ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٥٠١ - ٦٨ سوره(ن)

١٥- زمانى كه آيات ما (قرآن شريف) به چنين شخص تلاوت شد قبول نكرده مى‌گويد اين سخنان حكايات بى‌اصل و بى‌فايده گذشتگان است.
١٦- به دماغ چنين شخص داغى زده او را بين مشركين به ذلت و خوارى معروف مى‌كنيم (ذليل نمودن وليد را به داغ زدن دماغ او تعبير فرمود همان طور كه به پوزه حيوانات داغ مى‌زنند، با غلبه اسلام وليد ذليل گرديد).
١٧- (يا محمد) ما اهل مكه را به قحطى و گرسنگى مبتلا ساختيم همان طور كه صاحبان آن باغ را مبتلا ساخته به باغات آنها بلا فرستاديم زمانى كه با يكديگر مشورت كرده قسم خوردند كه فردا صبح زود قبل از خبر شدن فقراء ميوه‌هاى باغ را بچينند ليكن انشاء اللَّه نگفتند از اين جهت به باغات آنها بلا فرستاديم. (هر امرى كه به مشيت خداى تعالى معلق نشده انشاء اللَّه گفته نشود آن امر به اتمام نمى‌رسد).
١٨- (يا محمد) ما اهل مكه را به قحطى و گرسنگى مبتلا ساختيم همان طور كه صاحبان آن باغ را مبتلا ساخته به باغات آنها بلا فرستاديم زمانى كه با يكديگر مشورت كرده قسم خوردند كه فردا صبح زود قبل از خبر شدن فقراء ميوه‌هاى باغ را بچينند ليكن انشاء اللَّه نگفتند از اين جهت به باغات آنها بلا فرستاديم. (هر امرى كه به مشيت خداى تعالى معلق نشده انشاء اللَّه گفته نشود آن امر به اتمام نمى‌رسد).
١٩- (يا محمد) شب هنگام در حالى كه آنها خوابيده بودند از طرف پروردگار تو بلايى كه باغات آنها را احاطه نمود نازل شد.
٢٠- به سبب عذاب درختان آنها را سوزانيده به حالت باغهايى كه درختان آنها مقطوع و ميوه‌هاى آن چيده شده باشد در آورد.
٢١- اما برادران بى‌خبر از باغ، صبح زود يكديگر را صدا زده‌
٢٢- گفتند اگر مى‌خواهيد ميوه بچينيد صبح زود قبل از خبر شدن فقراء برويد و كار را تمام كنيد.
٢٣- برادران جمع شده به راه افتادند در حالى كه پنهانى به هم مى‌گفتند
٢٤- نبايد امروز فقيرى به شما برسد (يعنى اجازه ورود به باغ ندهيد) و هيچ چيز به فقراء ندهيد.
٢٥- (يا محمد) آنها با داشتن استطاعت بر كمك و خير رساندن به فقراء عزم محروم كردن آنها را نموده ولى در حالى صبح كردند كه اموالشان رفته فقير شدند گويا غير از محروم ساختن فقراء به هيچ چيز قادر نبودند با داشتن قدرت به عمل خير به سبب نيت خبيث خودشان عاجز شدند.
٢٦- همين كه به باغ رسيده و باغ را به صورت فنا ديدند ابتدا گفتند ما از راه كنار شده‌ايم اينجا باغ نيست.
٢٧- بعد تأمل كرده ديدند همان باغ است گفتند ما به نفس خود ظلم كرديم به سبب ممانعت از فقراء از خير محروم شده باغمان فانى شده است.
٢٨- در آن حال عادل و بهترين برادران به آنها گفت آيا در اول امر موقع اقدام به چنين امر قبيحى به شما نگفتم خداوند تعالى را ذكر كرده از چنين نيت خبيثى توبه كنيد سخن مرا اطاعت نكرديد.
٢٩- همين كه قباحت اعمالشان بر آنها ظاهر شد گفتند پروردگار ما از ظلم كردن پاك و مبرا است در حقيقت ما به نفس خودمان ظالم گشتيم.
٣٠- بعد از آن بعضى به بعضى ديگر رو كرده يكديگر را مذمت كردند.
٣١- گفتند اى واى بر ما از بابت منع حق فقراء طاغى و گمراه گشتيم.
٣٢- بعد از آن از اعمالشان پشيمان شده به مقام توبه بر آمدند و گفتند اميدمان اين است كه پروردگار ما باغى بهتر از اين به ما عوض بدهد؛ ما به سوى پروردگارمان راغب شده از او طلب خير كرده اميد عفو داريم (ابن مسعود مى‌گويد آنها به حقيقت توبه كردند و صدقشان ظاهر شد، خداوند تعالى عوض آن باغ، باغ بهترى به آنها كرامت فرموده به اسم آن باغ «حيوان» گفته مى‌شد).
٣٣- (يا محمد) اين عذابى كه اهل مكه و صاحبان باغ را مبتلا ساختيم عذاب دنياست عذابى كه به تحمل آن در آنها تاب و توانايى نبود.
٣٤- اما عذاب آخرت براى گناهكاران از عذاب دنيا بزرگتر و شديدتر است اگر به شدت عذاب آخرت عالم شوند به اعمال مستوجب عذاب اقدام نمى‌كنند.
٣٥- (يا محمد) حقيقتا براى اشخاص متقى نزد خداوند تعالى جنات پر نعمت هميشگى موجود است.
[توضيح: مشركين مى‌گفتند اگر سخنان محمد راست است كه مى‌گويد در آخرت نعمتهاى نيكو خواهد بود و مردم دوباره حيات خواهند يافت باز نعمتهاى ما از مسلمين زيادتر خواهد بود چنان كه در دنيا زياد بوده است اگر زياد هم نباشد لا محاله با آنها مساوى خواهد شد خداوند تعالى ضمن آيه شريفه زير اعتقاد آنها را رد مى‌فرمايد.]
٣٦- مگر ما، در حكم ظلم و جور كرده در آخرت مسلمانان و مطيعان را مانند مشركين و عاصيان برابر و مساوى قرار دهيم؟ اى مشركين به شما چه شده كه چنين حكم ناروا و دور از حق مى‌كنيد گويا امر جزا به شما تفويض شده تا به دلخواه خودتان حكم كنيد.
٣٧- يا اين كه از آسمان براى شما كتابى آمده‌
٣٨- و در آن كتاب نوشته شده كه هر چيز اختيار كنيد براى شما در آخرت حاضر و موجود خواهد بود.
٣٩- يا براى شما مشركين بر ذمه ما سوگندى است و تا روز قيامت ضمانت كرده‌ايم كه هر چه شما بخواهيد و حكم كنيد ما بايد بدهيم؟.
٤٠- (يا محمد) از مشركين سؤال كن آيا كفيل اين حكم هستند كه روز قيامت با مسلمين برابر خواهند بود؟.
٤١- يا اين كه براى آنها در اين باره شريكانى هست كه روز قيامت اجر و ثواب آنان را از اجر و ثواب مسلمانان زيادتر و يا با آنان برابر قرار دهند پس اگر راست مى‌گويند شريكان خويش بياورند تا براى آنها قضاوت كنند.
٤٢- (يا محمد) روز قيامت همين كه امر مشكل شده عذاب الهى‌