روز قيامت از شما سؤال مى‌شود آيا به عهد خداوند تعالى وفا كرديد يا نه؟
٣٥- آن چيزهايى را كه با كيل فروخته مى‌شود در موقع فروش تمام بپيمائيد و ناقص نسازيد، چيزهايى كه به ترازو فروخته مى‌شود در موقع فروش با ترازوى درست بكشيد رفتار صحيح در كيل و توزين براى شما بهتر و عاقبتش نزد خداوند تعالى نيكوتر است.
٣٦- (يا محمد) به چيزى كه علم ندارى به آن تابع مباش چيزى را كه به گوش نرسيده و به چشم نديده و به قلب درك نكرده‌اى تابع نشده دنبال مكن در حقيقت روز قيامت از گوش و چشم و دل سؤال خواهد شد (آيا آن چيزى كه صاحب شما اعضاء، اعتقاد كرده و يا عمل نمود و يا شهادت داده‌اند شما اعضاء شنيده و يا ديده و يا درك كرده‌ايد يا نه؟).
٣٧- اى انسان در زمين به كبر و غرور راه نرو، هر قدر كبر و غرور كنى نمى‌توانى زمين را بشكافى و به انتهاى آن برسى، البته به سبب كبر و غرور هم بلند نشده و به بلندى كوه‌ها نمى‌توانى برسى (پس كبر مورد ندارد داخل همين خاكى كه روى آن راه مى‌روى دفن مى‌شوى و همان بدن تو را پايمال خواهد نمود).
٣٨- (يا محمد) گناه منهيات در آياتى كه ذكر شد نزد پروردگار تو مكروه و ناپسند است.
٣٩- (يا محمد) از احكام آنچه مذكور شد همه‌اش از حكمت است كه پروردگار تو، به تو وحى مى‌فرستد (احكامى كه در آيات مقدم ذكر شد نزد تمام اديان واجب العمل بوده نسخ و باطل نشده‌اند. از اين جهت محكم و حكمت شدند) با خداوند تعالى خداى ديگرى مپندار، اگر به خداوند تعالى شريك قرار بدهى ملامت و مذمت شده در حالتى كه از هر خير رانده شده باشى به جهنم انداخته شوى.
(چنان كه شيئى بى‌مقدار انداخته مى‌شود).
٤٠- (اين آيه شريفه خطاب به اشخاصى است كه مى‌گفتند خداوند تعالى ملائكه را براى خود دختر اختيار كرده و پسران را به ما داده است) آيا خداوند تعالى شما را با دادن پسران اختيار نموده و پسر را به شما داده است، و براى خود از ملائكه دخترانى گرفت؟ در حقيقت شما سخنى بزرگ گفته و آن را به خداوند تعالى نسبت مى‌دهيد و خود را بر او تفضيل مى‌دهيد دختر را به خداوند تعالى و پسران را از براى خود بر مى‌داريد در حالى كه همه‌تان عبد و بنده خداوند تعالى هستيد.
٤١- در اين قرآن بارها ذكر كرده‌ايم كه خداوند تعالى اولاد ندارد و بر او اولاد سزاوار نيست تا متذكر شده نسبت دادن اولاد را به خداوند تعالى ترك كنند، تذكر و گفتار ما بيشتر آنها را از حق بركنار ساخته و مزيد نفرت نمود.
٤٢- بگو به مشركين (يا محمد) اگر با خداوند تعالى خداوندان ديگرى باشند هم چنان كه مى‌گوييد، آن وقت خداوندان مورد ادعاى شما براى راه يافتن به عرش خداوند تعالى تلاش مى‌كردند تا او را پيدا نموده بر او غلبه كنند (هم چنان كه عمل سلاطين و پادشاهان در دنيا بر اين جارى است هميشه مى‌خواهند به يكديگر غلبه كنند).
٤٣- خداوند تعالى پاك و منزه و بالاتر است از سخنان مشركين در نهايت بزرگوارى، هيچ وقت به خداوند تعالى شريك و كمك سزاوار نيست.
٤٤- هر هفت آسمان و زمين و جميع مخلوقاتى كه در آنها است براى خداوند تعالى ذكر نموده او را پاك و مقدس قرار مى‌دهند (موجود بودن جميع مخلوقات و آسمانها عبارت است از ذكر خداوند و مقدس قرار دادن اوست). در عالم وجود از حيوانات، نباتات، جمادات، عقول و نفوس هيچ چيزى نيست مگر اين كه همه آنها به خداوند تعالى حمد و ثنا كرده او را از هر عيب و نقص مقدس قرار مى‌دهند جميع موجودات حمد و ثنا به خداوند تعالى مى‌كنند ولى شما ذكر حمد و ثناى آنها را نمى‌فهميد شما آن دقت نظر را نداريد كه به حقيقت همه چيز نظر كرده آنها را دلالت كننده به حمد و توحيد الهى ببينيد.
٤٥- (يا محمد) و چون تو قرآن بخوانى و مردم را به طرف خداوند تعالى و احكام آن دعوت كنى، مشركين گوش نمى‌دهند، همين كه تو قرآن خواندى بين تو و آنهايى كه به خدا و قيامت ايمان نياورده‌اند بنا به گفته خودشان پرده‌اى قرار داديم (وقتى كه رسول خدا مشركين را دعوت مى‌كرد مى‌گفتند ميان ما و شما پرده هست) آنها ديگر نمى‌توانند قرآن را درك كنند و از آن فايده برند.
٤٦- بنا به گفته خود مشركين (كه مى‌گفتند قلب ما داخل پرده و غلاف است از اين قرآن نمى‌توانيم چيزى درك كنيم) بر قلبشان پرده‌ها قرار داديم تا نتوانند قرآن را فهميده درك كنند، بنا به گفته خود مشركين (كه مى‌گفتند يا محمد گوش ما كر است سخنان تو را نمى‌شنويم) به گوشهاشان سنگينى و كرى قرار داديم تا كلمات قرآن شريف به گوش آنها نرسد (يا محمد) چون در قرآن شريف به تنهايى پروردگار ترا ذكر كرده و بتهاى آنها را ترك نمودى، از تو روگردان شده پشت بگردانند و نفرت دارند كه چرا بت آنها را با پروردگارت در يك مقام ذكر نمى‌كنى.
[توضيح: رسول خدا هنگامى كه در مكه قرآن مى‌خواند و مردم را دعوت مى‌فرمود از جماعت (بنى عبد الدار) دو نفر در سمت راست و دو نفر در سمت چپ آن حضرت ايستاده دست مى‌زدند و شعر مى‌خواندند بدين ترتيب سخنان آن بزرگوار را مخلوط مى‌كردند تا مردم كلمات قرآن شريف را نشوند آيه شريف زير در اين باره نازل شده است.] ٤٧- هنگام قرائت قرآن، كه مشركين به ظاهر به تو گوش مى‌دهند ما