ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٣٨٤ - ٣٤ سوره سبا

جمع مى‌كنيم براى سرزنش و مذمت اشخاصى كه به ملائكه عبادت مى‌كنند مى‌گوييم آيا اين اشخاص به شما عبادت كرده شما را براى خود معبود قرار مى‌دادند؟.
٤١- (به شنيدن اين خطاب خوف الهى ملائكه را گرفته مى‌گويند) الهى تو پاك و منزهى از اين كه كسى جز تو عبادت شود (ما چه لياقت براى معبوديت داريم) الهى تقرب ما به تو است در هر امر ما اولى به تصرف تويى، تو را دوست مى‌داريم با كفار به هيچ وجه به طورى كه مى‌دانى دوستى و تقرب نداريم آنها در حقيقت به ما عبادت نكرده‌اند، بلكه به جن و شيطان (نفس خبيثه) ستايش كرده عقل شريف را كنار گذاشته‌اند اكثر خلق به جن و شيطان ايمان آورده از ايمان به تو (خداوند تعالى) كنار شده‌اند.
٤٢- (يا محمد) در قيامت به اهل محشر مى‌گوييم امروز قادر نيستيد كه بعضى از شما به بعض ديگرى نفع و ضررى برسانيد نفع و خير امروز به دست قهار و قدرت ماست و به ظالمين مى‌گوييم در دنيا كه عذاب (اين) جهنم را انكار كرده تكذيب مى‌كرديد الحال داخل جهنم عذاب بچشيد.
٤٣- (يا محمد) زمانى كه آيات واضح و آشكار دال بر توحيد را به مشركين تلاوت كرديم، آن وقت مشركين گفتند اين (محمد) مردى است كه مى‌خواهد شما را از عبادت معبودان آباء و اجدادتان برگرداند، و در حق قرآن گفتند اين قرآن را هم محمد از پيش خود درست كرده به خداوند تعالى افتراء بسته است به كفار و مشركين زمانى كه قرآن حق رسيد گفتند اين قرآن آشكارا سحر است تبعيت از آن سزاوار نيست.
٤٤- (يا محمد) قبل از تو، به اين مشركين كتابهايى نازل نكرده‌ايم تا آنها را خوانده چيزى درك كنند، و قبل از تو هم به آنها پيغمبرى نفرستاده‌ايم (تا بتوانند) تو را تكذيب كرده بگويند كتاب و سخنان تو با گذشتگان مخالف است اينها بايد تو را تصديق مى‌كردند تكذيب كردن تو هيچ موردى ندارد.
٤٥- قبل از اين مشركين، ساير جماعات هم پيغمبران خود را تكذيب كردند چنان ك اينها تو را تكذيب مى‌كنند، طول عمر و اولاد و مال اين مشركين به ده يك نعم مشركين گذشته نرسيده ببين كه با آن قوت و عظمت چگونه عذاب من آنها را گرفت اين مشركين از هر جهت از آنها پست‌تر و ضعيف‌ترند اينها را هم البته عذاب من خواهد گرفت.
٤٦- (يا محمد) به اين جماعت قريش بگو من شما را به يك خصلت (به يك امر) نصيحت و موعظه مى‌كنم آن را قبول كرده در آن امر اقدام كنيد و به سبب اقدام در آن امر به حق واصل خواهيد شد. آن امر آن است كه رضاى خداوند تعالى را ملاحظه كرده براى خداوند تعالى از روى خلوص و مردانه همت كنيد در امر من (امر نبوت) دو به دو و يك به يك به پا خيزيد و بعد از آن روى حقيقت فكر و تأمل كنيد (تا بدانيد) امر بزرگى را كه من ادعا مى‌كنم از روى جنون نيست آيات قرآن دليل حقانيت و نبى بر حق بودن من از طرف خداوند تعالى است (و اين نسبت به او از جهل و غرض است) نيست اين (محمد) مگر ترساننده از عذابى سخت (عذاب روز قيامت) كه شما را در پيش است بلكه با قبول اين نصيحت موحد گشته از آن عذاب خلاص شويد.
٤٧- (يا محمد) بگو به مشركين من از شما براى تبليغ رسالت و امر نبوت اجر و مزدى طلب نكرده‌ام اگر چيزى از شما خواسته باشم مال خودتان باشد و حال آن كه هيچ چيزى از شما خواهش نكرده‌ام اجر و مزد من نيست مگر به خداوند تعالى، و او همه چيز را حفظ كرده و حاضر و ناظر است خداوند تعالى شاهد است كه من از شما اجر و مزد نخواسته‌ام و طمع مال ندارم پس به چه جهت از من فرار مى‌كنيد فرار كردن از واعظ بى‌اجر و بى‌طمع زهى نادانى است.
٤٨- (يا محمد) بگو عالم و خبردار به امور غيب رب من خداوند تعالى است هر امر حق را از طرف خود به پيغمبرانش القاء مى‌كند.
٤٩- (يا محمد) بگو به مشركين، حق (نبوت من و قرآن شريف) آمد، باطل (دين شما و شريكان شما) به وجود آوردن چيزى قادر نشده محو و نابود شد
٥٠- (يا محمد) بگو به مشركين شما كه مرا به ضلالت نسبت داده مى‌گوييد از دين آباء و اجدادى گذشته در ضلالت افتاده‌ام چنان كه شما مى‌گوييد اگر من به ضلالت افتاده باشم در حقيقت ضرر آن را من به نفس خود مى‌رسانم از آن چيزى عايد شما نمى‌شود، اما اگر من هدايت يافته دين و طريقه‌ام حق بوده باشد آن حقانيت به سبب وحى قرآن و حكمت از طرف خداوند تعالى است خداوند تعالى به من قرآن وحى كرده به راه راست هدايت فرموده است در حقيقت خداوند تعالى به بندگانش نزديك است سخنان و اعمال اشخاص گمراه و يا هدايت يافته را درك كرده به آنها عالم است هيچ چيز بر او مخفى نمى‌ماند.
٥١- (يا محمد) اگر مشركين و گناهكاران را روز قيامت موقعى كه خوف آن روز آنها را گرفته مشاهده كنى هر آينه امر بزرگى مى‌بينى در آن روز نمى‌توانند از عذاب فرار كرده رهايى يابند بلكه از مكان نزديك گرفتار جهنم شده براى عذاب به جهنم داخل خواهند شد.
٥٢- (يا محمد) زمانى كه اين مشركين عذاب روز قيامت را ديدند آن وقت مى‌گويند به محمد و قرآن او ايمان آورديم، (يا محمد) مشركين روز آخرت نادم شده ايمان مى‌آورند اما از مكان بعيد (آخرت) براى آنها به طور سهل ايمان آوردن و مؤمن شدن چگونه ميسر مى‌شود؟ و حال آن كه در مكان قريب (دنيا) ايمان نياوردند (چون دنيا دار تكليف، و آخرت عكس آن است؛ دنيا از براى ايمان‌