٢٩- اى قوم من از گفتن اين كه به غير از خداوند تعالى به ديگرى عبادت نكنيد از شما مالى طلب نمى‌كنم (چرا از من فرار مى‌كنيد؟) اجر و مزد من جز به عهده خداوند تعالى نيست از شما هيچ چيز توقع ندارم (بزرگان امت نوح به نوح گفتند: اشخاص پست و فقير را كه به تو ايمان آورده‌اند از خود دور كن تا بلكه ما به تو ايمان بياوريم نوح در جواب آنها فرمايد): اشخاص مؤمن فقير را من از نزد خود نرانده و طرد نمى‌كنم آنها روز قيامت رحمت پروردگار خود را ملاقات خواهند كرد به كسى كه آنها را از خود براند خداوند تعالى عذاب و عقاب مى‌كند، من چگونه آنها را از خود طرد كنم لكن به نظر من شما مثل گروه جهال و سفها هستيد كه به مؤمنين كبر و غرور ورزيده و آنها را پست حساب مى‌كند.
٣٠- اى قوم اگر من مؤمنين را از نزد خود رانده و آنها را طرد كنم خداوند تعالى به خاطر آنها به من عذاب كرده و انتقام مى‌كشد آن وقت كمك و نگاهدار من از عذاب الهى چه كسى خواهد بود؟ آيا شما آن قوه و قدرت را داريد؟ چرا فكر و تأمل نكرده نصيحت و موعظه قبول نمى‌كنيد.
٣١- (اى قوم) من به شما نمى‌گويم خزينه‌هاى خداوند تعالى پيش من است تا شما انكار كرده بگوئيد دروغ مى‌گويى از مال دنيا نزد تو چيزى نيست تا اين كه از ما برتر باشى و علم به امر غيب را ادعا نمى‌كنم تا مرا به دروغ و افترا نسبت دهيد و نمى‌گويم من ملكم از طرف خداوند تعالى آمده‌ام تا شما بگوئيد كه تو هم انسان هستى چرا خود را به دروغ ملائكه مى‌نامى. و هرگز در حق آنها (مؤمنان) كه به نظر شما حقير و بى‌مقدار مى‌رسند نمى‌گويم كه خداوند تعالى به آنها در دنيا و نه در آخرت خير و منفعتى نخواهد داد زيرا آنها بنا به گفته شما، «اشخاص پست هستند» به خير و شر نفس آنها خداوند تعالى عالم است، شما آنها را پست حساب مى‌كنيد ولى به مكنون قلب آنها خداوند تعالى عالم است اگر من يكى از اين سخنان را بگويم آن وقت از ظالمين خواهم بود.
٣٢- گفتند اى نوح با ما جدل و گفتگو بسيار كردى اگر راستگويى عذابى را كه به ما وعده مى‌دهى به زودى بياور.
٣٣- نوح گفت اگر خداوند تعالى بخواهد و حكمتش اقتضا كند به زودى عذاب را به شما مى‌رساند، شما خداوند تعالى را در عذاب رساندن عاجز نخواهيد كرد خداوند تعالى هر وقت بخواهد به عذاب رساندن شما قادر است.
٣٤- اگر خداوند تعالى بخواهد به سبب عملتان، شما را در گمراهى گذاشته توفيقش را از شما قطع كند آن وقت اگر من اراده نصيحت شما را بكنم البته نصيحت من به شما فايده نخواهد داد، خداوند تعالى پروردگار شماست قادر نيستيد از سلطنت او خارج شويد؛ بعد از قطع توفيقش كيست كه شما را هدايت كند؟ روز قيامت برگشت شما به طرف اوست نسبت به عملتان به شما جزا خواهد داد.
٣٥- اى نوح (آيا قوم ايمان مى‌آورند؟) يا باز خواهند گفت كه نوح به دروغ نزول وحى را از طرف خداوند تعالى ادعا كرده و به ذات پروردگار افترا مى‌بندد بگو به آنها اى نوح من به خداوند تعالى افترا نبسته و دروغ نمى‌گويم چنانچه به خداوند تعالى نسبت دروغ دهم عذابش به من خواهد رسيد ولى وقتى كه دروغ من ثابت نشد آن وقت از اين گناهى كه به من نسبت مى‌دهيد بركنارم و عذاب تهمت به شما خواهد رسيد.
٣٦- از طرف ما به نوح وحى شده گفته شد اى نوح، از قوم تو جز آنهايى كه ايمان آورده‌اند ايمان نمى‌آورند (بعد از اين كسى به تو ايمان نمى‌آورد) به سبب آن اعمالى كه كفار آنها را به عمل آورند (تو را دروغگو گفته و اذيت داده دشمن گرفتند) محزون و غمگين نباش.
٣٧- اى نوح به كمك ما و به طريقى كه به تو وحى فرستاديم به ساختن كشتى مشغول باش (نوح به سبب عقل شريف كه خداوند تعالى به او عطا كرده بود كشتى را ساخت ممكن است كه مخترع اول كشتى در دنيا و يا در آن سرزمين نوح عليه السّلام بوده است) (اى نوح ممكن است كه در موقع نزول عذاب بر قوم دلسوزى كرده و مرا براى نجات آنها بخوانى از اين جهت مى‌گويم) اى نوح در حق اشخاص ظالم مرا نطلب و براى آنها شفاعت نكن، در حقيقت به غرق شدن آنها حكم شده حكم الهى تغيير پذير نيست، همان طورى كه حكم شده عمل خواهد شد.