١٣٥- يهوديان به مسلمين گفتند كه اى مسلمانان در مذهب يهوديان باشيد كه اصل دين، دين يهود است و نصارى گفتند: در مذهب نصارى باشيد كه اصل دين، دين نصارى است. در آن صورت به طرف حق هدايت مى‌شويد. يا محمد! در جواب به آنها بگو، ابراهيم نه يهودى بود و نه نصرانى زيرا زمان او قبل از اينها بوده، با اين حال گمراه نبوده، پس دين حق دين و مذهب ابراهيم عليه السّلام است.
كه از جميع اديان باطله گذشته، به طرف دين حق مايل شد. آن دين حقى كه ابراهيم عليه السّلام مايل شد همان دين اسلام است كه من شما را به طرف آن دين دعوت مى‌كنم ابراهيم عليه السّلام از مشركين نبود بلكه در درجه اول توحيد بوده است اما شما يهود و نصارى مشرك هستيد زيرا شما يهوديان مى‌گوئيد عزير فرزند خدا است و شما نصارى مى‌گوئيد عيسى پسر خدا است اين دين، دين ابراهيم نيست زيرا او مشرك نبوده است.
١٣٦- اى مؤمنين در مقابل يهود و نصارى بگوئيد، ايمان آورده‌ايم به خداوند تعالى و آنچه به ما و به ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و اولاد او نازل شده و به توراة و انجيلى كه به موسى و عيسى داده شده و به آن احكامى كه از طرف خداوند تعالى به انبياء ديگر داده شده، هيچ فرقى بين انبياء نبوده، بلكه هر پيغمبرى كه از طرف خدا آمده ما به او ايمان آورده‌ايم ما به خدا تسليم شده‌ايم و موحد هستيم.
١٣٧- اگر به آن دينى كه شما مؤمنين به آن ايمان آورده‌ايد، يهوديان ايمان بياورند، در حقيقت هدايت يافته‌اند (يعنى يهوديها هم اگر مثل شما مؤمنين به دين اسلام ايمان مى‌آوردند، هدايت يافته نجات پيدا مى‌كردند) اگر پشت كرده! از دين اسلام اعراض كنند، در حقيقت عادت يهوديان عناد و عداوت است. پس به همين نزديكى كفايت كند، ايشان را خداوند اين وعده‌اى بود از طرف خداوند تعالى به پيغمبر خود يعنى: يا محمد دلتنگ نباش انتقام تو را از يهوديها گرفته تو را بر آنها غالب خواهم ساخت مدتى نگذشت كه وعده الهى ظاهر شد و پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله بر يهوديان غالب گرديد طوايف بنى النضير و بنى قريظه به دست پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله ذليل و منكوب شدند) و خداوند تعالى كلام يهوديان را شنيده به كين و حسد و عداوت قلب آنها عالم است.
[توضيح: طايفه نصارى نوزاد خود را در آب زرد رنگى غسل مى‌دادند و اسم آن آب را (معموديه) مى‌گفتند و بعد از غسل آن نوزاد مى‌گفتند الان اين مولود نصرانى به حق شد به مؤمنين از طرف خداوند تعالى امر شد كه به طايفه نصارى بگويند كه شما اولاد خود را در آب زرد غسل داده بعد مى‌گوئيد اين مولود در آب زرد غسل يافته و با داشتن رنگ زرد نصاراى حقيقى شده است و به خداوند تعالى تقرب يافته است اين طور نيست كه شما مى‌گوئيد.] ١٣٨- رنگى كه خداوند تعالى به سبب ايمان فطرى به اشخاص مى‌دهد همان سبب تقرّب به خدا است، نه رنگ كردن شما؛ و آن كه نيكوتر است در رنگ آميزى خداست (رنگ خدا به سبب ايمان كه هميشه ثابت و برقرار است، نيكوتر است. اما رنگ نصارى عارضى بوده هيچ وقت باعث تقرب به خدا نمى‌شود) ما به خداوند تعالى بى هيچ شايبه شرك عبادت مى‌كنيم نه شما.
١٣٩- يا محمد به يهوديان بگو؛ آيا درباره خداوند تعالى با ما مباحثه و نزاع كرده مى‌گوئيد، چرا خداوند پيغمبر را از اعراب فرستاده و اگر پيغمبر مى‌فرستاد، بايد از يهوديان مى‌بود. اى يهوديان خداوند تعالى پروردگار ما و هم پروردگار شما است، هر كس را بخواهد عرب باشد يا عجم به كرامت خود او را مخصوص كرده و پيغمبر قرار مى‌دهد، احدى نمى‌تواند به او اعتراض بكند، به ما اعمال خود ما منفعت مى‌دهد و به شما يهوديان هم اعمال خودتان (اگر از بابت عمل مى‌گوئيد كه از شما عمل خوب صادر مى‌شود و بايد پيغمبر از شما باشد عمل خوب از ما هم صادر مى‌شود به چه جهت از ميان ما نباشد) و حال آن كه مائيم كه به خداوند تعالى ايمان آورده و موحد شده و به او شريك قرار نداده‌ايم شما يهوديان از اين زمره نيستيد.
١٤٠- يا اين كه شما جماعت يهود و نصارى مى‌گوئيد در حقيقت ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و اولاد او همه يهودى بودند (يعنى به اعتقاد قوم يهود بودند) يا شما نصارى مى‌گوئيد اين پيغمبران همه‌شان نصارى بوده‌اند (يعنى به اعتقاد قوم نصارى بودند) بگو به آنها يا محمد آيا شما عالمتر هستيد يا خداوند و مى‌گوئيد انبياء يهود و نصارى بودند ولى خداوند تعالى به مسلمان بودن آنها شهادت مى‌دهد (شما خودتان مى‌دانيد كه ابراهيم و انبياى بعد از او همه به دين اسلام بودند اين دين محمد هم همان دين اسلام و ابراهيم است ولى شما كتمان كرده شهادت نمى‌دهيد) شخصى كه از خبر و شهادت خداوند تعالى چيزى نزد او باشد و او آن شهادت را كتمان كرده و بيان نكند ظالمتر از آن كيست؟ (با خبر دادن خداوند تعالى در توراة عالم شده‌ايد كه اين محمد صلّى اللَّه عليه و آله از طرف خداوند پيغمبر به حق مى‌باشد اما شما اين خبر را كتمان كرده به آن شهادت نمى‌دهيد) آن چيزهايى را كه انجام مى‌دهيد خداوند تعالى از آنها غافل نيست به حق شهادت نداده‌ايد و صفات محمد صلّى اللَّه عليه و آله را چنانچه در توراة است كتمان كرده و تغيير داده‌ايد.
١٤١- ابراهيم و اولاد او امتى هستند كه قبل از شما گذشته‌اند، اعمال خيرى كه از آنها صادر شده به خودشان نفع مى‌دهد. از اعمال آنها به شما يهوديان چيزى منفعت عايد نمى‌شود، هر عمل خيرى كه كسب كرده‌ايد و از شما صادر شده است، همان به شما نفع مى‌دهد. از اعمالى كه از امم گذشته صادر شده است از شما سؤال نخواهد شد.
اگر از امم گذشته عمل شرى هم صادر شده باشد، از آن به شما ضرر نخواهد رسيد. به هر كس نتيجه عمل خودش خير باشد يا شر، همان‌