١٧٦- يا محمد! درباره ارث بردن خواهر و برادر از يكديگر از تو فتوا مى‌طلبند به آنها بگو خداوند تعالى درباره برادر و خواهر از پدر و مادر به شما فتوى داده فرمايد، اگر مردى بميرد، و بعد از او اولادى باقى نماند ولى از پدر و مادر و يا تنها از پدر يك خواهر بعد از خودش بماند به اين خواهر نصف ما ترك مى‌رسد، اما اگر زنى بميرد و اولاد نداشته باشد بعد از فوت او برادر از پدر و مادر و يا پدر تنها به تمام اموال او وارث مى‌شود؛ و اگر براى ميت دو خواهر و يا بيشتر وارث باشند دو ثلث (يعنى از سه حصه دو حصه) از ما ترك به آنها ميرسد و اگر وراث چندين خواهر و برادر باشند جميع مال را تقسيم مى‌كنند به مذكر دو برابر سهم مؤنث ميرسد. خداوند تعالى براى شما هر حكم را بيان مى‌فرمايد تا در ضلالت واقع نشويد خداوند تعالى به همه چيز عالم است (حكم فوق درباره ارث برادر و خواهر از پدر و يا تنها از پدر مى‌باشد و اما تقسيم ارث درباره خواهر و برادر مادرى در اول سوره بيان شده است حصه باقى مانده از سهم الارث خواهران بايد به بيت المال تسليم و در راه خير و صلاح جامعه مسلمين مصرف شود (ولى به فتواى علماء باقى مانده را به خود وراث رد مى‌كنند).
٥ سوره مائده‌
در مدينه نازل شده است‌
به نام خداى بخشنده مهربان‌
١- اى مؤمنين به عهدى كه خداى تعالى به وسيله پيغمبر خود محمد صلّى اللَّه عليه و آله با شما نموده است وفا كنيد. (به احكام او عمل نمائيد حلال او را حلال و حرام او را حرام دانسته هيچ وقت از اطاعت خداى تعالى خارج نشويد) از چهار پايان «شتر، گاو، گوسفند، بز» به شما حلال شد مگر محرماتى كه بعد از اين ذكر خواهد شد چهارپايان مذكور به شما حلال است ولى در موقع رفتن به مكه در حال احرام شكار آنها را به خود حلال نكنيد (در موقع احرام شكار حيواناتى كه در صحرا هستند حرام است ولى صيد دريا، حرام نيست) در حقيقت اراده احديت از حلال و حرام هر چه باشد مصلحت خلق را ملاحظه فرموده بدان حكم مى‌كند.
٢- اى ايمان آورندگان در مكه احترام محل‌هايى را كه به خداوند تعالى عبادت مى‌شود بر نداريد و عبادت‌كنندگان را در آنجا از عبادت كردن مانع نشويد و در محل‌هاى عبادت اعمال لازم را ترك نكنيد (محل‌هاى عبادت در مكه عبادت است از كعبه و مسجد الحرام و مقام ابراهيم و ميان صفا و مروه، در اطراف مكه عبارت است از منى و عرفه و مشعر الحرام، اما اعمالى كه انجام آن در محلها لازم است عبارت است از طواف و نماز طواف در مكه و سعى بين صفا و مروه و تقصير و احرام، اما در مقامهاى اطراف مكه وقوف عرفه وقوف مشعر و در منى رمى جمره و قربان و سر تراشيدن لازم و واجب است خود اين اعمال و همچنين امكنه‌اى را كه اعمال مزبور بايد آنجا بجا آورده شود بايد محترم داشت (تفصيل در سوره بقره ضمن آيه ١٩٦ بيان شده آنجا رجوع شود) احترام ماده‌هاى حج (شوال، ذى القعده و ذى الحجه) را برنداريد و قربانى‌هاى كعبه را از بردن به كعبه مانع نشده و بى‌احترامى نكنيد مخصوصا قربانى‌هايى كه داراى علامت و نشان باشند و اشخاصى را كه قصد كعبه كرده و به مكه مى‌روند و ثواب و رضاى خداوند تعالى را طلب مى‌كنند نمى‌توان از رفتن به مكه بازداشت، و چون از احرام خارج شديد شكار كردن به شما حلال است. يا محمد صلّى اللَّه عليه و آله عداوت قومى كه شما را از داخل شدند به مكه مانع شدند (قريش اهل مكه در سال حديبيه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و اصحاب او را از دخول به مكه مانع گشتند) شما را به انتقام وادار نكند همديگر را به عمل خير و بخشيدن و تقوى كمك كنيد به گناه و دشمنى و كشيدن انتقام كمك نكنيد، از خداوند تعالى بترسيد از احكام مذكوره در نگذريد در حقيقت عقاب خداوند تعالى بسيار سخت است.