خلفاى بنى اميه كه در فسق و فجور مشهور بود روزى به قرآن شريف استخاره نمود همين آيه آمد. گفت تو، به من «جبار عنيد» مى‌گويى قرآن را گوشه‌اى گذاشت و به دست خود كمان گرفت و با تير آن را پاره پاره ساخت زمانى نگذشت كه خلق اجتماع نمودند و به سبب فسق او را پاره پاره كردند (لعنة اللَّه على الظالمين). قصص پيغمبران و جماعاتى كه نام آنها معلوم نيست تمام شد بعد از اين عذاب آخرت شخص ظالم را بيان مى‌فرمايد).
١٦- حال شخص ظالم در دنيا چنين بوده، در آخرت نيز برايشان جهنم آماده است به شخص ظالم در جهنم از چرك و كثافات مى‌نوشانند.
١٧- به زور و جبر از آن كثافات به جاى آب جرعه جرعه مى‌خورد، اما نمى‌تواند آن را فرو برد (چگونه ممكن است كه ببلعد) و مرگ از هر طرف به او رو مى‌آورد، اما نمى‌ميرد تا از عذاب خلاص شود هيچ وقت براى ظالم مرگ نيست. و چون داخل جهنم شد در پيشاپيش او همه وقت عذاب شديد و غليظ موجود است، (اهل قرآن درباره عذاب ظالم فكر كرده از اين آيه عبرت گيرند).
١٨- مثل اعمال اشخاصى كه به پروردگار خود كافرند، چنين است كه كردارهاى ايشان همچون خاكستر است كه باد سخت در طوفان، آن را برداشته و به هوا برده و بر اطراف پراكنده سازد چنان كه از اين خاكستر هيچ وقت فايده حاصل نمى‌شود از اعمال آنها هم در حال كفر هيچ فايده حاصل نخواهد شد، و روز قيامت از ثواب اعمال خير دنيا به هيچ وجه بهره نبرند ضلالت و گمراهى دور از حق اين است.
١٩- (اى انسان) آيا به آسمانها و زمين نظر نكرده و فكر نمى‌كنى بر اين كه خداوند تعالى اينها را بنا به حكمت و از روى غرض خلق نموده عبث نيافريده است اگر خداوند تعالى بخواهد شما را از روى زمين مى‌برد و به جاى شما مخلوق تازه آورده برقرار مى‌سازد.
٢٠- برداشتن شما از روى زمين و برقرار نمودن خلق ديگر به جاى شما به خداوند تعالى امر مشكل و دشوارى نيست. (چنان كه قبل از شما جماعت عاد و ثمود را هلاك كرده جماعت ديگر در جاى آنها قرار داد).
٢١- روز قيامت اعمال قبيحه اشخاصى كه در دنيا بعد از ارتكاب آن را پوشانيده‌اند آشكار شده هيچ چيز بر خداوند تعالى مخفى نمى‌ماند، روز قيامت اشخاص ضعيف به بزرگان مى‌گويند ما در دنيا تابع شما شده و به شما اطاعت كرديم هر حكمى و روشى كه داديد عمل نموديم، حال ممكن است كه شما هم به ما كمك كنيد عذاب خداوند تعالى را از ما دفع كنيد و ما را خلاص نماييد؟ گويند اگر ما را در دنيا هدايت الهى بود ما هم شما را هدايت كرده بوديم ليكن ما گمراه بوديم و شما را به ضلالت انداختيم (اشخاص خبيث خباثت و كفر قلبى خود را در آخرت به مثل دنيا به خداوند تعالى نسبت داده اميد نجات و خلاص شدن را دارند) عذاب براى ما و براى شما برابر است به معذب بودن خودمان جزع كنيم يا صبر كنيم، براى ما راه نجات و خلاصى نيست هميشه در اين عذاب هستيم.
٢٢- روز قيامت بعد از رسيدگى به حسابها و فراغت از هر امر و تفكيك اهل جهنم از بهشتيان، شيطان به اهل جهنم خطاب كرده گويد اى كفار و عاصيان درگاه احديت، خداوند تعالى به شما در دنيا وعده به حق داد (بعثت روز قيامت و ديدن نتيجه اعمال) و به وعده خود هم وفا نمود من هم به شما خلاف وعده الهى را دادم اما به وعده خود وفا نكردم من به شما هيچ گونه تسلطى نداشتم تا شما را به جبر و عنف به كفر و معصيت وادارم مگر همان قدرى كه شما را به سوى كفر و معصيت خوانده‌ام، شما هم دعوت مرا قبول كرده كفر و معصيت را اختيار نموديد، پس امروز شما مرا مذمت و ملامت نكنيد بلكه نفس خودتان را مذمت كنيد، زيرا خداوند تعالى شما را به دليل و برهان دعوت نمود اطاعت نكرده اعراض نموديد، من بدون دليل وسوسه نمودم شما قبول كرده اطاعت نموديد. (شيطان مى‌گويد) در چنين روزى من فرياد رس شما نبوده نجات دهنده شما از عذاب پروردگار نيستم شما هم فريادرس من نبوده نجات دهنده من از عذاب پروردگار نيستيد، من به آنچه قبل از اين در كارهاى خداوند تعالى مرا شريك مى‌كرديد كافر شدم (شيطان مى‌گويد) در چنين روزى از براى ظالمين عذاب اذيت دهنده بزرگى است.
٢٣- ايمان آورندگان به خداوند تعالى را كه اعمال نيك انجام دهند، روز آخرت به اذن خداوند تعالى به باغات چندى كه از زير درختان و قصور آنها انهار جارى است مى‌برند آنجا هميشه مانده خارج نمى‌شوند تحيّت و بخشش اهل بهشت سلام رساندن ملائكه از طرف خداوند تعالى مى‌باشد (از طرف خداوند تعالى ملائكه به اهل جنت سلام مى‌رسانند سلام الهى براى بهشتيان ما فوق تمام نعمتها و لذات مى‌باشد).
٢٤- (يا محمد) آيا نمى‌بينى كه خداوند تعالى براى شما چگونه مثل ذكر مى‌كند؟ كلمه توحيد (لا اله الا اللَّه) را به درخت بارده تشبيه نموده، و درخت را براى آن مثل ذكر مى‌كند، چنان كه فرمايد كلمه پاك (لا اله الا اللَّه) مثل درخت پاك ميوه دهنده است، كه اصل و ريشه آن در زمين محكم و ثابت بوده و شاخه‌هايش در آسمان است.