تعالى علم ذوب و اصلاح آهن را به داود عليه السّلام داده بود علم ذوب و اصلاح مس را به سليمان عطا فرمود) و از طايفه جن بعضى استادان كامل بودند كه در حضور سليمان به اذن و امر ربّشان خداوند تعالى براى او صنايع ظريفه و نفيسه ترتيب مى‌دادند به اجنّه (فهمانده بوديم) هر شخصى كه از فرمان ما عدول كرده از اطاعت سليمان خارج مى‌شد براى او در آخرت از عذاب آتش سوزان مى‌چشانيم.
١٣- براى سليمان قصور و عمارات عالى ترتيب داده تعمير مى‌كردند، از مس و سنگ و ساير اشياء براى او از صورتهاى انبياء و ملائكه و ساير صورتها در نهايت بلندى ترتيب مى‌دادند (سليمان براى ساختن اين صورتها و مجسمه‌ها دستور داده امر كرد آنها را در داخل و خارج بيت المقدس نصب نمايند اما ترتيب و حفظ هر قسم تمثال و صورت در شريعت اسلام ممنوع و حرام مى‌باشد سزاوار است كه ملل اسلامى به دقت نظر رسول خدا در اين باره فخر و مباهات نمايند) ظروف بزرگ مانند حوضهاى بزرگ براى سليمان ترتيب داده ساختند، براى مهمانان رسيده و فقرا ديگهاى بزرگ و محكم ساختند كه از بزرگى حمل و نقل آنها سخت و مشكل بود (حضرت سليمان بناى بيت المقدس را به اتمام رسانده اشياء مذكور را وقف آنجا نمود) به اهل بيت داود و اولاد او گفتيم اى اهل بيت داود به نعم خداوند تعالى شكر گزار بوده به همان حال به خداوند تعالى اطاعت و عبادت كنيد ليكن (يا محمد) بندگانى كه به قدر طاقت به من شكر كنند كم هستند.
١٤- (يا محمد) زمانى كه عمر طبيعى سليمان تمام شده به قبض روح او امر كرديم موت او را درك كرده قبض روح شد هيچ چيز مردم را به فوت او دلالت نكرد مگر حيوان ضعيفى (موريانه) كه روى زمين حركت مى‌كرد و عصاى او را از داخل مى‌خورد همين كه در اثر خوردن آن حيوان عصا شكسته و سليمان به زمين افتاد آن وقت مرگ او بر مردم معلوم گرديد، زمانى كه عصا شكست و سليمان به زمين افتاد مرگ او معلوم شد براى اجنه كه در خدمت او مسخر بودند معلوم شد (علم غيب مخصوص خداوند تعالى است) اگر عالم به غيب بودند به مرگ سليمان عالم شده براى او مشقت كار را تحمل نكرده خلاص مى‌شدند (اهل تفسير در تفسير آيه شريفه چنين ذكر كرده‌اند حضرت سليمان ٥٣ سال در دنيا عمر كرده سيزده ساله سلطان شد در سال چهارم سلطنتش شروع به بناى بيت المقدس نمود جن و شياطين در بيت المقدس به كار مشغول بودند قبل از اتمام بيت المقدس اجل سليمان نزديك شد براى او خانه‌اى از شيشه ترتيب داده بودند جن و شياطين از آنجا سليمان را ديده به كار خود مشغول مى‌شدند. خداوند تعالى سليمان را در حالى كه داخل خانه شيشه‌اى به عصا تكيه كرده بود قبض روح فرمود ليكن به سبب عدم اتمام بيت المقدس او را به همان حال نگه داشت تا بناى بيت المقدس تمام شود.
آن وقت موريانه شروع به خوردن عصا كرده تا وقتى كه عصا شكست و سليمان به زمين افتاد و مرگ او بر اجنه و شياطين معلوم شد همه پراكنده گشتند آن وقت بناى بيت المقدس به اتمام رسيده بود بعد خواستند وقت مرگ سليمان را بدانند موريانه‌اى برداشته داخل چوبى نمودند يك شبانه روز از آن چوب خورد با اين حساب‌