نازل گشته ثبت شده است ثبت آنها تنها در قرآن شريف نيست.
١٤- قدر و منزلت آن صحيفه‌ها عالى بوده از كلماتى كه به خلاف عقل و مروت و انصاف دلالت كنند پاك و منزه هستند.
١٥- آن صحيفه‌ها در دست انبياء متقى و پرهيزكار كه نزد ما عزيز و مكرم هستند بوده و با آن صحيفه‌ها از طرف ما به دعوت مردم مأمور شده‌اند.
١٦- آن صحيفه‌ها در دست انبياء متقى و پرهيزكار كه نزد ما عزيز و مكرم هستند بوده و با آن صحيفه‌ها از طرف ما به دعوت مردم مأمور شده‌اند.
١٧- (يا محمد) مرگ بر انسان (مشركين) (بنا به عادت اهل دنيا نفرين است) كه به نعمت و احسان و فضل و مرحمت خداوند تعالى توجه نكرده به شدت كفران نموده به خداوند تعالى ايمان نمى‌آورند (بعد از اين خداوند تعالى ضمن آيات بعدى وصف حال انسان را از بدو حدوث تا آخر امرش بيان مى‌كند).
١٨- (يا محمد) آيا مى‌دانى كه خداوند تعالى آدمى را از چه چيز حقير و پست خلق نموده است؟.
١٩- انسان را از نطفه خلق كرده (چيزى كه از آن حقيرتر و پست‌تر نيست) خداوند تعالى طبق مشيت خود وجود او را تقدير نموده به دنيا آورده است.
٢٠- بعد از به وجود آوردن انسان، راه خير و شر را (به عقل شريفى كه در او قرار داده) براى او سهل و آسان كرده در انتخاب راه او را مختار قرار داده است (چون رسيدن جزاى هر عمل به صاحبش عقلا لازم است لذا در كار خداوند تعالى جبر و اكراه نبوده هر عمل انسان به اختيار خودش از او صادر مى‌شود).
٢١- بعد از آن، موقع رسيدن اجل هر فرد او را بميراند و به قبر گذاشتن او را در بطن زمين امر نموده راضى نشد كه بدن انسان مانند ساير حيوانات براى حيوانات درنده طعام گردد.
٢٢- پس از مرگ، هر زمانى كه خداوند تعالى بخواهد انسان را در نشئه ديگر انشاء كرده به وجود مى‌آورد.
٢٣- بايد انسان كبر و غرور خود را ترك كرده از كفر و شرك به طرف خداوند تعالى رجوع كند انسان در ازمنه ممتدى كه به دنيا آمده و مى‌رود هنوز از عهده چيزهايى كه خداوند تعالى به او امر كرده بر نيامده است.
٢٤- بايد انسان به طعام خود كه باعث حياتش مى‌باشد نظر كرده فكر كند كه ما چگونه امر او را تدبير كرده هر قسم اطعمه براى او حاضر كرده‌ايم.
٢٥- طعام انسان را چنين تدبير كرديم كه در حقيقت ما به قدرت كامله خودمان باران را از ابرها به كثرت روى زمين بارانيديم.
٢٦- بعد از آن به سبب باران با نمو دانه‌ها زمين را منشق كرديم.
٢٧- بعد از منشق كردن زمين دانه‌هاى غذاى انسان را در آن رويانيديم.
٢٨- باز به سبب باران روى زمين درخت انگور و سبزيجات، هميشه تر و تازه‌
٢٩- و زيتون و درخت خرما رويانيديم.
٣٠- همچنين باغهايى كه محيط بر درختان انگور جسيم است براى آنها رويانيديم.
٣١- و كذا براى انسان هر قسم ميوه‌جات و براى حيواناتش چراگاه به وجود آورديم.
٣٢- اى اولاد آدم اين بساط براى شما و حيوانات شما روزى است آيا به چنين نعمتها شاكر نشده كفر مى‌ورزيد؟.
٣٣- زمانى كه از طرف خداوند تعالى صداى شديد «صدايى كه براى درك حقيقت آن مردم بدان گوش مى‌دهند» به مردم رسيد آن وقت مردم براى حساب حاضر مى‌شوند.
٣٤- آن روزى كه (قيامت) مرد از برادر و مادر و پدر و زن و فرزندان خود فرار مى‌كند.
٣٥- آن روزى كه (قيامت) مرد از برادر و مادر و پدر و زن و فرزندان خود فرار مى‌كند.
٣٦- آن روزى كه (قيامت) مرد از برادر و مادر و پدر و زن و فرزندان خود فرار مى‌كند.
٣٧- در آن روز هر مردى چنان گرفتار نفس خود مى‌شود كه به امور ساير مردم (و لو اقرباء) ملتفت نشده از آنهايى كه استعانت مى‌كنند اعراض كرده به امر خود مشغول مى‌شود.
٣٨- (يا محمد) در آن روز بعضى چهره‌ها (چهره مؤمنين) از رسيدن به نعمتهاى ابدى نورانى و مسرور و خندان مى‌شوند.
٣٩- (يا محمد) در آن روز بعضى چهره‌ها (چهره مؤمنين) از رسيدن به نعمتهاى ابدى نورانى و مسرور و خندان مى‌شوند.
٤٠- بعضى چهره‌ها در آن روز از كثرت غم و غصه گويا گرد آلود
٤١- و روى گرد هم سياهى دود نشسته است نهايت مرتبه وحشتناك مى‌شوند.
٤٢- (يا محمد) كسانى كه بدين حالت در قيامت محشور مى‌شوند گروهى هستند كه در دنيا در حق خداوند تعالى كفران كرده و در حق (نوع بشر) ظلم كرده‌اند.
٨١ سوره تكوير
در مكه نازل شده است به نام خداى بخشنده مهربان‌
[توضيح: علاماتى كه ضمن سيزده آيه شريفه خبر داده شده از علاماتى است كه در روز قيامت واقع خواهد شد فرمايد:] ١- زمانى كه روشنايى آفتاب از انبساط و انتشار، به انقباض و اجتماع تغيير يافته ظلمت و كدورت بر آن مستولى شده محو و نابود گرديد.
٢- و زمانى كه ستارگان عموما از مراكز خود ساقط شده متلاشى گشتند.
٣- و زمانى كه كوه‌ها از روى زمين حركت داده شده از زمين دور