ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٢٢٨ - ١٥ سوره حجر

اين كه ادعا كرده مى‌گويى، كه به من قرآن نازل شده به حقيقت تو مجنون هستى.
٧- (مشركين مى‌گويند) (يا محمد) اگر از راستگويان هستى چرا ملائكه را نمى‌آرى تا به تو كمك كرده و به صدق تو شهادت بدهند.
٨- (يا محمد) از تو ملائكه مى‌خواهند ما ملائكه نمى‌فرستيم مگر از روى حكمت، و بنا به مصلحت، و وقت لازم (براى وحى يا عذاب) اگر به اين مشركين ملائكه بفرستيم براى عذاب خواهد بود در آن صورت عذابشان تأخير نيفتاده و مهلت داده نمى‌شود، عذاب آنها را گرفته هلاك مى‌شوند.
٩- (يا محمد) (مشركين استهزاء كرده مى‌گويند تو مجنون هستى و قرآن از طرف خداوند تعالى نيست در جوابشان بگو) ما خودمان اين قرآن را نازل كرده و به تو فرستاده‌ايم، و خودمان آن را از هر تغيير و تبديل و كم و زياد حفظ كرده حفاظت مى‌كنيم، هيچ شخص به قرآن تسلط پيدا نكرده و نمى‌تواند بر آن تغيير و تبديلى بدهد.
١٠- (يا محمد) از استهزاء كردن و مجنون گفتن اهل مكه دلگير مباش، قبل از تو نيز به فرق و طوايف مختلف پيغمبران فرستاديم.
١١- هيچ پيغمبرى به امم پيشينيان نيامد مگر اين كه به آن پيغمبر استهزاء نمودند (چنان كه اهل مكه تو را استهزاء مى‌كنند به استهزاء اينها صبر بكن همان طور كه انبياء پيشين صبر كردند).
١٢- (يا محمد) چنان كه اهل مكه قرآن را قبول نكرده به تو استهزاء مى‌كنند قرآن را به قلوب گناهكاران داخل مى‌كنيم تا معناى آن را درك كرده حجت بر آنها تمام شود.
١٣- با اين همه به قرآن ايمان نمى‌آورند، و حال آن كه طريقه و روش خداوند تعالى درباره منكرين سابق، بر آنها معلوم شده است (يعنى به آنهايى كه ايمان نياورده‌اند عذاب نازل شده و هلاك شده‌اند اهل مكه از پيشينيان عبرت نگرفته نمى‌ترسند كه به آنها نيز عذاب نازل شود هم چنان كه به امم پيشين نازل شد.
١٤- (يا محمد) اگر براى مشركين از آسمانها درى باز كنيم، روز روشن از آن در به آسمانها بالا روند.
١٥- البته خواهند گفت كه در حقيقت چشمان ما مثل چشم اشخاص مست متحير شده و اين امر حقيقت ندارد و امرى خيالى است بلكه ما قوم و جماعتى هستيم كه (محمد صلّى اللَّه عليه و آله) ما را سحر كرده و اين از سحر مى‌باشد كه به نظر ما مى‌آيد با اين وصف مشركين ايمان آور نيستند صبر كن و امر خود را به ما واگذار.
١٦- در آسمان برجهايى (دوازده گانه) قرار داديم و براى آنانى كه به آسمان به چشم عبرت مى‌نگرند ستاره‌هاى درخشنده براى زينت قرار داديم به آسمان به نظر عبرت نگريسته قائل به توحيد شده دليل ديگر نمى‌خواهند.
١٧- آسمان را از هر شيطان مطرود از درگاه خداوند تعالى، حفظ كرده نگه مى‌داريم.
١٨- هيچ فردى از شياطين به آسمان راه پيدا نمى‌كند مگر اين كه براى شنيدن سخنانى مخفيانه گوش فرا دهند آن وقت از طرف خداوند تعالى يك پارچه آتش شعله‌ورى آمده آنها را دفع مى‌كند (آفتاب آسمان هدايت محمد بن عبد اللَّه) را از هر شخص حسود و شرير حفظ كرديم كفار و مشركين ظاهرا نتوانستند بر او تسلط پيدا كنند مگر آنهايى كه در خفا بر او مكر و حيله كردند شب هجرت خواستند صدمه بر وى بزنند به وسيله على ابن ابى طالب كه نفس خود را بذل خدمتش نموده در فراش آن شمس منير خوابيد شرّ دشمنان را از آن جناب دفع نموديم).
١٩- زمين را براى شما نوع بشر وسعت داده به مثل فرش آن را گسترده پهن كرديم تا به نحو سهلى در آن تأمين معيشت كنيد، كوه‌هاى ثابت و محكم روى زمين نهاديم تا به سبب آن كوه‌ها منفعت بردار شويد از هر چيزى سنجيده به ميزان حكمت الهى و بنا به مصلحت مردم روى زمين رويانيده، به وجود آورديم.
٢٠- براى شما چيزهاى لازم زندگانى را از (خوردنى و نوشيدنى و پوشيدنى) قرار داديم، و براى شما اهل و عيال و حيوانات قرار داديم، در حالى كه شما روزى ده آنها نبوده‌ايد خداوند تعالى به آنها روزى مى‌دهد، اما شما اختياردار آنها مى‌شويد.
٢١- هيچ چيز در دنيا وجود ندارد مگر اين كه خزائن همه آنها نزد ما است، و ما به ايجاد آنها و عطاى آنها به خلق قادريم، هيچ چيز به مردم نمى‌دهيم مگر به قدر كفايت، كه موافق مصلحت آنها باشد.
(چون خداوند تعالى به ايجاد هر چيز قادر است لذا خزينه را براى‌