ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ١٧٠ - ٩ سوره توبه

از اسلام آوردن كافر شدنشان آشكار گرديد، منافقين قصد كردند چيزى را كه بر آن نرسيدند (قتل رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله در موقع مراجعت از غزوه تبوك) منافقين به رسول اكرم عيب جويى نكرده و در صدد قتل او نيامدند مگر موقعى كه خداوند تعالى از فضل خويش و پيغمبر او آنها را غنى و بى‌احتياج ساخت و حال آن كه همه‌شان فقير بودند (موقع ورود رسول اكرم به مدينه تمام اهل مدينه فقير و بى‌چيز بودند بر اثر قدوم ميمنت اثر رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله خداوند تعالى آنها را غنى ساخت بجاى شكر گزارى كافر شده به رسول اكرم عيب جويى كرده در مقام استهزاء برآمده در صدد قتل او شدند) اگر منافقين توبه كنند براى آنها بهتر است خداوند تعالى توبه آنها را قبول مى‌كند اگر از توبه اعراض كرده روگردان شوند خداوند تعالى در دنيا و آخرت براى آنها عذاب اذيت كننده مى‌دهد براى آنها روى زمين نه دوستى و نه كمكى پيدا نمى‌شود.
[توضيح: (ثعلبة بن حاطب) از اصحاب رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله عرض كرد يا رسول اللَّه دعا كن خداوند تعالى به من مال بسيار عطا فرمايد رسول خدا فرمود اى (ثعلبه) مال كمى كه شكر آن را بجاى آرى بهتر است از مال زيادى كه تو را از شكر باز دارد دوباره عرض كرد يا رسول اللَّه قسم به خداوند تعالى كه تو را پيغمبر به حق فرستاده است اگر خداوند تعالى به من مال زياد اعطا كند هر حقى كه خداوند تعالى در آن مال قرار داده ادا مى‌كنم رسول خدا بر او دعا كرد چند گوسفند و بز داشت خداوند تعالى به آنها بركت داد، سال به سال اضافه شد به حدى كه در مدينه براى آنها جا تنگ شد ثعلبه كوچ كرده خارج مدينه در محلى سكنى نمود به نماز جمعه و جماعت حاضر نگرديد رسول خدا از احوال ثعلبه سؤال فرمود گفتند مالش زياد شده بيابان مال او را تكافو نمى‌كند فرمود واى بر احوال ثعلبه. بعد از آن رسول اكرم دو نفر براى جمع آورى زكاة تعيين فرمود از همه جا زكاة گرفتند تا نزد ثعلبه وارد شده حكم نبى اكرم را براى او خواندند ثعلبه گفت اين زكاة چيست؟ اين جزيه است؟ از شخص مسلمان جزيه گرفته نمى‌شود، برگرديد تا من به رأى خود رجوع كنم مأمورين مراجعت كردند همين كه رسول خدا آنها را ديد فرمود واى بر ثعلبه. بعد از آن مأمورين احوال ثعلبه را نقل نمودند آن وقت آيه شريفه زير نازل شد. بعدا ثعلبه زكاة مال جمع كرده نزد رسول خدا آورد پيغمبر فرمود از تو قبول زكاة را خداوند تعالى منع فرموده است، ثعلبه خاك بر سر خود ريخت پس از رحلت رسول خدا حضور ابو بكر آورد ابو بكر قبول ننمود بعد از او نزد عمر بن الخطاب آورده او هم قبول نكرد بعد از عمر حضور عثمان بن عفان برده او هم قبول ننمود در زمان عثمان ثعلبه هلاك گرديد. (قبول نكردن زكاة از ثعلبه نشانه اين است كه شخص بايد هر حقى را به طيب نفس و به فرح و سرور ادا كند همين كه روى خوف يا جهت ريا ادا شد نبايد از او قبول شود اين است آيه شريفه):] ٧٥- از منافقين بعضى هستند كه با خداوند تعالى عهد مى‌كنند كه اگر خداوند تعالى به ما از فضل و رحمت خويش مال دنيا عطا كند هر آينه زكاة آن را خارج ساخته همان طور كه خداوند تعالى مقرر فرموده عمل مى‌كنيم البته از اشخاص صالح شده از اطاعت خداوند تعالى خارج نمى‌شويم (در هر زمان اشخاصى مانند ثعلبه از اين عهد و پيمان‌ها كرده‌اند ولى همين كه خداوند تعالى به آنها مال دنيا عطا فرموده، طغيان كرده منكر خداوند تعالى گشته‌اند.
٧٦- زمانى كه خداوند تعالى از فضل و رحمت خويش به آنها مال دنيا عطا فرمود بخل كرده زكاة مقرر الهى را هم ندادند، به عهدى كه با خداوند تعالى كرده بودند پشت كرده در عهد خود پايدار نگشتند.
٧٧- خداوند تعالى در قلب آنها نفاق را جايگزين نمود تا موقع ملاقات خداوند تعالى هيچ وقت نفاق از قلب آنها خارج نمى‌شود (با قلب مملو از نفاق روز قيامت محشور مى‌شوند) به دو سبب خداوند تعالى در قلب آنها نفاق را جا داد، يكى آن كه با خداوند تعالى عهد كرده و وعده داده بودند از اموال خود صدقه و زكاة بدهند ولى عهد را شكسته به وعده وفا ننمودند ديگر اين كه دروغگو بودند (هر شخصى كه داراى اين دو صفت باشد منافق است در حديث نبوى براى منافق سه صفت ذكر فرموده دو تا ضمن آيه بيان شد سومى خيانت بر امانت است هر كه داراى سه صفت مزبور باشد آن شخص منافق است اهل قرآن عبرت گيرند.
٧٨- آيا منافقين نمى‌دانند كه در حقيقت خداوند تعالى به نفاق باطنى و به نجواى آنها داناست و از اين كه به دين اسلام عيب گرفته طعنه مى‌زنند همه را مى‌داند در حقيقت خداوند تعالى داناى نهانها است و هيچ چيز از علم او كنار نمى‌ماند.
[توضيح: غزوه تبوك در ايام تابستان و شدت گرما در حالى كه در مدينه خوراك و توشه كمياب بود اتفاق افتاد مسلمين به سربازان مجاهد غزوه تبوك كمك نمودند عبد الرحمن ابن عوف چهار هزار درهم آورد گفت يا رسول اللَّه هشت هزار درهم داشتم چهار هزار درهم آوردم و چهار هزار درهم براى عيالم گذاشتم رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود خداوند تعالى به مالى كه آورده‌اى و به مالى كه نگهداشته‌اى بركت بدهد (عبد الرحمن خيلى غنى شد در موقع وفات چهار زن داشت هشت يك سهم الارث يكى از عيالش را كه تماضر نام داشت به هشتاد هزار مثقال طلا مصالحه نمودند رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله به هيچ كس نفرمود مال و دولت قبيح است و يا فقر خوب چيزى است بله هر چيزى در دنيا انسان را از خداوند تعالى كنار بسازد آن چيز قبيح است مال و ثروت باشد يا چيز ديگر يكسان است). عاصم ابن عدى صد وسق خرما آورد ابو بكر تمام مالش را آورد عرض كرد يا رسول اللَّه خداوند تعالى به من مال زياد عطا كند تا باز هم در راه خداوند تعالى مصرف كنم عمر نصف مالش را آورد عرض كرد يا رسول اللَّه خداوند تعالى عوض اين مال را به من بدهد رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود تفاوت شما با هم به قدر تفاوت كلامتان مى‌باشد ابو عقيل از انصار يك صاع خرما آورد عرض كرد يا رسول اللَّه دو صاع خرما داشتم يك صاع آوردم و يك صاع براى عيالم گذاشتم عثمان تداركات قشون را تهيه ديد منافقين مسلمين را استهزاء كرده مى‌گفتند مقصودشان از بذل مال ريا و تعريف خودشان مى‌باشد خداوند تعالى ضمن آيه كريمه به منافقين از براى اين سخنان وعده عذاب مى‌دهد.] ٧٩- منافقينى كه به اشخاص مؤمن احسان كننده، و اشخاصى كه به قدر قوه در راه خداوند تعالى صرف مى‌كنند در دادن صدقات عيب گرفته و استهزاء مى‌كنند خداوند تعالى سزاى استهزاء آنها را به آنها مى‌رساند براى آنها در آخرت عذاب اذيت كننده فراهم است.
[توضيح: عبد اللَّه ابن ابى سردسته منافقين ناخوش گرديد و در همان ناخوشى هلاك شد فرزند او عبد اللَّه شخص مؤمن و صالح بود از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله استدعا نمود تا براى پدرش استغفار كند رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله بنا به خواهش او استغفار نمود آن وقت آيه شريفه زير نازل گرديد.] ٨٠- يا محمد براى منافقين استغفار بكنى يا نكنى هر دو برابر است اگر براى منافقين هفتاد مرتبه استغفار بكنى خداوند تعالى آنها را ابدا نمى‌بخشد (هفتاد مرتبه كنايه است بر اين كه هر قدر بيشتر استغفار