ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٣٦٥ - ٣١ سوره لقمان

٢٩- (يا محمد) آيا از جمله دلايل قدرت خداوند تعالى نمى‌بينى كه در حقيقت خداوند تعالى ظلمت شب را به روشنايى روز داخل كرده تاريكى را محو و نابود مى‌سازد و روشنى روز را به تاريكى شب داخل نموده روشنى را محو و نابود مى‌كند، مگر اينها دليل قدرت خداوند تعالى نيستند؟ خداوند تعالى به قدرت كامله خود آفتاب و ماه را براى منفعت شما نوع بشر مسخر كرده از آنها هر كدام تا وقت مقدر معين بدون زيادت و نقصان سير و حركت كرده جارى مى‌شوند (در وقت معين (روز قيامت) رنگشان تاريك شده فانى خواهند شد) در حقيقت خداوند تعالى به هر گونه اعمال شما نوع بشر عالم و خبردار است و به صاحبان اعمال قبيحه جزاى بد خواهد داد.
٣٠- قدرت و حكمتهاى خداوند تعالى كه ذكر شد از اين جهت است كه معبود به حق بودن خداوند يكتا ثابت است و غير او بتهايى كه مشركين عبادت كرده به او شريك قرار مى‌دهند تماما باطلند شأن و سلطنت عالى مقام خداوند تعالى بزرگ و والا است جميع سلطنت‌ها در تحت قدرت او مسخرند.
٣١- (يا محمد) آيا نمى‌بينى كه رحمت خداوند تعالى شامل شما شده به تفضل و كرامتش كشتيها در دريا جارى مى‌شود تا اين كه بعضى از آيات دليل قدرت خود را به شما بنماياند ولى شما هيچ متنبه نمى‌شويد، در حقيقت در اين براى اشخاصى كه به بلاهاى الهى صبر كرده به نجاتش شاكر باشند به قدرت و توحيد خداوند تعالى دلايل و براهين موجود است (درك كردن دليل و برهان لازم است).
٣٢- (يا محمد) وقتى كه در دريا مبتلاى طوفان شده موجهاى بلند سايه‌انداز مانند كوه‌ها آنها را فرا گرفت آن وقت دين و ايمان خود را از براى خداوند تعالى خالص كرده راز و نياز نموده خداوند تعالى را خوانده و نجات مى‌طلبند و غير خدا را فراموش مى‌سازند. همين كه خداوند تعالى دعاى آنها را مستجاب نموده آنها را به صحرا خارج نمود (يا محمد) بعضى از آنها در اطاعت و اخلاص باقى مى‌مانند و باقى همه خدا را فراموش كرده آياتش را انكار مى‌كنند؛ آيات دليل توحيد و قدرت ما را منكر نمى‌شوند مگر اشخاصى كه غدار و حيله‌گر و ناسپاسند.
٣٣- اى طايفه انسان از پروردگارتان ترسيده فسق و فجور را ترك نموده انسانيت و اخلاق حسنه كسب كنيد، بترسيد از روزى (روز قيامت) كه در آن روز هيچ پدرى نمى‌تواند براى اولادش مشكلى را حل كرده بر او چاره نموده از عذاب خلاصش نمايد، و هيچ اولادى هم براى پدرش نمى‌تواند چاره كرده عذاب را از او دفع كند در آن روز جزاى عمل هر كس عايد خودش مى‌شود، وعده خداوند تعالى حق است روز قيامت واقع خواهد شد، حيات دنيا شما را مغرور نسازد و از خدا غافل نشده فسق و فجور را شعار خود قرار نداده ظالم نباشيد. شما فانى شده، دنيا هم فانى خواهد شد، فقط وزر و وبال اعمال قبيح گردن شما خواهد ماند. شيطان مغرور كننده (نفس اماره) شما را به خداوند تعالى مغرور نساخته از اطاعت او خارج نسازد.
[توضيح: مردى از جماعت بنى محارب حضور رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله شرفياب شده عرض كرد يا رسول اللَّه براى من از قيامت خبر بده كه كى خواهد بود همچنين غلّه روزى خودم را كاشته‌ام آسمان باران خود را نگه داشته به من خبر بده كه كى باران مى‌آيد و عيالم آبستن است خبر بده كه فرزندش پسر است يا دختر به اعمال ديروزيم با خبر شده‌ام از اعمال فردا به من خبر بده، به روز تولدم دانايم كجا مرگ مرا درك خواهد كرد آن وقت آيه شريفه زير نازل شد.] ٣٤- (يا محمد) در حقيقت علم روز قيامت نزد خداوند تعالى بوده مخصوص اوست هيچ كس غير از خداوند تعالى نمى‌تواند به آن عالم شود، خداوند تعالى هر وقت مصلحت بداند باران مى‌فرستد به وقت آن هيچ كس نمى‌تواند دانا گردد به اطفال رحم مادران از پسر و دختر او عالم است هيچ نفسى نمى‌داند كه فردا چه كسب مى‌كند و چه خواهد كرد و هيچ نفسى نمى‌داند كه به كدام سرزمين مرگش فرا مى‌رسد (علم اين پنج چيز مخصوص خداوند تعالى است جز او كسى به آنها عالم نمى‌شود به اينها علم غيب گفته مى‌شود) در حقيقت به اين چيزها و غير اينها به باطن و ظاهر هر چيز خداوند تعالى عالم است. رسول خدا فرمودند كليدهاى علم غيب پنج چيز است بعد آيه شريفه را تلاوت فرمودند (مى‌گويند ابن عباس) فرموده است هر كس ادعاى علم پنج چيز فوق را بكند دروغگو است از فالگيرى بركنار باشيد فالگيرى منجر به شرك خداوند تعالى مى‌شود و مشركين در آتش جهنم خواهند بود. منصور خليفه عباسى به فكر افتاد مدت عمر خود را بداند شبى در خواب ديد كه گويا از دريا دستى بالا آمده با پنج انگشت خود به طرف منصور اشاره نموده منصور به حال جزع و فزع از خواب بيدار شد علماء و معبرين را طلب نمود خواب خود را نقل كرده تعبير خواست يكى پنج سال ديگرى پنج ماه و آن ديگرى پنج هفته گفت از جمله علماء (ابو حنيفه) گفت آن پنج انگشت اشاره به پنج علم غيب مندرج در آيه شريفه مى‌باشد كه علم آنها مخصوص خداوند تعالى است از جمله آنها علم به مدت عمر خليفه مى‌باشد كه جز خداوند تعالى كسى آن را نمى‌داند خليفه و ساير علماء تحسين كردند.