ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٤٤٠ - ٤٤ سوره دخان

انبياء است او را پيغمبر فرستاديم و براى او احكام مقرر كرده‌ايم.
٦- (يا محمد) فرستادن كتاب و پيغمبر از طرف پروردگار خداى تعالى براى بندگانش رحمت و تفضل كرده در حقيقت خداى تعالى سخنان مردم را شنيده بر احوال آنها عالم است.
٧- اگر شما مشركين اقرار مى‌كنيد خالق آسمانها و زمين خداى تعالى است همان خدا كتاب (قرآن) فرستاده شما را به طرف خود دعوت مى‌كند (مشركين اقرار داشتند كه خالق آسمانها و زمين خداى تعالى است ولى فرستادن پيغمبر و كتاب را انكار مى‌كردند).
٨- غير از خداى يگانه معبود به حقى نيست زنده كردن و ميراندن صفت اوست چنين خداوندى تربيت دهنده شما مشركين و آباء گذشته شما است به چه جهت از او اعراض كرده به بتها ستايش مى‌كنيد.
٩- (يا محمد) اگر چه كفار به ظاهر اقرار مى‌كنند كه خالق آسمانها و زمين خداوند تعالى است ليكن اين اقرار آنها از روى علم و يقين نيست بلكه در شك بوده لهو و لعب كرده استهزاء مى‌كنند.
١٠- (يا محمد) منتظر و مترصد روزى باش، روزى را كه آسمان را دود ظاهر و آشكار گرفته به مشركين بلا نازل مى‌شود (همين كه مشركين اهل مكه به رسول خدا اطاعت نكرده در اذيت معظم له مبالغه كردند خداوند تعالى بر آنها قحطى مسلط نمود خوردنيها تمام شد از شدت گرسنگى جلوى چشمشان گويا چيزى به مانند دود ظاهر شده و بين آنها حايل مى‌گرديد خداوند تعالى آن عذاب را پيش از وقت به رسول خدا خبر مى‌دهد).
١١- دودى كه جلو چشم آنها ظاهر مى‌شود آنها را احاطه مى‌كند مشركين به هم مى‌گويند اين است عذاب اذيت كننده ما را احاطه كرده (از گرسنگى) همه‌مان هلاك خواهيم شد.
١٢- بعد از آن از خوف دعا كرده مى‌گويند پروردگارا عذاب را از ما بردار در حقيقت ما ايمان آورده به توحيد اقرار مى‌كنيم.
١٣- (يا محمد) مشركين از خوفشان وعده ايمان آوردن را مى‌دهند اما كجا معلوم كه حق را درك كرده ايمان بياورند و حال آن كه پيغمبرى (مثل تو يا محمد) كه صدق او ظاهر و آشكار است به آنها مبعوث شده ولى آنها باور نكرده ايمان نياوردند به سبب عذاب (قحطى) بيدار شده ايمان خواهند آورد؟ عبرت گرفتن از امر تو (رسول خدا) آسانتر است از عبرت گرفتن از عذاب؛ كسى كه از امر تو عبرت نگيرد از عذاب به هيچ وجه عبرت نمى‌گيرد.
١٤- (يا محمد) بعد از آن كه تو بر آنها مبعوث شدى از تو اعراض كرده گفتند اين (محمد) از ديگرى تعليم مى‌گيرد خودش نيز مجنون مى‌باشد (شخصى از اهل طايف كه در مكه ساكن بود غلام عجمى داشت به نام (عداس) قريش مى‌گفتند كه محمد از آن غلام تعليم مى‌گيرد).
١٥- اى مشركين به سبب دعاى شما زمان اندكى عذاب قحطى را از شما برمى‌داريم به محض برداشتن عذاب به حال شرك برگشته باز مشرك مى‌شويد (بعد از آن به شما عذاب ديگرى «عذاب بدر» را مى‌فرستم).
١٦- (يا محمد) در آن روز كه (روز بدر) ما به مشركين حمله بزرگ مى‌كنيم تو را به مشركين غالب ساخته با ذليل كردن آنها از آنها انتقام خواهيم كشيد. (همان طور كه غالب ساخته انتقام كشيد).
١٧- (يا محمد) پيش از اين مشركين، قوم فرعون (قبطيان) را به مقام امتحان آورده هر نعمت را بر آنها تمام كرده روزى وسيع به آنها عطا كرديم ليكن آنها شاكر نشده طغيان كرده به ما عاصى گشتند آن وقت پيغمبرى (موسى) كه نزد ما صاحب كرامت بود از طرف ما بر آنها مبعوث شد.
١٨- (موسى) قبطيان را دعوت كرده گفت به بنى اسرائيل بندگان خداوند تعالى اذيت نكرده آنها را به من واگذار كنيد، من براى شما پيغمبر امين به وحى الهى و رسالت او هستم.
١٩- به حكم خداوند تعالى و پيغمبر او به نظر ذلت و حقارت ننگريد به خداوند تعالى كبر و غرور ننماييد من براى پيغمبر بودن خودم دليل و برهان ظاهر و آشكار مى‌آورم.
[توضيح: همين كه موسى اين سخنان را به قبطيان گفت آنها در جواب گفتند تو را سنگسار كرده به قتل مى‌رسانيم آن وقت موسى از شر آنها به خداوند تعالى پناه برد چنان كه ضمن آيه زير مى‌فرمايد:] ٢٠- اى قبطيان در حقيقت من از اين كه سنگسارم كنند به پروردگار خود و پروردگار شما پناه مى‌برم خداوند تعالى مرا از شر شما محافظت مى‌كند.
٢١- اگر به من ايمان نمى‌آوريد از من كنار شده ديگر با من دوستى و معاشرت نكنيد زيرا بين من و آنهايى كه به خداوند تعالى ايمان نياورده‌اند محبت و مواصلت نمى‌شود.
[توضيح: همين كه موسى به قبطيان هر قسم دلايل و براهين اقامه كرد ايمان نمى‌آوردند آن وقت آنها را نفرين نمود چنان كه ضمن آيه آتى خبر مى‌دهد.] ٢٢- موسى پروردگار خود خداوند تعالى را خوانده گفت پروردگارا در حقيقت اين قبطيان عاصى هستند به آنها عذاب بفرست.
٢٣- (يا محمد) آن وقت به موسى خطاب كرده گفتم اى موسى شب هنگام بندگان من بنى اسرائيل را بردار از مصر خارج شو؛ فرعون و قوم او در پى شما از مصر خارج شده خواهند آمد بايد بر حذر باشيد.
٢٤- يا موسى همين كه از دريا نجات يافتند دريا را به همان حال انشقاق بگذار بماند ديگر از ما اتصال آن را خواهش مكن، در حقيقت قشون فرعون قشونى است كه از طرف ما به غرق شدن آنها