تعالى بتهايى را كه نه منفعت مى‌دهد و نه ضرر، آنها را مخوان و به آنها عبادت مكن اگر غير از ذات پروردگار، بتهاى مزبور را بخوانى از ظالمين مى‌شوى. (زيرا شريك قرار دادن به خداوند تعالى ظلمى بزرگ است.)
١٠٧- (يا محمد) اگر خداوند تعالى به تو بلا و مصيبتى برساند (كيست كه غير از پروردگار آن را از تو دفع كند) آن بلا را از تو دفع نمى‌كند مگر خداوند تعالى، و اگر ذات پروردگار اراده خير و نفعى به تو بكند، به دفع آن خير و تفضل هيچ كس قادر نمى‌شود، آن خير را به هر كس كه خداوند تعالى از بندگان خويش بخواهد و خير رساندن به او مصلحت باشد مى‌رساند خداوند تعالى خطا و معصيت بندگان خود را در موقع توبه بخشيده و به بندگان خود رحم كننده است.
١٠٨- بگو (يا محمد) اى طايفه انسان، اين است قرآن به حق و دين اسلام از طرف پروردگار شما به سوى شما آمد، هر كه هدايت يافته به قرآن و دين اسلام تابع شود در حقيقت آن شخص به نفع خود هدايت يافته و هر كه به ضلالت افتاده از قرآن و دين اسلام كنار افتد در حقيقت آن ضلالت به ضرر نفس خويش است من در امر شما وكيل نبوده و حافظ اعمال شما نيستم (من فقط شما را از عذاب خداوند تعالى ترسانيده و به رحمت او بشارت مى‌دهم ولى حساب اعمال شما به عهده پروردگار مى‌باشد).
١٠٩- (يا محمد) هر حكمى را كه از طرف خداوند تعالى به تو وحى مى‌شود پيروى كن به سخنان مردم گوش نده، به اذيت مردم و اعراض آنها و عدم دخولشان به دين تو، صبر كرده امر خود را به خداوند تعالى واگذار بكن تا اين كه خداوند تعالى به نصرت و غلبه تو، به مشركين حكم داده به آنها غالب شوى خداوند تعالى بهترين حكم كنندگان مى‌باشد (همين كه اين آيه شريفه نازل شد رسول خدا اهل مدينه (انصار) را جمع كرده فرمود اى جماعت انصار بعد از من به محنت و بلايا دچار مى‌شويد صبر كنيد تا مرا ملاقات كنيد خداوند تعالى ضمن آيه مرا به صبر امر فرمود صبر كردم، شما هم بعد از من صبر كنيد. انس بن مالك مى‌گويد ما انصار به سخن رسول خدا گوش نداده صبر نكرديم) ... در موقع آمدن (معاوية بن ابى سفيان) به مدينه تمام (انصار) اهل مدينه به پيشواز او خارج شدند (ابو قتاده انصارى) خارج نگرديد پس از رفتن معاويه به منزل و استراحت ابو قتاده نزد او رفت معاويه گفت چرا به پيشواز ما از مدينه خارج نشدى ابو قتاده گفت براى سوارى مركب نداشتم معاويه گفت پس شتران آبكش شما كو؟ (اين سخن را معاويه در مقام استهزاء گفت) ابو قتاده جواب داده گفت شتران مزبور در جنگ بدر در حينى كه دنبال تو و پدرت ابو سفيان مى‌گشتند هلاك شدند. رسول خدا فرمودند بعد از من به بلا مبتلا مى‌شويد معاويه گفت بعد چه فرمود ابو قتاده گفت فرمود صبر كنيد تا مرا ملاقات كنيد معاويه گفت پس صبر كنيد گفت البته صبر مى‌كنيم.
١١ سوره هود
در مكه نازل شده است‌
به نام خداى بخشنده مهربان‌
١- الر. اين قرآن كتابى است كه آيات آن در نهايت استحكام است هيچ خلل و نقصان نمى‌تواند در آن راه پيدا كند (همان طور كه به عمارت عالى كه پايه و بنيانش مستحكم باشد هيچ خلل بدو راه نيابد همچنين است آيات بينات قرآن كريم كه از عرش عالى نازل شده به آيات قاهر قرآن كريم كه از نفس فرديه محمدى صادر و پايه و بنيان دين حنيف اسلام است دست خيانت دشمنان و بدخواهان نمى‌تواند به آن برسد خداى تعالى قرآن شريف را نازل فرمود و آن را از هر عيب و نقص حفظ كننده مى‌باشد) (همان طور كه اقسام جواهرات از همديگر جدا بوده و هيچ يك به ديگرى مخلوط نمى‌شود) آيات قرآن شريف بعد از محكم شدن مشتمل بر توحيد و احكام و مواعظ و قصص‌اند آيات تماما به تفصيل ذكر شده به همديگر مخلوط نگشته مثل ستارگان درخشنده براى گمراهان تاريكى‌هاى جهل در هدايت و راهنما بودن دليل مبين و برهان متين هستند آيات قرآن شريف از نزد خداى حكيم و عالم به امور نازل شده است.
٢- (يا محمد) بگو به مردم خداوند تعالى اين قسم آيات محكم و قرآن تفصيل داده شده را به شما فرستاد تا اين كه عبادت نكنيد مگر خداوند حق و يگانه را، در حقيقت من براى شما از جانب خداوند تعالى پيغمبرى هستم كه از عذاب ترسانيده به ثواب بشارت مى‌دهم.
٣- از شرك به خداوند تعالى و عصيان به او استغفار كرده به سوى خداوند تعالى رجوع كنيد، بعد از استغفار در توبه ثابت شده به خداوند تعالى اطاعت و عبادت كنيد، بعد از توبه و انابه شما، خداوند تعالى هم براى شما تا روز معين و هنگام مرگ (روز و وقت وفات) به شما در دنيا نعمتهاى نيكو عطا مى‌كند در آخرت به هر شخص جزاى افزونى عملش را مى‌دهد اگر به نصايح و مواعظ من گوش ندهيد و به من پشت كرده از سخنانم اعراض كنيد در حقيقت من مى‌ترسم كه به شما عذاب روز بزرگ (قيامت) رسيده هلاك شويد.
٤- بازگشت همه‌تان (در روز قيامت) به سوى خداوند تعالى است، خداوند تعالى به هر چيز توانا و به عذاب تمام گناهكاران قادر است،