است به اشخاص صالح كمك كرده، مباشر امور آنها مى‌باشد.
١٩٧- آن بتهايى كه غير از خداوند تعالى خوانده عبادت مى‌كنيد آنها براى كمك شما قدرت ندارند و به نفس خويش نيز نمى‌توانند كمك كرده به دفع بلاهاى رسيده قادر نيستند به اين چيزها ستايش كردن روا نيست.
١٩٨- اگر آن بتها را براى هدايت به طرف عمل خير بخوانيد دعوت شما را نمى‌شنوند يا محمد آن بتها را مى‌بينى كه سوى تو مى‌نگرند (بتها را به شكل انسان و صورت ملائكه درست كرده بودند) ولى نمى‌توانند هيچ چيز ببينند و درك كنند (تكرار آيات براى بيان قباحت بت پرستى و ظاهر نمودن زشتى‌هاى آن مى‌باشد).
١٩٩- يا محمد مشركين به تو اذيت مى‌كنند به اذيت آنها صبر كن از آنها درگذر و گذشت را براى خود شعار كن و مردم را به اعمال نيك و پسنديده امر نما از اشخاص جاهل درگذر در برابر بديهاى آنها تو بدى نكن اگر آنها به تو بدى كنند تو از آنها گذشت كن.
٢٠٠- يا محمد اگر به تو از شيطان وسوسه‌اى برسد به خداوند تعالى پناه برده اين طور بگو (اعوذ باللّه من الشيطان الرجيم) در حقيقت خداوند تعالى دعا و پناه بردن تو را شنيده به احوال تو عالم است.
٢٠١- در حقيقت اشخاصى كه پرهيزكارى كرده و در اطاعت خداوند تعالى باشند زمانى كه به آنها خيال و وسوسه از شيطان رسيد همان وقت ملتفت شده متوجه مى‌شوند كه اين وسوسه از شيطان است، ناگهان ديده بصيرتشان باز و حق را بالمعاينه ديده وسوسه شيطان را از خود دور مى‌سازند.
٢٠٢- اما برادران شيطان و اطاعت كنندگان به آنها در ضلالتشان كمك كرده از ضلالت هيچ وقت خارج نمى‌شوند همين كه آنها در ضلالت ماندند شياطين براى ثابت كردن آنها در ضلالت دست بر نمى‌دارند تا آنها را درست به ضلالت انداخته ابدا خارج شدن نتوانند.
٢٠٣- يا محمد زمانى كه مشركين از تو معجزه‌اى خواستند، آن معجزه را براى آنها نياوردى، مشركين گفتند چرا براى ما معجزه نمى‌آورى، تو كه هر چيزى را از پيش خود مى‌آورى معجزه هم بياور. يا محمد بگو در حقيقت هر حكمى از طرف پروردگار من خداوند تعالى به من وحى مى‌شود من تابع آن هستم از نزد خود قادر به آوردن هيچ چيز نيستم اين قرآن دليل آشكار از طرف خداوند تعالى است، اين قرآن براى جماعتى كه به خداوند تعالى ايمان بياورند هدايت كننده و رحمت است غير از قرآن معجزه ديگر نمى‌توانيد از من ببينيد.
٢٠٤- اى مؤمنين زمانى كه قرآن خوانده شد به آن گوش دهيد ساكت باشيد ملاحظه ادب كرده تكلم نكنيد، باشد كه به سبب احترام به قرآن خداوند تعالى به شما رحم كرده گناهانتان را ببخشد.
٢٠٥- يا محمد پروردگار خود خداوند تعالى را در نفس خود در خفا و در مقام تضرع و خوف بدون نعره و فغان با كلمات مخفى ذكر كرده حمد و ثنا بكن، اوقات صبح و عصر بطورى كه ذكر شد خداوند تعالى را ذكر بكن از اشخاصى نباش كه از خداوند تعالى غافلند.
٢٠٦- يا محمد در حقيقت اشخاصى كه نزد پروردگار تو خداوند تعالى صاحب مرتبه بزرگند (پيغمبر و اولياء) در عبادت به خداوند تعالى كبر و غرور نمى‌كنند اشخاص ديگر به چه جهت كبر و غرور كرده جماد را به خداوند تعالى شريك قرار مى‌دهند اولياى الهى از عبادت خداوند كبر و غرور نمى‌كنند هميشه خدا را ذكر كرده به او عبادت كرده سجده مى‌كنند غير از او به چيز ديگر عبادت نمى‌كنند، شما هم تابع آنها شده به غير خداوند تعالى عبادت نكنيد.
٨ سوره انفال‌
در مكه نازل شده است‌
به نام خداى بخشنده مهربان‌
١- يا محمد از غنايم حاصله در جهاد (و ساير انفال) از تو سؤال مى‌كند آيا آن غنيمت در اختيار كيست؟ چه كسى آن را قسمت مى‌كند، بگو يا محمد غنيمت مال خداى تعالى و پيغمبر اوست و اختيار آن با پيغمبر مى‌باشد هر طور به خواهد قسمت مى‌كند. از خداى تعالى ترسيده درباره غنيمت با يكديگر دشمنى نكنيد بين يكديگر را اصلاح كرده به همديگر كمك باشيد، اگر به قرآن ايمان آورده‌ايد به خداى تعالى و پيغمبر او محمد صلّى اللَّه عليه و آله اطاعت كرده درباره غنيمت اختلاف ننمائيد.
٢- همانا، مؤمنين اشخاصى هستند كه چون نام خداوند تعالى نزد آنها ذكر شد قلب آنها را خوف الهى مى‌گيرد، و چون احكام الهى براى آنها خوانده شد ايمانشان افزوده مى‌شود، از صفت مؤمنين اين است كه در هر امر خود به پروردگار خود (خداوند تعالى) توكل مى‌كنند.
٣- ديگر از صفات مؤمنين اين است كه نماز مى‌خوانند هيچ وقت نماز از آنها فوت نمى‌شود، از روزيهاى اعطايى در راه خداوند تعالى احسان مى‌كنند.
٤- مؤمنين مذكوره ايمانشان به حق بوده براى آنها نزد ربشان خداوند تعالى مرتبت‌ها با بخشودگى و روزيهاى نيكو آماده است.
[توضيح: سوره انفال در بيان جنگ بدر كبرى نازل شده بعد از اين آيه شريفه بيان احوال جنگ يكا يك شروع مى‌شود:]