٩٢- براى هيچ شخص مؤمن جايز نيست، شخص مؤمن ديگر را عمدا و قصدا به قتل برساند مگر اين كه آن قتل از روى خطا باشد (در كار خطا انسان معذور است) هر كس شخص مؤمن را به خطا به قتل برساند، براى قاتل لازم است كه غلام مؤمن آزاد كند و خونبهاى آن را به وراث مقتول بپردازد مگر اين كه وراث خونبها را به او ببخشند در آن صورت فقط آزاد كردن غلام واجب است (اين كلام شريف اشاره بر اين است كه در قتل خطا بخشودن خونبها بهتر است) اگر شخص مقتول به خطا از قومى باشد كه آن قوم با شما دشمن بوده و بين شما و آنها عهد و پيمانى نباشد، ولى خود مقتول مؤمن باشد، براى او آزاد كردن بنده مؤمن لازم است (در اين مورد خونبها نيست، مقتول اگر چه مؤمن بود، ولى چون وراث مشرك‌اند و با آنها عهد و پيمان نيست، از اين جهت خونبها تعيين نشده است) چنانچه شخص مقتول به خطا، از جماعتى باشد كه بين شما و آنها عهد و ميثاق هست (يهود و نصارى) دادن خونبها و آزاد كردن غلام مؤمن واجب است (در مواردى كه آزاد كردن غلام مؤمن لازم است، اگر غلام مؤمن پيدا نشود بجاى او قاتل بايد دو ماه روزه متصل بگيرد) (در اثناى دو ماه يك روز هم نمى‌تواند روزه نگيرد) دو ماه روزه را عوض آزاد كردن غلام خداوند تعالى قبول مى‌فرمايد، خداوند تعالى به احوال مخلوق عالم بوده و از روى حكمت براى آنها حكم قرار داده است. (اين احكام تماما در مورد قتل خطا است كه ذكر شد، خريدارى و آزاد كردن غلام بايد از اموال شخص قاتل باشد ولى خونبها را خويشان و اقوام قاتل بايد بپردازند، خويشان قاتل خونبها را از بين خود جمع نموده به وراث مقتول مى‌دهند، خونبهاى قتل عمد براى شخص مقتول يكى از اشياء مشروحه زير مى‌باشد:
اول- صد شتر كه از بچگى گذشته و در سن‌هاى بالا باشند. دوم- دويست رأس گاو، سوم- هزار رأس گوسفند، چهارم- هزار مثقال طلا، پنجم- ده هزار مثقال نقره، هر يك از اشياء بالا ممكن شد بايد آن را پرداخت كند. خونبهاى قتل شبيه به عمد بدين قرار است:
سى و سه شتر كه مادران آنها دو بار زائيده و شير داشته باشند (يعنى شترى كه بچه‌اش شيرخوار باشد و بچه قبل از او هم از دو ساله تا سه ساله باشد) به علاوه سى و سه شتر كه سنشان از سه تا چهار سال باشد، به علاوه سى و چهار شتر ماده كه سن آنها شش ساله بوده و حامله هم باشند. جمعا صد شتر مى‌شوند.
خونبهاى قتل خطا بدين شرح است:
بيست شتر ماده كه مادرشان دو بار حامله شده‌اند و بيست شتر نرى كه مادرشان دو بار زائيده، شير داشته باشند. به علاوه سى شتر ماده كه مادرشان دو بار زائيده، صاحب شير باشند. به علاوه سى شتر كه از سه تا چهار سال باشند، جمعا صد شتر مى‌شوند. در قتل شبيه عمد و خونبها از مال قاتل داده مى‌شود، ولى در قتل خطا خونبها از مال خويشان قاتل پرداخت مى‌شود. خونبهاى فوق الذكر مخصوص مرد آزاد مى‌باشد، خونبهاى زن آزاده در هر صورت نصف ديه مرد است. ديه غلام و كنيز ارزش خود آنها است و مدت اداء ديه خطا سه سال وقت است و در قتل شبيه عمد دو سال و در قتل عمد يك سال، در قتل خطا و شبيه عمد وراث حق قصاص ندارند، ولى در قتل عمد وراث بين گرفتن ديه و يا قصاص مختارند در قتل عمد توبه پذيرفته نمى‌شود.
٩٣- و هر كه شخص مؤمن را به عمد و قصد به قتل برساند جزاى او جهنم است و هميشه آنجا خواهد بود، خداوند تعالى به او لعنت و غضب كرده و براى او در جهنم عذابى بزرگ آماده نموده است.
٩٤- اى ايمان آورندگان! زمانى كه براى جهاد در راه خدا خارج گشتيد، به محض تسلط و برخورد به كسى او را به قتل نرسانيد بلكه تحقيق و جستجو كنيد، مبادا بين آنها مسلمانى باشد، به هر كس كه اظهار ايمان كرد و در مقام اطاعت بر آمد، و گفت من مسلمانم شما به او نگوئيد (تو مؤمن نيستى) او را به قتل نرسانيد و اموالش را ضبط نكنيد، منظور شما از ثروت آنهاست، اما منفعت كثيره نزد خداوند تعالى است. اگر شما از متظاهرين به ايمان قبول نكنيد، شما هم در اول همين طور بوديد، پس از شما به چه جهت قبول كردند، خداوند تعالى به شما منت گذاشت، شما را در اسلام معروف و مشهور نمود، شما هم با آنهايى كه به اسلام داخل مى‌شوند، به خوبى رفتار كنيد.
البته تحقيق كرده فكر كنيد، مبادا شخص مسلمى را به قتل برسانيد، در حقيقت هر عملى انجام مى‌دهيد خداوند تعالى به آن خبردار است.