در موقع خروج از مدينه براى فتح مكه هم چنان كه وعده فرموده‌اى به قدم صدق خارج كن تا اين كه خروجم براى جهاد به راستى از براى تو باشد، الهى براى من از جانب خود سلطنت و قوتى قرار بده كه به من كمك شده و به سبب آن همه مخالفين اسلام را ذليل و مخذول كنم (خواسته‌هاى رسول اكرم را خداوند تعالى بر او عطا فرمود).
٨١- (يا محمد همين كه مكه را فتح كرده داخل شهر شدى آن وقت همه بتها را بشكن و پراكنده ساز، بگو دين حق اسلام بيامد بت پرستى و شرك باطل و نابود و هلاك شد، در حقيقت باطل محو و نابود شدنى است و ثبات پذير نيست.
٨٢- (يا محمد) از آيات قرآن شريف آياتى را نازل مى‌كنيم (چنان كه دوا براى بيماران شفا مى‌شود) آن آيات هم براى مؤمنين شفا و رحمت مى‌شود و به سبب آن ايمانشان افزوده شده و به مقام يقين رسيده از جهالت خلاص مى‌شوند (آنان كه خود را مؤمن مى‌نامند عجب خلاص شده‌اند؟) اين قرآن براى ظالمين جز ضرر هيچ چيز اضافه نمى‌كند.
٨٣- و چون به انسان صحت بدن و نعمت وافر انعام كنيم به جاى شكر از نعم الهى رو بگرداند و از كبر و غرور از خداوند تعالى اعراض نموده كفر ورزد، و چون شرى از فقر و ناخوشى بدو برسد آن وقت از تفضل و رحمت الهى مأيوس مى‌شود و حال آن كه از رحمت خداوند تعالى جز اشخاص كافر مأيوس نمى‌شوند.
٨٤- بگو به مشركين (يا محمد) هر كس بنا به مذهب و طريقه خود عمل مى‌كند از شما مشركين اعمال قبيح صادر مى‌شود اما از مؤمنين عمل نيكو به وجود مى‌آيد شما مشركين به عمل خود مشغول باشيد تا خداوند تعالى از شما انتقام بكشد، پروردگار شما مى‌داند كه چه كسى در راه هدايت بوده و داراى دين و مذهب محكم است.
[توضيح: اهل مكه از يهوديان تعليم گرفته از رسول خدا سؤال مى‌كردند، يهوديان گفتند اگر رسول خدا حقيقت روح را بيان كرد بدانيد كه او پيغمبر نيست اگر بيان نكرد و مبهم گذاشت چنان كه در تورات مبهم است آن شخص پيغمبر است اهل مكه براى امتحان نزد پيغمبر اكرم آمده درباره روح سؤال نمودند خداوند تعالى به آنها جواب داده فرمايد:] ٨٥- (يا محمد) مشركين از تو (حقيقت) روح را سؤال مى‌كنند كه آن شيئى چيست؟ (روح در انسان لطيفه الهى است به آن گاهى عقل و گاهى نفس و گاهى روح گفته مى‌شود كه تماما يك چيز هستند) (يا محمد) در جواب آنها بگو روح چيزى از امر پروردگار من است كه به امر او به وجود آمده و شما از حقيقت آن اطلاعى نداريد.
٨٦- (يا محمد) همان طور كه علم روح را از شما منع كرده و به هيچ كس حقيقت آن را تفهيم نكرده‌ايم اگر بخواهيم قرآن را كه به تو وحى كرده‌ايم از سينه تو محو ساخته هيچ اثر از آن باقى نمى‌گذاريم بعد از آن براى خود وكيلى پيدا نمى‌كنى كه آن را از ما باز گرداند و دوباره در سينه تو جمع كند و تو حافظ آن باشى، همه اينها به دست خداوند تعالى مى‌باشد.
٨٧- مگر اين كه پروردگار تو، به تو رحم كرده دوباره آن (قرآن) را به تو برگرداند و به سينه تو جمع كند، جز خداوند تعالى هيچ كس به اين امر قادر نيست (يا محمد) فضل و بخشش خداوند تعالى به تو خيلى بزرگ و بيشتر است به تو علم قرآن داده و بين اعراب جاهل تو را انتخاب كرده صاحب هنر و كمالات قرار داده است.
٨٨- بگو (يا محمد) اگر طوايف انس و جن هر دو جمع شده و به هم كمك شوند كه مثل اين قرآن را بياورند به مثل اين قرآن نمى‌توانند بياورند اگر چه بعضى از ايشان پشت به هم داده به هم كمك شوند (باز) مثل اين قرآن را نمى‌توانند بيارند.
٨٩- (يا محمد) ما در اين قرآن از هر معنى مثلهايى گردانيده ذكر كرديم بلكه مردم متذكر شده ايمان بياورند ولى اكثر مردم سخنان قرآن را انكار كرده جز كفر چيز ديگر قبول نكردند.
٩٠- همين كه براى جماعت قريش معجزه بودن قرآن آشكار شد دلايل و براهين ديگر نيز براى حق بودن قرآن به آنها رسيده حجت بر ايشان تمام شد، عاجز مانده و مثل شخص ناچار و وامانده به خواستن معجزات ديگر شروع كردند (گفتند يا محمد به تو ايمان نمى‌آوريم تا براى ما از اين سرزمين (مكه) چشمه‌اى خارج سازى كه هرگز آب آن قطع نشود.
٩١- (يا محمد) اگر اين معجزه نشود (قريش مى‌گويد) در سرزمين مكه كه احداث باغ ميسر نيست از خرما و انگور باغى درست كن از بين درختان آن باغ نهرها روان كن به طورى كه آب تقسيم شده و بين درختان به طور كامل جارى شود.
٩٢- و يا (اگر اين معجزه هم نباشد) قطعه‌اى از آسمان بيفكن هم چنان كه تو خود گمان بردى (مقصودشان تكرار سخنى است كه در آيه عليحده خداوند تعالى فرموده است «اگر ما بخواهيم قطعه از آسمان بر سرشان فرود آورده آنها را هلاك مى‌سازيم» در اينجا سقوط آسمان را از پيغمبر در مقام معجزه مى‌خواهند) يا اين كه خداوند تعالى و ملائكه را بياورى تا به صدق و صحت گفتار تو