تا به بندگان خالص من تسلط نداشته باشى.
٤٢- در حقيقت به بندگان خالص من تو هيچ تسلط ندارى آنها را نمى‌توانى گمراه كرده و از حق بركنار سازى آن كسانى را كه در اصل گمراه شده و متابعت تو كنند آنها را مى‌توانى به ضلالت بيندازى.
٤٣- (اى ابليس) در حقيقت جهنم وعده‌گاه تو و آنهايى است كه تابع تو شده‌اند همه آنجا خواهيد بود.
٤٤- از براى جهنم هفت در است به هر درى از براى واردين جهنم يك قسمت معلوم شده، از آن در داخل شده و در همان درك ساكن خواهند شد.
٤٥- در حقيقت منزل اشخاص متقى در باغهاى خوب و نزديك چشمه‌هاى جارى است.
٤٦- از طرف خداوند تعالى به اشخاص با تقوى گفته مى‌شود به اين باغات به سلامت و با ايمنى از هر خوفى وارد شويد.
٤٧- در دنيا اگر در قلبشان كينه و عداوتى هم باشد در آخرت از قلبشان كنده بيرون مى‌آوريم، با همديگر برادران باشند و با محبت و دوستى رفتار كرده روى تختها برابر هم قرار و آرام مى‌گيرند.
٤٨- به اهل جنت در بهشت هيچ رنج و زحمتى نرسيده و از آن خارج نشده آنجا خواهند بود.
٤٩- (يا محمد) به بندگان من خبر بده، خدايى كه بخشنده و رحم كننده به توبه كاران است، من هستم.
٥٠- و در حقيقت عذاب من درباره گناهكاران و عاصيان عذاب اذيت كننده است.
٥١- (يا محمد) به بندگان من از احوال مهمانان ابراهيم خبر بده.
٥٢- وقتى كه مهمانان نزد ابراهيم آمده سلام كردند ابراهيم گفت من از شما مى‌ترسم (ابراهيم براى آنها طعام آورد نخورند از اين جهت ابراهيم ترسيد).
٥٣- ملائكه گفتند ما رسولانى از جانب خداوند تعالى هستيم از ما مترس، در حقيقت ما تو را به فرزندى كه دانا و عالم به احكام شريعت و حكمت الهى باشد (يعنى اسحاق) بشارت مى‌دهيم.
٥٤- ابراهيم گفت چگونه مرا كه پير شده‌ام به فرزندى بشارت مى‌دهيد (اين امر تعجب‌آور است) و به چه چيز تعجب‌آورى مرا وعده مى‌دهيد (آيا مرد نود ساله مى‌تواند فرزند داشته باشد؟)
٥٥- ملائكه گفتند به چيز حق و يقين كه هيچ گونه شك و خلاف در آن نيست تو را بشارت داديم، يا ابراهيم از خير خداى تعالى مأيوس مباش.
٥٦- ابراهيم گفت كيست كه از رحمت خداوند تعالى مأيوس باشد؟
و از رحمت الهى مأيوس نمى‌شوند مگر آنهايى كه از راه حق بر كنار شده، گمراه شده‌اند، (يعنى من از رحمت الهى مأيوس نشده تولد را از شخص پير انكار نمى‌كنم، ليكن چون بنا به عادت وجود طفل از پير مرد و پير زن بعيد است، از اين جهت اين سخنان را مى‌گويم).
٥٧- ابراهيم گفت اى ملائكه شما به غير از بشارت دادن فرزند به من چه امر و كار ديگرى داريد.
٥٨- ملائكه گفتند ما از طرف خداوند تعالى براى هلاكت قوم عاصى و گناهكار (قوم لوط) فرستاده شده‌ايم.
٥٩- قوم لوط تماما هلاك خواهند شد مگر خاندان لوط كه ما همه را نجات خواهيم داد.
٦٠- مگر زن لوط كه به امر خداوند تعالى مقرر شده كه از بازماندگان شده هلاك خواهد شد.
٦١- و چون (ملائكه) از نزد ابراهيم خارج شده نزد خاندان لوط (به صورت جوانان خوش صورت) آمدند.
٦٢- لوط آنها را ديده و به سبب عمل قبيح (لواط) قوم، گفت: شما جماعت منكرى (ناشناس) هستيد نفس من شما را انكار نموده از شما متنفر شدم.
٦٣- ملائكه گفتند از ما متنفر نباش ما از طرف خداوند تعالى براى امرى آمده‌ايم كه تو آن را به قوم خود وعده كرده مى‌گفتى (كه به سبب عمل لواط خداوند تعالى به شما عذاب مى‌فرستد) آنها در نزول بلا و عذاب ترديد نموده تو را تكذيب مى‌كردند، الحال براى رساندن عذاب به آنها آمده‌ايم.
٦٤- (اى لوط) براى تو خبر حق و يقين جهت نزول عذاب آورده‌ايم ما در دادن خبر عذاب راستگو هستيم.
٦٥- اى لوط به پاره‌اى از شب خاندان خود را از شهر بيرون ببر (خاندان خود را جلو بينداز تو نيز از پى آنها بيرون رو هيچ يك از شما به پشت سر برنگردد و نگاه نكند به آن سرزمينى برويد كه امر شده‌ايد (سرزمين شام).
٦٦- (يا محمد) به لوط وحى كرده گفتيم درباره قوم تو از طرف ما عذاب مقدر شده (درباره آنها چنين حكم شده است) در حالتى كه به وقت صبح برسند بايد به اين جماعت عذاب آمده همه هلاك گشته و بنيادشان از روى زمين قطع گردد.
٦٧- به ديدن مهمانان لوط به صورت جوانان خوش منظر؛ اهل شهر بشارت دهنده به هم نزد لوط آمدند.
٦٨- لوط گفت اى جماعت اينها مهمانان من هستند مرا درباره مهمانانم رسوا نكنيد.
٦٩- از خداوند تعالى بترسيد مرا خجالت ندهيد و خوار نسازيد.
٧٠- گفتند اى (لوط) آيا تو را نهى نكرده‌ايم كه بين ما و مردم جهان واسطه نشده و از عمل مورد اراده ما (لواط) ما را ممانعت نكن؛ باز تو دخالت به امر ما كرده از عمل ما مانع مى‌شوى (قوم لوط اشخاصى را كه به شهر داخل و يا از اطراف مى‌گذشتند گرفته و به عمل فاحشه‌