ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ١٠٧ - ٥ سوره مائده

خداوند تعالى اشخاص احسان كننده را كه اموال خود را در راه ابناى ملت صرف كنند دوست مى‌دارد.
[توضيح: آيه شريفه زير در سال حديبيه نازل شده است (حديبيه اسم محلى است نزديكى مكه) آن سال رسول اكرم براى عمره از آنجا به مكه مى‌رفت، موقع نزول به حديبيه، اهل مكه او را از دخول به مكه ممانعت كردند، رسول خدا آنجا از احرام خارج شده و به مدينه مراجعت فرمود و اين احوال قبل از فتح مكه اتفاق افتاد رسول خدا به اصحاب زمانى كه به سرزمين حديبيه رسيد آنجا حيوانات وحشى زياد ظاهر شد اصحاب خواستند از آنها شكار كنند ضمن آيه شريفه صيد در حال احرام حرام گرديد، و اين حكم شامل عموم ملت اسلام است و بايد هر زمان عمل شود فرمايد.] ٩٤- اى ايمان آورندگان خداوند تعالى شما را از صيد به حيوانات كمى كه دست‌ها و يا نيزه‌هاى شما به آنها برسد و شكار آنها براى شما ممكن باشد آزمايش مى‌كند، تا معلوم شود كه آنها را شكار مى‌كنيد يا نه و حال آن كه در حال احرام هستيد و در حال احرام شكار كردن حرام است، خداوند تعالى در حال احرام شما را امتحان مى‌كند تا اشخاصى كه از عذاب آخرت خداوند تعالى غايبانه ترسيده و در حال احرام حيوانات را شكار نمى‌كنند از اشخاصى كه از عذاب خداوند تعالى نمى‌ترسند و حيوانات را شكار مى‌كنند تميز داده شوند هر كه از حدود مقرره الهى تجاوز كرده و در حال احرام شكار كند براى او در آخرت عذاب اذيت كننده موجود است.
٩٥- اى ايمان آورندگان در رفتن به مكه و حال احرام شكار را نكشيد هر كه عمدا و قصدا شكار كرده و بكشد (يعنى در حال احرام عالم به حرمت قتل شكار باشد) سزاى او اين است كه به مثل حيوان شكار شده كفاره بدهد (از قبيل شتر و گاو و گوسفند و بز و بچه‌هاى اينها كه به مثل حيوان شكار شده باشند) و براى مشابه مثليت حيوان شكار شده دو نفر از عادلين شما حكم كنند كه آيا مثليت حيوان شكار شده شتر است يا گاو و يا حيوانات ديگر، حيوان كفاره براى كعبه تحفه مى‌باشد، بايد آن را در حرم يا اطراف كعبه (شهر مكه) ذبح كرده به فقرا قسمت نمود و يا بجاى آن برابر قيمت حيوان ذبح شده به فقرا غذا داده شود و يا معادل غذا جهت كفاره روزه بدارد (بجاى دو مد طعام «هر مد برابر هشتصد و هشتاد گرم است» يك روز، روزه گرفتن لازم است از اين سه كفاره، شكارچى بايد يكى را بجا آورد) اين كفاره را بايد بدهد تا ضرر عمل مرتكب شده را بچشد، گناهان شكارهاى قبلى را كه قبل از صدور حكم صورت گرفته خداوند تعالى به شما مى‌بخشد هر كه بعد از صدور اين حكم دوباره در حال احرام شكار كند خداوند تعالى انتقام مى‌كشد خداوند تعالى به مخلوق غالب بوده و به كشيدن انتقام قادر است.
٩٦- شكار دريا در حال احرام به شما حلال گشت تا براى اهل مكه و مسافرين كه از دور مى‌آيند خورش يا طعام شود (ممكن است در دريا طعام ديگرى پيدا نشود و با شكار دريا گذران كنند) ولى تا زمانى كه در حال احرام هستيد شكار حيوانات خشكى به شما حرام است همين كه از احرام خارج شديد آن وقت حلال مى‌باشد از خداوند تعالى كه همه‌تان در آخرت به طرف او جمع خواهيد شد بترسيد، چيزهايى را كه حرام شده حلال نكنيد.
٩٧- خداوند تعالى خانه محترم كعبه را براى اصلاح امور دنيوى و اخروى مردم تعيين فرمود تا مردم از هر طرف آنجا جمع شده امور دنيا و آخرت خود را اصلاح كنند (متأسفانه زائرين كعبه از اصلاح امور دنيا و مشورت عمومى براى اصلاح كارهاى مسلمين غافلند) خداوند تعالى براى شما ماه حرمت‌دار ذى الحجه (ماه مخصوص حج) و در آن ماه خصوصا قربانى‌هاى نشان‌دار را قرار داد (احوال حيوانات نشاندار در ضمن سوره بقره بيان شد) تا مردم آنجا جمع شده امور دنيا و آخرت را به اتمام برسانند قرار دادن مكه (كعبه) جهت مصلحت گاه از اين جهت است تا بدانيد كه خداوند تعالى به اشياء موجود آسمانها و زمين همچنين به مصالح شما عالم است و مى‌داند كه چه احكامى براى شما قرار دهد كه موافق مصلحت شما باشد (اما حيف كه شما اين مطلب را درك نكرده مصلحت الهى را گذاشته و به هواى نفس تابع مى‌شويد) در حقيقت خداوند تعالى به هر چيز عالم است احكام و قوانين موضوعه را تماما از روى علم قرار داده است.
٩٨- (خطاب به جميع انسانها است) بدانيد كه عقاب خداوند تعالى براى بندگان عاصى بسيار شديد و دشوار است و در مورد توبه كنندگان آنهايى كه به طرف او بر مى‌گردند بخشنده و رحم كننده است.
٩٩- بر پيغمبر محمد صلّى اللَّه عليه و آله هيچ چيز لازم نيست جز اين كه احكام ما را به شما برساند، به شما واجب است كه به امر و نهى الهى و مصلحت او