ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٥٠٣ - ٦٩ سوره حاقه

٩- و فرعون و اقوام پيش از او اهل مؤتفكات (جماعت لوط پيغمبر) مرتكب خطاى بزرگ شده مشرك گشتند.
١٠- به پيغمبر پروردگارشان عاصى شدند و لذا خداوند تعالى آنها را به عذابى سخت گرفتار نموده همه را هلاك ساخت.
١١- زمانى كه (قوم نوح را عذاب گرفته) آب از هر طرف طغيان نمود شما را در صلب پدرانتان به كشتى حمل كرده نجات داديم.
١٢- تا آن را (نجات دادن مؤمنين را) مايه پند و عبرت قرار داده و هر گوش شنوا آن را شنيده حفظ كند (علامه زمخشرى در كشاف ذكر كرده گويد بعد از نزول اين آيه شريفه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله به على عليه السلام فرمودند يا على از خداوند تعالى خواستم تا گوش تو را شنوا و حافظ قرار دهد، على مى‌گويد بعد از آن هيچ سخن شنيده را فراموش نكردم).
١٣- (يا محمد) زمانى كه به صورتها يك دفعه (دفعه اول) دميده شد و هلاك شدند.
١٤- زمين و كوه‌ها از جا كنده شده يك مرتبه به هم خورده همه فانى شدند.
١٥- در آن روز قيامت واجب الوقوع واقع مى‌شود (آيه شريفه دليل بر اين است كه كرات به هم خورده متلاشى مى‌شوند).
١٦- آسمان منشق شده عالم تغيير پيدا مى‌كند (قسمت مضر هواى روى زمين قوت يافته حرارت زياد مى‌شود) در آن روز آسمان سست شده (قسمت نافع هوا كم مى‌شود) ديگر تعيش براى ذى روح ممكن نمى‌شود.
١٧- ملائك در اطراف آسمان منتظر امر خداوند تعالى مى‌ايستند (يا محمد) عرش (تخت) پروردگار تو را روز قيامت روى هشت ملك مى‌آورند.
١٨- در آن روز (قيامت) براى سؤال و جواب، حضور قادر مطلق حاضر مى‌شوند از امور و حالات مخفى دنيا هيچ چيز از شما مخفى نمانده همه در روز قيامت ظاهر مى‌شود.
١٩- اما شخصى كه نامه اعمال او را به دست راستش دهند و به نجات خود يقين كند از فرح و سرور قوم و خويش و اقرباى خود را خوانده مى‌گويد بيائيد كاغذ مرا بخوانيد ببينيد خداوند تعالى براى من چه اعمال خيرى ذخيره كرده نگه داشته است.
٢٠- در حقيقت من در دنيا به ملاقات حسابم در آخرت يقين كرده بودم لذا به عمل خير مباشرت كردم خداوند تعالى هم همان اعمال خير را براى من محافظت فرمود.
٢١- (يا محمد) اين چنين شخص در جنت اعلى از خوشى و آسودگى كه خود از آن راضى است در روز قيامت برخوردار خواهد شد.
٢٢- (يا محمد) اين چنين شخص در جنت اعلى از خوشى و آسودگى كه خود از آن راضى است در روز قيامت برخوردار خواهد شد.
٢٣- چيدن ميوه‌جات آن بهشت براى همه دسترس بوده به نحو سهل آن را مى‌چينند.
٢٤- از طرف من به آنها خطاب رسيده گفته مى‌شود از طعام و شرابهاى لذيذ بهشتى هر چه خواهيد ميل كنيد شما را گوارا باد كه اين پاداش اعمال گذشته دنيا است كه براى امروز خويش از پيش فرستاديد.
٢٥- اما شخصى كه گناهكار شده كاغذ او به دست چپش داده شود به معذب بودن خويش يقين كرده در مقام حسرت و ندامت مى‌گويد اى كاش كاغذ من به من داده نمى‌شد و به نوشته‌هاى آن مطلع نمى‌شدم.
٢٦- و، اى كاش به چگونگى حسابم عالم نمى‌شدم.
٢٧- اى كاش مرگى كه در دنيا مرا گرفت به فناى من حكم كرده مرا يك سر فنا مى‌نمود دوباره حيات پيدا نمى‌كردم.
٢٨- ثروت و مالم به من فايده‌اى نداد عذاب را از من دفع ننمود.
٢٩- و همه قدرت و تسلّطم بر خلق از من فوت شد به حال فقر و ذلت ماندم حال به من رحم كننده‌اى نيست.
٣٠- (يا محمد) از طرف ما به خازنين جهنم امر مى‌شود اين شخص فاسق و عاصى را گرفته دستهايش را به گردنش ببنديد
٣١- بعد از آن داخل آتش بزرگ جهنم بيندازيد.
٣٢- بعد از آن به زنجيرى كه به اندازه هفتاد ذراع است او را كشيده عذاب كنيد
٣٣- در حقيقت اين شخص به خداوند صاحب عظمت و جبروت در دنيا ايمان نياورده به وحدانيتش اقرار ننمود (در آيه شريفه هفتاد ذراع از بابت مثل است همان طور كه در ساير مقامها هم در قرآن مثل ذكر شده است).
٣٤- و براى اطعام به فقراء تحريص و ترغيب نمى‌كرد (براى اشخاصى كه تحريص به اطعام فقراء را ترك كنند چنين وعده عذاب داده شده براى كسانى كه اطعام را با استطاعت و توانايى ترك كنند چه قسم عذاب خواهد بود؟).