[توضيح: حضرت ايوب در حال مرض (هم چنان كه در مريض‌ها مشاهده مى‌شود) از عيال خود رنجيده خاطر شده قسم خورد كه اگر خداوند تعالى به او شفا دهد صد تازيانه و يا صد چوب به او بزند همين كه شفا يافت از آن قسم پشيمان شده براى شكستن قسم هم جرئت ننمود خداوند تعالى بنا به حسن خدمت عيال ايوب به او وحى نمود كه يك دسته چوب نازل به تعداد صد عدد بردار يك دفعه به عيالت بزن تا اعتبار قسم محفوظ بماند. به سبب احترام قسم خداوند تعالى اين مطلب را به ايوب القاء فرمود چنان كه ضمن آيه كريمه خبر مى‌دهد.] ٤٤- (يا محمد) به ايوب خطاب كرده گفتيم اى ايوب در حق عورت خود قسم خود را نشكسته احترام قسم را ملاحظه كرده يك دسته نازل به مقدار صد عدد از چوبهاى خشك برگير و به او بزن تا قسم خود را بجاى آورده باشى (يا محمد) چنين رفتار با ايوب از اين جهت بود كه در حقيقت ما او را در هر بلا و محنتى صبور يافتيم از اين جهت با او چنين رفتار كرديم چه نيكو بنده‌اى بود ايوب، در حقيقت در هر امر خود به طرف ما رجوع كننده بود، ايوب هم عمل كرده به قسم خود وفا نمود عيال ايوب اگر چه مستحق تنبيه نبود ليكن بنا به احترام مى‌فرمايد كه به قدر امكان نبايد قسم خورد و اگر قسم خورديد آن را نشكسته عمل كنيد (قسم جز به ذات احديت لغو مى‌باشد قسم بايد فقط به صيغه الهى باشد).
٤٥- (يا محمد) بندگان ما ابراهيم و اسحاق و يعقوب را ذكر كرده ياد كن صفت آنها اين بود كه صاحبان توانايى در عبادت و بصيرت در دين بودند.
٤٦- (يا محمد) (سه نفر انبياء مذكور را) به سبب صفات ممتازى كه داشتند بنده خالص خود قرار داديم آن صفتشان اين بود كه هميشه ذكر آخرت كرده از مرگ غافل نبودند.
٤٧- در حقيقت آنها نزد ما از بين هم‌جنسان خود (نوع بشر) برگزيده و اختيار شده و اشخاص بزرگوار هستند.
٤٨- (يا محمد) آن سه نفر (اسماعيل و يسع و ذا الكفل) را هم ذكر كرده ياد كن همه اينها از برگزيدگان نوع بشر هستند.
٤٩- (يا محمد) احوال اين انبياء كه بر تو ذكر شد قسمتى از ابواب قرآن مى‌باشد (يعنى قرآن معجزه تو چند قسمت مى‌باشد قسمتى نيز مربوط به احوال انبياء است كه براى تو ذكر مى‌شود) در حقيقت (يا محمد) براى اشخاص متقى در آخرت منازل نيكو بازگشتى است.
٥٠- آن منازل باغات جاويدان است كه درهاى آن باغات براى آنها باز است براى دخول آنها هيچ مانعى نيست.
٥١- به آن باغات داخل شده در حال تكيه به آن تختها روى همان تختها مى‌نشينند بعد از جلوس روى تختها خادمين موكل را صدا زده ميوه‌جات فراوان و آشاميدنيهاى بسيار مى‌خواهند همان وقت براى آنها حاضر مى‌شود.
٥٢- براى مصاحبت آنها (چنان كه در دنيا نزد اشخاص معمول است) حوريان هم سال آماده مى‌باشد (پس چه بهتر! ديگر يكى به ديگرى فخر نمى‌كند كه سن رفيق من از سن رفيق تو كمتر است) در حالى كه چشمان خود را به صاحب خود دوخته به ديگرى التفات نمى‌كنند.
٥٣- اى مؤمنين اين نعم آخرت كه ذكر مى‌شود چيزهايى است كه براى روز حساب (قيامت) به شما وعده داده مى‌شود براى تحصيل چنين نعمتى در دنيا سعى بكنيد تا در آخرت براى شما حاضر شود.
٥٤- اى مؤمنين نعم مذكور روزيهاى ما است كه براى آنها قطع و تمام شدن نيست بلكه ابدا موجود خواهند بود.
٥٥- اى مؤمنين به نعمى كه به شما اعطا خواهد شد مستحضر شديد الحال ببينيد كه براى مشركين و عاصيان چه عذابى هست) در حقيقت براى اشخاص گمراه و عاصى منازل و مرجع بد آماده است.
٥٦- آن منازل همان جهنم است كه آنجا داخل مى‌شوند براى آنها به طور بدى مفروش و حاضر شده است.
٥٧- اين است عذاب جهنم بايد آن را بچشند آب منتها گرم و چركهاى جارى شده از ابدان جهنميان را بايد بنوشند.
٥٨- چنان تصور نشود كه عذاب جهنم منحصر به همين چيزهاست بلكه غير از آن انواع عذابهاى گوناگون ديگر هست كه همه را جهنميان خواهند چشيد.
٥٩- همين كه روز قيامت رؤسايى كه مردم را به ضلالت انداخته‌اند داخل جهنم شدند از پس آنها موقع داخل كردن تابعين آنها، رؤسا به تابعين نگريسته به هم مى‌گويند اين گروهى هستند كه با شما به دوزخ مى‌آيند راحتى و آسايش بر اينها نباشد. آنها هم به آتش جهنم داخل مى‌شوند. (البته براى آنها راحتى نخواهد بود).
٦٠- تابعين در جواب رؤسا مى‌گويند بلكه راحتى و آسايش بر شما نباشد، شما به كفر و شرك ما باعث شده به اعمالى كه مستحق عذاب هست سبب گشتيد الحال به ما طعن مى‌زنيد ما و شما هر دو به جهنم داخل شديم چه آرامگاه بدى است اين جهنم.
٦١- بعد از آن تابعين براى رؤسا دعاى بدى كرده مى‌گويند اى پروردگار ما هر كه در دنيا ما را به ضلالت انداخته و باعث عذاب ما گرديد از اين آتش جهنم به او چندين برابر عذاب بكن.
٦٢- بعد از آن اهل جهنم نگريسته مؤمنين را كه در دنيا استهزاء مى‌كردند نديده به هم مى‌گويند كجا هستند آن مردانى (مؤمنينى) كه ما در دنيا آنها را از جمله اشخاص شرير مى‌شمرديم اكنون آنها را اينجا نمى‌بينيم.
٦٣- در دنيا آنها را مسخره كرده استهزاء مى‌كرديم الحال آنها را اينجا نمى‌بينيم شايد به بهشت رفته باشند؟ و يا اينجا هستند در موقع دخول به جهنم از وحشت، چشمانمان آنها را نديده است.
٦٤- (يا محمد) مخاصمه اهل جهنم و نزاع و جدال آنها با هم حق‌