٣- صاحبان چهره‌هاى خوار و مذمت بار و مذلت بار آنانند (كه در دنيا) خود را به رنج انداخته به هر فسق و فجور و كردار نكوهيده مرتكب شده‌اند.
٤- (صاحبان اين چهره‌ها) به وسط آتشى كه حرارت آن شديد است داخل گشته در آن غرق مى‌شوند.
٥- از آب چشمه‌اى به منتهى درجه گرمى رسيده نوشانده مى‌شوند جهنميان براى شدت عذاب عوض آب نوشيدنى آب داغ خواهند نوشيد.
٦- براى آنان (اهل دوزخ) طعامى جز ضريع نيست.
٧- (چون ضريع از جنس خوراكهاى معمولى انسان نيست و نفس از آن تنفر دارد لذا) نه نيرويى بر بدن مى‌دهد و نه گرسنگى را از بين مى‌برد (چنين چيزى غذا نبوده فقط براى تعذيب خواهد بود).
٨- (يا محمد) چهره‌هايى (صورتهاى مؤمنين) در آن روز منعم و مسرورند (آثار فرح و سرور و نيل به نعمت و كرامت در آنها ظاهر و هويدا است).
٩- (صاحبان اين چهره‌ها همين كه نعمتهايى را كه خدا به آنها عطا كرده است ديدند) از سعى خويش (كه در دار دنيا براى اطاعت خدا به كار برده‌اند) راضى و خوشنود مى‌گردند.
١٠- در بهشتى كه (با شرافت و) عالى مقدار است خواهند بود.
١١- (در آن بهشت سخن) لغو باطلى به گوششان نمى‌خورد.
١٢- چشمه‌هايى در آن است (كه به وفور به هر طرفى) جارى است.
١٣- در آنجا (در جنت براى مؤمنين) تختهاى بلند پايه مهيا است.
١٤- (به هر طرفى كه رو آورند براى آنها) مشربه‌هايى جهت نوشيدن نهاده شده است.
١٥- براى تكيه كردن آنان بالشهاى پهلوى هم چيده آماده هستند (تا هر وقتى كه خواستند بنشينند و به آنها تكيه كنند).
١٦- فرشهاى فاخر (در مجلس آنها) گسترده شده و تمام اين نعمتها براى آنها مهيا گرديده است.
١٧- (يا محمد منكر قدرت كامله ما نگردند) آيا به سوى شتر (با نظر دقت و تفكر) نگاه نمى‌كنند كه خداى تعالى آن را «كشتى خشكى» چگونه (مخلوق عجيبى) آفريده است؟
١٨- و آيا به آسمان نمى‌نگرند كه چگونه مرتفع گشته (فضاى غير متناهى به هيچ طرفى انتها ندارد و به هر سويى كه نظر افكنده شود همان بعد ما لا نهايه به چشم آمده و تصور انتهايى براى آن ممكن نيست).
١٩- و به سوى كوه‌ها (نمى‌نگرند) كه چگونه (ثابت و بر زمين) نصب شده؟ (به هيچ وجه زايل نمى‌شوند؟)
٢٠- و به سوى زمين (آيا نگاه نمى‌كنند) كه چگونه بسط يافته (براى هر ذى حياتى جايگاه معيشت و مقام استقرار قرار داده شده؟
آفريدن اين چيزها آيا بر قدرت كامله خداى تعالى دلالت ندارد؟).
٢١- (يا محمد مشركين در اين دلايلى كه ذكر شد نظر نخواهند كرد ليكن) تو واعظ و پند آموزنده هستى (دلايل و برهانها را) به خاطر آنها بياور
٢٢- (وظيفه تو همين وعظ و پند دادن است) بر آنها چيره و مسلط نيستى (تا اين كه به زور و اكراه آنان را داخل ايمان نمايى، ايمان و عدم ايمان به اختيار خود آنان واگذار شده است).
٢٣- ليكن هر كه (از دين اسلام) اعراض نموده كافر گردد
٢٤- خداى تعالى (بر او غالب است و) او را به عذابى بزرگ معذب خواهد كرد.
٢٥- در حقيقت بازگشت آنها (پس از آن كه مرگ آنان را دريافت) به سوى ما خواهد بود.
٢٦- (بعد از آن كه به سوى ما بازگشته جمع گرديدند) در حقيقت حساب آنها بر ما است جز ما كسى حساب نخواهد خواست، حساب آنها را روى حق و عدل رسيدگى و جزاى هر شخصى را مطابق عملى كه كرده است خواهيم داد.
٨٩ سوره فجر
در مكه نازل شده است به نام خداى بخشنده مهربان‌
١- (يا محمد) قسم به زمان صبح (كه افضل اوقات است)
٢- و قسم به ده شب (از اول ذى الحجه تا دهم آن) كه افضل شبها هستند.
٣- و قسم به جفت ده شب (شب دهم) و به فرد آن (شب نهم) كه اين دو شب افضل اين ده شب است.
٤- و قسم به شب زمانى كه سير كرده تمام مى‌شود و به روز داخل مى گردد (به اين چيزها قسم مى‌خورم كه البته به كفار و عاصيان عذاب خواهم كرد).
٥- (يا محمد) آيا در قسم خوردن به اين چيزها براى صاحبان عقول قسم خوردن كفايت مى‌كند يا باز قسم ديگر مى‌خواهند البته براى صاحبان عقل بايد يكى از اين قسمها كفايت كند.
٦- (يا محمد) پروردگار تو البته به عذاب كردن عاصيان قادر است آيا نديدى (يعنى نشنيده‌اى البته با خبر دادن ما شنيده و دانسته‌اى) پروردگار تو چگونه به جماعت عاد اول (جماعت ارم) كه به عمارات رفيع صاحب ستونهاى بلند مالك بودند عذاب فرستاد و چگونه آنها را هلاك نمود.
٧- (يا محمد) پروردگار تو البته به عذاب كردن عاصيان قادر است آيا نديدى (يعنى نشنيده‌اى البته با خبر دادن ما شنيده و دانسته‌اى) پروردگار تو چگونه به جماعت عاد اول (جماعت ارم) كه به عمارات رفيع صاحب ستونهاى بلند مالك بودند عذاب فرستاد و چگونه آنها را هلاك نمود.