تا به امر او در درياها كشتيها روان شده شما را به مقصودتان برسانند به سبب مسافرت با كشتيها در دريا فضل و رحمت خداوند تعالى را طلب كرده تحصيل روزى كنيد البته بايد به اين نعم خداوند تعالى شاكر باشيد.
١٣- خداوند تعالى به قدرت كامله خود هر چيزى را كه در آسمانها و زمين است براى رفع احتياج شما نوع بشر خلق نموده، همه آن چيزها از خداوند تعالى است موجد و مكون آن اشياء روى حكمت خداوند يگانه است، در اين (آن چيزهايى كه ذكر شد) براى اشخاصى كه به قدرت و توحيد خداوند تعالى فكر كرده حقيقت امر را درك كنند دليل و براهين موجود است.
١٤- (يا محمد) بگو به مؤمنين آنان كه به وعده‌هاى خداوند تعالى اميدوار نشده به خداوند تعالى عاصى مى‌شوند و به شما اذيت و آزار مى‌رسانند از آنها درگذرند و ببخشند و براى بدى آنها بالمقابله عوض نكنند بلكه آنها را به خداوند تعالى واگذار نمايند، تا خداوند تعالى به همان مؤمنين جزاى اعمال خيرى را كه كرده‌اند داده دشمنانشان را ذليل كند.
١٥- (يا محمد) هر شخصى كه عمل صالح انجام دهد جزاى آن عايد نفس خود آن شخص مى‌گردد، هر شخصى كه عمل خبيث و زشت انجام دهد ضرر آن به آن شخص عايد مى‌شود بعد از آن اعمال موت شما را درك كرده به طرف پروردگارتان خداوند تعالى رجوع خواهيد كرد. آن وقت جزاى عمل هر شخص به او خواهد رسيد.
١٦- (يا محمد) حقيقتا قبل از تو به بنى اسرائيل كتاب (تورات) داده علم قضاوت بين مردم و طريقه آن، و پيغمبرى به آنها عطا كرديم (موسى و غير او پيغمبران ديگر به آنها فرستاديم) از روزيهاى حلال و روزيهايى كه نفس قبل از عادت از آن متنفر نمى‌شود به آنها روزى داديم و از همنوعان خود آنها را تفضيل داده و از همه‌شان عزيز و مكرم قرار داديم.
١٧- در اين امر به آنها دليل و براهين داديم تا اين كه امر دين از روى دليل ثابت شود (بين ملت و جماعتى پس از ظهور علم و شيوع آن بايد هر گونه اختلاف از بين آنها رفع شده موقوف شود ليكن امر بنى اسرائيل بر عكس شد) پس از آمدن علم (تورات) به آنها از حسد و عداوت در امر دين اختلاف كرده علماء و رؤسايشان هر يك براى خود بدعتى اختراع نموده در بين مردم رواج دادند (يا محمد) پروردگار تو خداوند تعالى روز قيامت ميان آنها در امرى كه اختلاف كرده‌اند حكم خواهد نمود.
١٨- (يا محمد) بعد از دادن شريعت به امت موسى و اختلاف در آن تو را در امر دين با شريعت عليحده و طريق ديگر قرار داده، درباره همان شريعت به تو قرآن نازل نموديم به همان شريعت (قرآن) تابع شده به دين و مذهبى كه به خواهش نفس اشخاص جاهل و نادان بنا شده تابع نباش.
١٩- در حقيقت اشخاص جاهل و نادان نمى‌توانند تو را از اراده خداى تعالى بى‌نياز كنند در هر امرى احتياج تو، به خداوند تعالى است (يا محمد) تو اشخاص جاهل و نادان ظالم را دوست مگير.
ظالمين را ظالمين مانند خودشان دوست مى‌دارند اما دوستان اشخاص متقى خداوند تعالى است آنها بايد خداوند تعالى را دوست بدارند نه ظالمين را.
٢٠- امور دين و حكمت كه در اين قرآن شريف مندرج است براى مردم جهت باز شدن ديده قلبشان سبب است. و براى ايمان آورندگان و معتقدين حقانيت او موجب هدايت از ضلالت و رحمت از عذاب است.
٢١- (يا محمد) اشخاصى كه كفر و معصيت كسب مى‌كنند چنان گمان دارند كه ما آنها را مانند اشخاص مؤمن و صاحب علم صالح قرار داده در آخرت آنها را مساوى هم قرار خواهيم داد، و همان طور كه در حيات دنيا با مؤمنين برابر بوده بلكه از آنها خوشگذران‌تر بودند در حال ممات نيز با آنها برابر خواهند بود، چنين ظن عاصيان باطل است، بد حكم مى‌كنند هيچ وقت با مؤمن برابر نخواهند شد، مؤمنين در نعمت و عاصيان در عذاب خواهند بود.
٢٢- خداوند تعالى آسمانها و زمين را از روى حق و حكمت خلق فرموده تا به توحيد و قدرت او دلالت كنند و به اشخاصى كه قائل به توحيد باشند يا نباشند جزاى عملى كه كسب كرده‌اند داده شده هيچ وقت به آنها ظلم نخواهد شد.