ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٢٤ - ٢ سوره بقره

مذهب ندانسته‌اند، باز به آنها تابع مى‌شوند، بيشتر از اين جهالت و حماقت ممكن است؟).
١٧١- مثل آنهايى كه كفار را به سوى ايمان دعوت كرده، و به طرف حق مى‌خوانند، به مانند كسى است كه حيوانى را آواز دهد و آن حيوان از آواز و صدا چيزى درك نكند (همين طور است، حالت آن كفار كه آنها را حضرت محمد صلّى اللَّه عليه و آله به دين اسلام دعوت فرموده است از دعوت معظم له مثل حيوانات جز صدا چيزى درك نمى‌كنند) كفار از شنيدن و گفتن و ديدن حق كر و گنگ و كورند (آنها از كلام محمد صلّى اللَّه عليه و آله نمى‌توانند چيزى فهم كنند) زيرا عقل به كار نمى‌بندند.
١٧٢- اى ايمان آورندگان از روزيهاى پاكيزه و گوارا كه نصيب شما كرديم بخوريد و سپاس‌گزار خدا باشيد اگر فقط او را بندگى مى‌كنيد.
[توضيح: در آيه شريفه قبلى به خوردن اطعمه‌اى كه قبل از عادت انسان متنفر نشده و نزد عقل منكر نيست امر فرمود ضمن آيه آتى الذكر محرمات مشروحه زير را كه بعد از الفت طبيعت انسان عقل منكر شدن آن را درك نكرده بيان مى‌فرمايد.] ١٧٣- همانا خداوند تعالى بر شما چند چيز را حرام گردانيد: اول گوشت حيوانى كه مرده باشد (مثل گوسفند و گاو و غيره كه قبل از تزكيه بميرد) دوم خون، سوم گوشت خوك، چهارم گوشت حيوانى كه به نام غير خدا كشته شده باشد (مشركين در موقع ذبح حيوان اسم لات و عزّى و ساير بتها را برده، آن را ذبح مى‌كردند. خداوند تعالى مى‌فرمايد گوشتى كه در موقع ذبح اسم خدا ذكر نشود آن گوشت حرام است. ولى هر كه ناچار شده در مقام گرسنگى از اين محرمات بخورد، در آن صورت جايز است. در صورتى كه به شخص گرسنه ديگر ظلم نكرده و از دست او نگيرد و يا بيش از حد لازم (سد جوع) صرف نكند و به طور ذخيره نگه ندارد (در صورتى كه از شخص گرسنه ديگر بگيرد، و يا بيشتر از حد معين بخورد و يا ذخيره كند حرام خواهد شد) براى شخص ناچار خوردن آن محرمات گناه ندارد در حقيقت خداوند تعالى گناهان گناهكاران را در مقام توبه بخشوده و به جميع مخلوق رحم كننده است.
١٧٤- در حقيقت آنها كه احكام خداوند تعالى را به طورى كه در كتب آسمانى نازل شده كتمان كنند، و به مردم بيان نكنند (اين حكم شامل علماء يهود و نصارى و مسلمان مى‌باشد) و به سبب اين كتمان مبلغ مختصرى از عوام (رشوه) گيرند، اين علماء در شكم خود غير از آتش چيزى نمى‌خورند، و آنچه مى‌خورند روز قيامت آتش شده آنها را خواهد سوزانيد از اين جهت گويا در شكمهاى خود نمى‌خورند مگر آتش را خداوند تعالى از خشم، روز قيامت با آنها سخن نمى‌گويد، و از پليدى گناه پاك نگرداند و از براى ايشان عذاب دردناك مهيا است.
١٧٥- آنهايى كه احكام الهى را كتمان كردند اشخاصى هستند كه گمراهى را بر هدايت و عذاب را بر مغفرت الهى اختيار نمودند، چه چيز ايشان را به عذاب آتش صبور كرده است (به اعمالى كه سبب عذاب آتش است، مرتكب شده، خود را گرفتار مى‌سازند كار آنها تعجب آور است)
١٧٦- معذب شدن تغيير دهندگان احكام الهى از اين جهت است كه خداوند تعالى كتابى نازل نمود و در آن كتاب احكامى بيان داشته است، علماء آن احكام را پنهان مى‌سازند و به مردم بيان نمى‌كنند. در حقيقت اشخاصى كه در كتاب خداوند تعالى اختلاف كرده و احكام را تغيير دادند، در خلاف دور از حق هستند.
[توضيح: يهود و نصارى و مسلمين درباره قبله اختلاف كرده هر طايفه به حقانيت قبله خود دليل آورده منازعه مى‌كردند آن وقت آيه شريفه زير نازل شد فرمايد:] ١٧٧- عمل خير آن نيست كه در موقع عبادت رو به طرف مشرق و يا مغرب كنيد (در مشرق و مغرب خصوصيتى نيست) بلكه عمل خير عملى است كه به خداوند تعالى و روز قيامت و ملائكه و به كتاب خدا و پيغمبران او ايمان بياورد، و در عين دوست داشتن مال در جاهايى كه به امر الهى مقرر شده آن را به مصرف برساند. احسان كند با قرباى نسبى و يتيمان ملت و فقيران و مسافرانى كه در اثناى سفر مخارج آنها تمام شده، ولى در ولايت خود صاحب مال‌اند (بايد به حدى احسان كرد كه اين قبيل مسافرين به وطن خود برسند) همچنين احسان كنيد، به اشخاصى كه ناچار مانده و سؤال مى‌كنند (نه اين كه گدايى را براى خود حرفه قرار داده باشند) و در آزادى غلامان و كنيزان صرف كنيد (غلام و كنيزى را كه مالكش اذيت مى‌كند، خريده آزاد سازيد) (رقيت در اسلام امر منكريست، از اين جهت در هر مقام به خريدن و آزاد كردن غلام امر شده است) و همچنين نيكوكار كسى است كه نماز خوانده و زكاة بدهد و هر عهدى كه كرد، به عهد خود وفا نمايد و در شدايد فقر و ناخوشى و جنگ با دشمن و مقابله با خصم ثابت قدم شده، صابر باشد. ايشانند راستگويان و ايشانند پرهيزكاران.
١٧٨- اى مؤمنين براى شما حكم قصاص نوشته شد، (يعنى خداوند تعالى بر شما حتم نموده است هر شخصى كه شخص ديگرى را به قتل برساند، قاتل را به قصاص رسانده به جاى مقتول او را به قتل برسانيد) منظور از نوشته شدن در آيه و آيات ديگر ثابت و بر قرار بودن حكم است كه تغيير داده نشود، چنانچه چيزى نوشته شد ثابت مى‌ماند و ضايع نمى‌شود، همين طور اين حكم ثابت و برقرار است.
شخص آزاد را عوض شخص آزاد به قتل برسانيد. غلام عوض غلام (آزاد به جاى غلام مقتول نمى‌شود، بلكه ديه داده مى‌شود) زن به جاى زن (اگر مردى زنى را به قتل برساند وراث زن اختيار دارند كه مرد را به قتل رسانده نصف ديه او را مسترد دارند، زيرا ديه زن نصف ديه مرد است و يا اين كه ديه زن را بگيرند). قتل نفس بر سه قسم‌