ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٢٦٩ - ١٩ سوره مريم

آن را ضايع سازند، زن من هم نازا مى‌باشد (زنم به حالت پيرى رسيده است).
٦- اى پروردگار من، از فضل و رحمت خود بدون سبب فرزندى كه به من و آل يعقوب وارث شود عطا فرماى (يعنى فرزندى كه وارث نبوت باشد نه وارث مال) اى پروردگار من آن فرزند را متقى و پرهيزكار قرار بده تا از هر عمل او راضى باشى و هيچ خلاف از او سر نزند.
٧- (همين كه زكريا دعا كرده اولاد خواست خداوند تعالى به او فرمود) اى زكريا دعاى تو را قبول كردم در حقيقت تو را به فرزندى بشارت مى‌دهيم كه اسم او يحيى است (يعنى او را يحيى نام مى‌گذارى) پيش از اين در امم سالفه همنامى براى او نداده‌ايم شخصى به نام يحيى قبل از اين در بين امم پيشين نبوده است.
٨- (همين كه دعاى زكريا مستجاب شده و خداوند تعالى به او وعده فرزند داد زكريا چون خودش پير و عيالش يائسه بود خواست چگونگى بچه‌دار شدن عيالش را بفهمد و براى مردم نيز قدرت كامله الهى آشكار شود لذا اين سؤال را از خداوند تعالى نموده) گفت اى پروردگار من چگونه پسرى براى من ميسر است در حالى كه زنم پير و نازا، و خودم نيز به ضعف پيرى رسيده‌ام؟ از داشتن اولاد مأيوسم بدنم خشك و مفاصل و استخوانهايم ضعيف شده مثل درخت خشك شده‌ام الهى بر من معلوم ساز كه چگونه براى من فرزند خواهد شد.
٩- (خداوند تعالى سخن زكريا را گواهى فرموده) گفت چنين است مى‌گويى به ظاهر از پدر و مادر پير فرزند نمى‌شود، اما پروردگار تو مى‌فرمايد كه دادن فرزند امر بسيار آسان مى‌باشد من تو را (اى زكريا) قبل از يحيى كه چيزى نبودى خلق كردم اگر چه يحيى از پدر و مادر پير به عمل خواهد آمد اما در خلق تو و يحيى براى من هيچ تفاوتى نيست.
١٠- زكريا گفت اى پروردگار من براى من علامتى قرار بده تا بدان علامت آبستنى عيالم را به يحيى بدانم، خداوند تعالى فرمود (زكريا) علامت تو اين است كه سه شب و سه روز با وجود سلامتى تمام اعضاى بدن و زبان، قادر به تكلم نمى‌شوى، (همين كه وقت مقرر رسيد عيال زكريا به يحيى حامله شد زبان زكريا بند آمده نتوانست سخن گويد ولى براى عبادت و ذكر احديت زبانش روان بود).
١١- (جماعت در بيرون عبادت خانه منتظر زكريا بودند) زكريا از عبادت خانه خارج شده و به طرف قوم رفت به سبب بسته شدن زبان، زكريا به ايماء و اشاره به قوم فهمانيد كه خداوند تعالى را ذكر نموده صبح و شام نماز بخوانيد.
١٢- (همين كه وقت حمل تمام شد يعنى يحيى متولد گرديد بعد از چند سال قبل از رسيدن به حد بلوغ خداوند تعالى به او علم و حكمت كرامت فرموده خطاب به او فرمود) اى يحيى توراة را بگير و به توفيق و كمك خداوند تعالى احكام مندرج در آن را به راستى عمل كن فقاهت و فهم احكام توراة را به هنگام طفوليت به يحيى عطا كرديم.
١٣- (يحيى) به هر مخلوقى رحم كرده مهربانى و پاكى ظاهرى و باطنى را از طرف خودمان به يحيى عطا كرديم، يحيى متقى بوده از هر عمل شرى پرهيز كرده تارك گناه صغيره و كبيره بود. (از ابن عباس روايت شده مى‌گويد در طفوليت بچه‌هاى همسال يحيى را به بازى دعوت كردند گفت ما را نه براى بازى آفريده‌اند).
١٤- يحيى به پدر و مادر خود احسان كننده بود اهل كبر و غرور نبوده و غضبناك و بى‌باك نمى‌شد و عاصى به خداوند تعالى نبود.
١٥- آن روزى كه يحيى متولد شد و آن روزى كه فوت شده داخل قبر مى‌شود و آن روزى كه از قبر برخاسته به محشر وارد مى‌شود در اين سه حال از طرف ما سلام به يحيى باشد.
١٦- (يا محمد) احوال مريم را ذكر كرده او را به ياد آور زمانى كه از خودش و اقرباى خود كنار شده و در شرق بيت المقدس براى عبادت خلوت نمود.
١٧- بين خود و قومش حجابى قرار داد تا در موقع عبادت به وى مطلع نشوند، آن زمان كه مريم براى عبادت در منزل خويش خلوت كرده بود نزد او روح خود (جبرئيل) را فرستاديم و به هيكل انسان كامل به مريم نمودار و نمايان گرديد.
١٨- (مريم به ديدن جبرئيل به صورت انسان از او خوف كرده از عصمت و عفت خود به خداوند تعالى پناه برده) گفت من از تو، به خداوند تعالى پناه مى‌برم اگر تو از متقيان هستى از من كنار شو به من ظلم نكن.
١٩- (جبرئيل ديد كه مريم از او به خوف افتاده) گفت در حقيقت‌