ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٤٧٤ - ٥٥ سوره رحمن

خود برسند).
٢٩- احتياج تمام مخلوق آسمانها و زمين به خداوند تعالى بوده دست نياز خود را به درگاه بى‌نياز او بلند كرده اصلاح هر امر خود را از حضرت حق سؤال مى‌كنند (اگر چه بعضى از نوع بشر غافل بوده سؤالى نمى‌كنند لكن چون وجود آنها ذره‌اى از بحر فيض حق است احتياج آنها را اثبات مى‌نمايد و مانند اين است كه هميشه در مقام سؤال هستند) در هر وقت و زمان خداوند تعالى امرى را ايجاد و حالى را تجديد مى‌كند وجود هيچ چيزى او را از وجود چيز ديگر مشغول نمى‌سازد.
٣٠- الا اى مردم كدامين نعمتهاى خداوند تعالى را تكذيب مى‌كنيد؟.
٣١- اى طوايف انس و جن جهت عذاب عاصيان شما و انتقام از آنها از هر عمل فارغ شده به شما عذاب خواهيم كرد (خداوند تعالى براى عذاب كفار خود را تشبيه به شخصى مى‌فرمايد كه براى انتقام كشيدن از دشمن خود هر شغل و عمل خود را ترك كرده و فارغ شود و الا خداوند تعالى را عملى از عمل ديگر مشغول نكرده و از صفاتى كه مختص خلق است منزه و مبراست).
٣٢- الا اى مردم كدامين نعمتهاى خداوند تعالى را تكذيب مى‌كنيد (مقصود و مطلوب آيه شريفه نعمتى است كه در كشيدن انتقام از ظالم براى مظلوم حاصل مى‌شود).
٣٣- اى طوايف انس و جن اگر قادر بشويد كه از قضا و قدر من فرار كرده و از اطراف آسمانها و زمين خارج شده از زير سيطره و قدرت من خلاص شويد خارج شده فرار كنيد، و حال آن كه نمى‌توانيد فرار كرده خود را نجات دهيد فرار به قدرت و سلطنت ميسر است كه آن هم در شما نيست پس چگونه مى‌توانيد فرار كرده خود را نجات دهيد.
٣٤- الا اى مردم كدامين نعمتهاى خداوند تعالى را انكار مى‌كنيد (داخل شدن در تحت حمايت خداوندى كه به هر قسم روزى دادن و نعمت رساندن قادر است نعمت بزرگى محسوب مى‌شود).
٣٥- اى گناهكاران جن و انس همين كه از قبر خارج شديد خداوند تعالى براى شما از آتش خالص يك شعله و دودى مى‌فرستد تا اين كه آتش داخل دود شما را كشانيده در محشر جمع كند آن وقت از رفتن نمى‌توانيد خود را نگهداريد و كمكى براى شما پيدا نمى‌شود.
٣٦- الا اى مردم كدامين نعمتهاى خداوند تعالى را منكر مى‌شويد.
٣٧- زمانى كه در روز قيامت آسمان شكافته شد آن وقت آسمان در صافى و شفافى مانند روغن زيتون و به رنگ چون گل سرخ مى‌شود.
٣٨- الا اى مردم كدامين نعمتهاى خدايتان را انكار مى‌كنيد.
٣٩- در آن روز (روزى كه آسمان منشق شد) زمانى مى‌رسد كه از گناهان گناهكاران طايفه جن و انس پرسيده نمى‌شود كه «شما چه گناهى را مرتكب شده‌ايد؟» بلكه گناهكاران همه معلوم شده به طرف جهنم كشيده مى‌شوند.
٤٠- الا اى مردم كدامين نعمتهاى خداوند تعالى را انكار مى‌كنيد.
٤١- گناهكاران به رويهايشان (به علامتى كه در صورت دارند) شناخته شده پيشانى و قدمهايشان گرفته شده، به زنجير كشيده داخل جهنم برده مى‌شوند.
٤٢- الا اى مردم كدامين نعمتهاى خداوند تعالى را انكار مى‌كنيد.
٤٣- همين كه آنها را به سوى جهنم بردند آن وقت به آنها گفته مى‌شود اين همان جهنمى است كه گناهكاران مانند شما آن را تكذيب مى‌كردند
٤٤- الحال گناهكاران مانند شما داخل آتش جهنم و آب جوشيده و پر حرارت بگرديد به هيچ وجه قادر به خلاصى نخواهيد بود.
٤٥- كدامين نعمتهاى خداوند تعالى را انكار مى‌كنيد (در اين چند آيه مقصود از نعمتها نعمت نجات يافتن براى مؤمنين است كه از عذاب جهنم نجات يافته به نعمت ابدى بهشت نايل مى‌گردند).
٤٦- كسى را كه از مراقبت خداى تعالى در اعمال خويش واقف و از اين جهت از مقام پروردگار خود مى‌ترسد در عالم آخرت دو بهشت اعطا خواهد گرديد.
٤٧- الا اى مردم كدامين نعمتهاى خداوند تعالى را انكار مى‌كنيد.
٤٨- درختان آن بهشتها همه داراى شاخه‌هاى ثمرده است.
٤٩- الا اى مردم كدامين نعمتهاى خداى تعالى را انكار مى‌كنيد.
٥٠- در هر يك از آن جنات دو چشمه آب گوارا جارى است.
٥١- الا اى مردم كدامين نعمتهاى خداوند تعالى را انكار مى‌كنيد.
٥٢- در آن جنات از هر قسم ميوه‌جات دو قسم (دو صنف) ميوه خواهد بود.
٥٣- الا اى مردم كدامين نعمتهاى خداوند تعالى را انكار مى‌كنيد.
٥٤- مؤمنين در همان بهشتها به بعضى از فرشها تكيه مى‌كنند كه داخل آنها ديباى ضخيم است (آستر كه از ديبا شد رو از چه چيز خواهد بود؟) در حالى كه چيدن ميوه‌هاى آن جنت براى مؤمنين نزديك مى‌شود (در حال ايستاده و يا نشسسته به وجه سهل و ساده مى‌توانند از ميوه‌جات بچينند).