مخالف و مانع بخل و هوى و هوس خود شده از مال خود انفاق كرده احتياج برادران مسلمان را رفع كند آنها در آخرت از عذاب خداوند تعالى نجات يافتگان هستند.
١٧- اگر به خداوند تعالى قرض الحسنه بدهيد آن قرض را خداوند تعالى براى شما زياد كرده علاوه گناهانتان را هم مى‌بخشد خداوند تعالى به عمل خير ناچيز جزاى بيشتر داده در عذاب گناهكاران تعجيل كننده نيست.
١٨- خداوند تعالى بر هر حاضر و غايبى داناست و بر مخلوقاتش غالب و تمام امور آنها را از روى حكمت تدبير مى‌كند.
٦٥ سوره طلاق‌
در مدينه نازل شده است به نام خداى بخشنده مهربان‌
١- (چون رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله رئيس و پيشواى امت خود بوده در هر امر رجوع به رأى آن حضرت لازم و بدون اجازه معظم له اقدام به امرى نبايد كرد لذا سوره مباركه خطاب به آن جناب نازل شده ليكن مراد او و امت است فرمايد) اى پيغمبر زمانى كه تو و امت تو اراده طلاق زنان كرديد به آنها در زمان و وقت عده‌شان طلاق دهيد (يعنى در زمان پاكى از حيض كه در آن زمان شوهر با زنش مقاربت نكرده باشد طلاق بدهيد. اگر مراد از لفظ (قروء) در سوره بقره (اطهار) باشد عده زنى كه حيض مى‌بيند بايد سه طهر باشد اگر چه علامه زمخشرى و غير او بنا به مذهب (امام ابو حنيفه) لفظ قروء را به حيض حمل كرده‌اند ليكن حق آن است كه به معنى اطهار است) عده زنان را شماره كرده سه طهر تمام كنيد تا اين كه هيچ نقصانى در آن نباشد از پروردگارتان خداوند تعالى بترسيد زنان را در زمان عده از منازلى كه ساكنند خارج نكنيد آنها خودشان هم نبايد خارج شوند هيچ وقت آنها را از منازلشان خارج نكنيد مگر اين كه عمل قبيح خلاف شريعت به طور ظاهر و آشكار از آنها صادر شود. آن وقت اخراج آنها براى حد زدن و يا اخراج قطعى جايز است (اين حكم مخصوص طلاق «رجعى» است دادن منزل و كسوه و نفقه زن بر زوج لازم است تا هر وقت در اثناى عده بخواهد رجوع كند ممكن باشد) احكام مذكور حدودى است كه خداى تعالى مقرر فرموده هر كه از حدود مقرره خداى تعالى تجاوز كرده مخالفت كند آن شخص ظالم به نفس خود بوده خويشتن را به عذاب انداخته است (يا محمد) تو نمى‌دانى كه بعد از طلاق چه امرى واقع خواهد شد اميدوار باش بلكه خداوند تعالى بعد از طلاق امرى ايجاد خواهد كرد به قلب زوج محبت زوجه را انداخته رجوع خواهد نمود).
٢- زمانى كه زنان به آخر عده‌شان رسيده عده‌شان نزديك به اتمام شد آن وقت يا رجوع كرده به وجه نيكو آنها را نگهداريد و يا رجوع را ترك نموده به وجه نيكو از آنها جدا شويد تا اين كه عده‌شان تمام شده به اختيار خودشان باشند، از شما مسلمين دو عادل جهت طلاق يا رجوع به شهادت بگيريد، شما شهود هم شهادت را «به طلاق يا رجوع» براى خداوند تعالى اقامه كرده كتمان نكنيد، بدين وعظ الهى آن كس كه به خدا و روز قيامت ايمان آورده متعظ و بهره‌مند خواهد شد و هر كه از خداوند تعالى بترسد زن را در طهر غير مواقعه طلاق بدهد و از منزلش خارج نسازد و به او ضرر نرساند خداوند تعالى براى او در حق زنان راه بيرون شدن از بلايا و سختيها را به روى او مى‌گشايد
٣- و از محل غير قابل تصور به او روزى مى‌دهد و هر كه در امور دنيا و آخرت به خداوند تعالى توكل كند خداوند تعالى به تنهايى بر هر امر او كفايت مى‌كند، استعانت از غير بر او لازم نيست. خداوند تعالى امر و اراده خود را بجا رسانيده هيچ چيز از تحت قدرت او خارج نشده از اراده او فوت نمى‌شود حقيقتا خداوند تعالى براى هر چيزى وقت معين قرار داده آن شى‌ء همان وقت واقع خواهد شد بنا بر اين توكل به خدا و واگذارى هر امر به مشيت و اراده او لازم است.
٤- از زنان شما آنهايى كه از حيض مأيوس شده و حيضشان قطع شده باشد اگر در حق آنها مشكوك باشيد و ندانيد حيض آنها براى چه قطع شده است همچنين زنانى كه به سن حيض نرسيده و حيض نبينند (اين دو صنف در موقع طلاق) عده‌شان سه ماه است بايد سه ماه عده نگهدارند. عده زنان حامله در موقع طلاق وقت زاييدن است همين كه وضع حمل كردند عده‌شان تمام شد (اگر چه بعد از طلاق لحظه‌اى بگذرد) و هر كه از خداوند تعالى تقوى كند خداوند تعالى براى او امور دنيا و آخرت را سهل و آسان كرده مشكلشان را حل مى‌كند.
٥- احكام مذكور درباره عده وقت طلاق احكام و اوامر خداوند تعالى است كه به شما نازل نموده است هر كه از خداوند تعالى بترسد و به احكام مذكور عمل كند خداوند تعالى گناهان صغيره او را مى‌بخشد براى او در آخرت اجر و ثواب بزرگ قرار مى‌دهد (اين عده‌ها عده طلاق است بدين شرط كه زوج با زوجه مقاربت كرده باشد اما اگر بدون مقاربت به زوجه طلاق بدهد يا اين كه زوجه يائسه شده سنش از پنجاه كه موقع قطع خون حيض است بگذرد در اين حال طلاق بدهد عده لازم نيست اما در موقع وفات زوج، زن چه حيضش ببيند يا يائسه باشد، مدخوله باشد يا غير مدخوله، صغيره باشد يا كبيره، در هر حال بايد چهار ماه و ده روز عده نگهدارد چنان‌